Dirk's Muziek Archief

Dit staat compleet bij MediaFire

2011-10-17T14:16:00.000+02:00

Alle artiesten albums welke beginnen met B, E, F, K, N, O, Q en V zijn inmiddels compleet naar MediaFire geupload.

Artiesten albums welke beginnen met A, C, D, G, H, I, J, L, M, P, R, S, T, W en Z zijn gedeeltelijk geupload naar MediaFire.

Alle andere albums zoals Bijzondere, Musical, Specials en Verzamelalbums zijn ook gedeeltelijk geupload nar MediaFire.

Een gedeelte van alle downloads staat nog bij FileFactory en daar verdwijnt meer en meer, ik ben bezig alles naar MediaFire te uploaden en hoop hier voor december mee gereed te komen, zodat alle albums weer beschikbaar zijn.

Alle albums welke op het blog vermeld zijn heb ik hier als backup op twee schijven staan, een interne en een externe schijf, externe is een exacte kopie van de interne schijf, dus alle albums zijn er nog.

Onderaan de webpagina kan je volgen hoever de werkzaamheden gevorderd zijn.

Dirk

Oscar & Debbie - It Takes Two (1982)

2011-08-29T18:06:00.004+02:00

Bron: Aangeboden LP.

Deze LP is aangeboden door Ben, Ben bedankt.

Tracklist
01 - Let it be me
02 - Out here on my own
03 - It takes two
04 - He'll have to go
05 - Ebory and ivory
06 - The birds and the bees
07 - To know you is to love you
08 - Love story
09 - Storybook children
10 - Catch a falling star
11 - We love each other
12 - Dream on
13 - But i do
14 - Endless love

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Debbie is een zangeres met hees stemgeluid die aanvankelijk zangeres is in de groep Ghizlane. In 1972 start Debbie (op 20 juni 1953 in Haarlem geboren als Ria Schildmeyer) een solo-carrière en scoort ze enkele hits. In de jaren tachtig werkt ze samen met Oscar Harris en later met Andres (van Sandra & Andres).

Bron: Muziek Centrum Nederland

Vermoedelijk de bekendste Surinaamse muzikant in Nederland. Scoort met name in de jaren zeventig de ene hit na de andere met een mix van vrolijke, Caribisch getinte meezingers en zwoele soulballads.

1943
Oscar Harris wordt geboren op 30 november in Suriname en komt op 20-jarige leeftijd naar Nederland om te studeren.

1965
Begint zijn zangcarrière in The Twinkle Stars, een vanuit Amsterdam opererende Surinaamse groep, waarin eerst Ruud Seedorf en later Billy Jones als tweede zanger actief is

1969
De eerste single T.O.P. levert meteen hit op, waarna het ook met praktisch elke volgende raak is. De populariteit van de formatie bereikt met de topsuccessen Try A Little Love ('70) en Soldiers Prayer ('71) een onbetwist hoogtepunt.

1972
Jones maakt plaats voor de 17-jarige Humphrey Campbell.

1973
Met de hits is het gedaan. Harris trekt daaruit zijn conclusies en begint een solocarrière, die hem na een moeizame aanloop en tijdelijke koppelingen aan zangeressen vanaf 1976 weer regelmatig terugbrengt in de hitparade. Via ereplaatsen op songfestivals in o.a. Bulgarije, Luxemburg en Oostenrijk, alsmede tournees door Duitsland, Scandinavië en Frankrijk, breidt zijn faam zich tevens gestaag over de grenzen uit.

1979 - 1988
The Twinkle Stars dopen zich om tot Thunderstorm en werpen zich op een nieuw, Earth, Wind & Fire-achtig repertoire. Het daaropvolgende jaar beleeft Harris zijn internationale doorbraak met de ook buiten Europa (o.a. Israël, veel Afrikaanse landen en Indonesië) gigantische kraker Song For The Children. Een meerjarig samenwerkings verband met de Haarlemse zangeres Debbie (solohits: Everybody Join Hands en Angelino) pakt vervolgens echter verkeert uit. De hitstroom stokt en Harris raakt langzaam maar zeker uit beeld. Op grond van zijn eerder verworden reputatie ontbreekt het hem evenwel ook dan bepaald niet aan werk en goodwill. Hij treedt veel op in discotheken en voor de radio (begeleid door onder meer het Metropole Orkest) en er blijven regelmatig platen van hem verschijnen. Ook Thunderstorm is nog lang actief, met name in het gala-circuit.

2003
Oscar Harris zingt een duet op de single Lean On Me van de Haagse zanger Sébastiaan.

2005
Oscar Harris werkt mee aan de cd Dutch Rare Food met daarop bewerkingen door C-Mon & Kypski van zogenaamde 'Dutch rare grooves'. Het album is de tweede cd bij de compilatie Dutch Rare Groove die in oktober wordt uit uitgebracht door Supertracks Records in samenwerking met Fonos.nl.

2006
In het kader van Dutch Rare Groove treedt Oscar Harris 12 maart op samen met C-Mon & Kypski, Black Market Audio en DJ en 'funkoloog' Sjeng Stokkink tijdens Weekend van de Nederlandse pop op 3FM Serious Radio.

2007
De stem van Oscar Harris is in februari te horen in Beestenboel, de Nederlandse versie van de Amerikaanse animatiefilm Barnyard: The Original Party Animals.

2008
Oscar Harris levert vocalen in Corduroy, het vijfde nummer op het album Monarchs van het Haagse hiphoptrio Coup deVillz.

2010
Op 19 september geven Oscar Harris and the Twinkle Stars een eenmalig reünieconcert in Amsterdam.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Johnny & Rijk 2 - Artone (1970)

2011-08-17T00:50:00.012+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit is de eerste van twee "Johnny & Rijk 2" albums ??, deze is uitgegeven door Artone, de tweede "Johnny & Rijk 2" welke door CBS is uitgegeven wordt als eerstvolgende Nederlandstalig album gepost.
De albums hebben een verschillende tracklist.

Dit album is aangeboden door Bariton, Bariton bedankt.

Tracklist
01 - In de metro
02 - Oh, Waterlooplein
03 - Kom van de kruk af
04 - Costa Brava
05 - Waar is m'n goeie broek
06 - Oh, oh wat een familie
07 - Kobus, Jakobus
08 - Die goeie ouwe tijd
09 - In een slaapzak op de dam
10 - Twee ijskoude voeten
11 - Waarom kook jij niet net zo lekker als m'n moe
12 - Gooi 't maar in mijn hoedje

Andere Johnny & Rijk albums
Johnny & Rijk! (1968)

Andere Johnny Kraaijkamp albums
Om in te bijten! (1964)

Johnny & Rijk zijn als 'paar apart' een succesvol komisch duo met een eigen show op de Nederlandse televisie. Ze brengen ook platen uit en hebben in 1957 hun eerste hits met de singles Ik Ben Zo Blij en De Ouwe Sopraan Uit De Jordaan. Hun grootste hit hebben Johnny & Rijk in 1967 met De Bostellla.

1925 - 1951
Rijk de Gooyer (Utrecht, 17 december 1925) mag van zijn zwaar gereformeerde bakkersvader niet naar de toneelschool. Na de Tweede Wereldoorlog begint De Gooyer op de radio waar hij verschillende komische typetjes neerzet in hoorspelen. Hij maakt korte tijd deel uit van het ABC Cabaret van Wim Kan en Corry Vonk en speelt een rol in Het Wonderlijke Leven Van Willem Parel, de geflopte speelfilm van Wim Sonneveld.

1952 - 1957
In 1952 ontmoet hij Johnny Kraaykamp (Amsterdam, 19 april 1925). Ze vormen een 'paar apart' en nemen het liedje Twee Jongens En Een Gitaar op. Het duo wordt ontdekt door de AVRO. Hun Johnny en Rijk-show is jarenlang een groot succes op de televisie en is ook twee jaar op de Duitse televisie te zien. Uit het huwelijk van Johnny Kraaykamp met Rim Panhuijsen wordt op 22 februari 1954 Johnny Kraaykamp jr. geboren. Johnny & Rijk scoren in 1957 hun eerste hits met de singles Ik Ben Zo Blij en De Ouwe Sopraan Uit De Jordaan.

1958
Johnny Kraaykamp ontdekt op Bevrijdingsdag op de Albert Cuyp de dan acht jaar oude André Hazes. Hij nodigt het jonge zangtalent uit voor een van de weekendshows van Johnny & Rijk. Kraaykamp wisselt zijn rol als komiek af met rollen in serieuze toneelstukken bij toneelgroep Ensemble en later het Amsterdam Volkstoneel (1962-1964). Later is hij ook te zien in musicalproducties als De Man Van La Mancha en Irma la Douce.

1960 - 1964
De twee komieken brengen ook solo platen uit. Johnny Kraaykamp heeft in 1960 hits met Heer Prinz De Trompettist en Laat Hem Maar Gaan. In 1964 staat Rijk de Gooyer in de hitparade met de single Brief Uit La Courtine op een tekst van Eli Asser.

1965
De single Kareltje De Grote is een Nederlandstalige bewerking van Sacré Charlemagne van France Gall. In hetzelfde jaar is de vertaling ook een hit voor zangeres Marijke Merckens.

1967
De single De Bostellla behaalt de gouden status.

1968
Johnny & Rijk Het liedje De Roddel Van De Stad op de hitsingle Pa Wil Niet In Bad is een Nederlandstalige bewerking van La Felicidad van Palito Ortega die er een jaar eerder een Spaanse zomerhitwedstrijd mee won.

1969
Oh Waterlooplein is een vertaling van Waterloo Road (Lionel Morton). Het is een van de bekendste liedjes van Johnny & Rijk, maar in de Top 40 blijft de single steken in de tipparade.

1970 - 1975
Johnny & Rijk verzorgen hun laatste gezamenlijke televisieseizoenen. Het liedje Vader's Fanfare is in 1975 hun laatste gezamenlijk hitsingle.

1976 - 2005
Johnny Kraaykamp en Rijk de Gooyer hebben ieder hun eigen succesvolle carrière die zich vooral op het toneel, de televisie en op het witte doek afspeelt. Als duo zijn ze te zien in reclamespotjes voor C&A ('C&A is toch voordeliger!'). Kraaykamp is van 1979 tot 1984 actief bij het RO Theater en krijgt bijzonder goede kritieken voor zijn serieuze rollen. In 1984 krijgt hij de Louis d'Or voor zijn rol in Jacques De Fatalist En Zijn Meester en in 1986 een Gouden Kalf voor zijn rollen in de films De Aanslag en De Wisselwachter. In de jaren tachtig is hij samen met o.a. Rijk de Gooyer en Adèle Bloemendaal bij de AVRO te zien in de komische televisieserie De Brekers. Hij speelt samen met zijn zoon Johnny Kraaykamp jr. en Martine Bijl de hoofdrol In 't Zonnetje In Huis (1993-2003). De Gooyer woont jarenlang in het rustieke Giethoorn. Hij brengt platen uit zoals Roept U Maar!! (1976), Ik Ben Ontzettend Rijk (1977) en 't Jochie Dat Altijd Zal Blijven Sappelen (1980). Samen met Eelke de Jong en later met Maarten Spanjer vult hij de column Beste Jongens in de Haagsche Post. Met De Jong schrijft hij het feuilleton De Belevenissen Van Koos Tak. Hij maakt reclamespotjes voor het kaasmerk Paturain en verzekeringsmaatschappij Reaal en is samen met Maarten Spanjer te zien in een spotje voor de KPN. De acteur is in meer dan veertig speelfilms te zien. 'Een Nederlandse speelfilm is pas een Nederlandse speelfilm als Rijk de Gooyer erin meespeelt', aldus Simon Carmiggelt. Rijk de Gooyer is te zien in o.a. De Inbreker (1972), Naakt Over De Schutting (1973), Grijpstra & De Gier (1979), Hoge Hakken, Echte Liefde (1981), Ciske de Rat (1984), Hoogste Tijd (1995, Gouden Kalf), Filmpje! (1995) en Madelief (1999, Gouden Kalf). Op televisie speelt hij in onder meer De Ondergang Van De Onan (Wim T. Schippers, 1976) en In Voor En Tegenspoed (1991). Bij uitgeverij Thomas Rap verschijnt in 2003 het boek Rijk, samengesteld uit gesprekken door Stijn Aerden en Klaas Vos.

2007
In oktober krijgt Johnny Kraaykamp de Blijvend Applaus Prijs 2007 voor zijn 'opmerkelijke en bijzondere bijdrage aan het Nederlands theater, de film en de televisie'.

2009
De 85ste verjaardag van Kraaykamp wordt onder meer gevierd in het kleine theater van het Rosa Spier huis in Laren. Hij neemt daar uit handen van André van Duin de biografie Johnny Kraaykamp in ontvangst. Het boek is geschreven door theaterhistoricus Xandra Knebel en verschijnt bij uitgeverij Nieuw Amsterdam.

2011
Johnny Kraaykamp overlijdt op 17 juli in een verzorgingstehuis te Laren. Een dag later openen de journaals met het bericht van zijn overlijden en passen de publieke omroepen en RTL 4 hun programmering aan met speciale programma's over Kraaykamp en herhalingen uit zijn televisieoeuvre.

Bron: Muziek Centrum Nederland

De achternaam van Johnny is Kraaijkamp met IJ, de Y is dan ook fout en deze taalvervuiling komt geheel op het conto van de biografie schrijver.

Wout Steenhuis - Hawaiian Surf Ride (1965)

2011-08-16T17:31:00.000+02:00

Bron: Download, verder bewerkt

Tracklist
01 - Hawaiian Surf Ride
02 - Harbour Lights
03 - My Little Grass Shack
04 - Paradise
05 - Hilo
06 - Hawaiian Twilight
07 - Hatian Hula
08 - Hawaiian Chimes
09 - Bien Se Que No Me Quieres
10 - Sweet Leilani
11 - Sophisticated Hula
12 - South Sea Island Magic

Andere Wout Steenhuis albums
Blue Hawaii (1965)

Wout Steenhuis is een specialist op de Hawaiian steelguitar.

1950 - 1984
Wout Steenhuis begint zijn muzikale carrière bij de Dutch Swing College Band. In het prille begin van zeezender Radio Veronica presenteert hij het programma Kwartier Met Wout Steenhuis. Steenhuis vertrekt echter al snel naar Engeland en daar krijgt hij faam als Hawaiian-specialist. Hij maakt een lange reeks platen en singles in Hawaiian stijl. De single Blue Hawaii komt in 1969 in de Engelse top 10 terecht. Steenhuis is bijna wekelijks te horen op de BBC radio, en ook op tv is hij een graag geziene gast. Op het regionale tv-station Southern TV heeft hij zijn eigen programma. Naast Hawaiian-specialist wordt hij ook geroemd als 'multi-track maestro'. In zijn eigen studio, Steenhuis Recording Studios te Broadstairs, maakt hij opnames van zichzelf als eenmansorkest, inclusief een koor met zijn eigen stem. Hij gebruikt de tapes bij zijn optredens, terwijl hij live gitaar speelt en zingt. Maar Steenhuis is niet uitsluitend een eenmansact. Hij maakt een aantal platen met The Kontikis, eveneens Hawaiian-specialisten. In 1970 brengt hij samen met Peter Schilperoort, bandleider van de Dutch Swing College Band, het album Double Dutch uit.

1985
Wout Steenhuis overlijdt op 9 juli 1985 na een ernstig ziekbed. Tot zijn dood is hij actief gebleven in de muziek.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Een uitgebreide biografie met complete discografie is te vinden op de site van Kevin Wooten, helaas is deze Engelstalig.

Sommerset (1976)

2011-08-15T23:26:00.002+02:00

Bron: Aangeboden LP.

Deze LP is aangeboden door Ben, Ben bedankt.

Dit is het tweede album van Sommerset.

Tracklist
01 - Another lonely night
02 - I still belong to you
03 - I fall to pieces
04 - I'm not Lisa
05 - Nashville Tennessee
06 - Iron and stone
07 - There goes my everything
08 - Willingly
09 - Loveletters in the sand
10 - Sunday morning coming down
11 - When do you love
12 - Almost persuaded

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Countryformatie uit Driebergen rond de drie gebroeders Sommer die in het midden van de jaren zeventig enkele grote hits scoren en de traditionele country en western een warm hart toedragen. De groep treedt zelfs op in het mekka van de countrymuziek: Nashville. Sommerset richt zich vanaf 1980 meer op pure pop en valt niet snel daarna uiteen.

1968 - 1973
In Driebergen wordt de groep Hans Sommer & Sommerset opgericht door de broers Hans, André en Ronald Sommer. De band kent vele bezettingswisselingen. Zo maken ook zanger/gitarist Ab van Woudenberg (ex-Forest Hill), Guus Paat, Ernst Makily en Pim Fuchs deel uit van de band. Vanaf 1970 treedt de groep onder de naam Sommerset op.

1974
Wanneer zangeres Rosina Lauwaars zich bij Sommerset voegt, krijgt de band meer vaste vorm. Naast twee singles (onder andere een ode aan Jim Reeves) verschijnt ook het debuutalbum A Portrait.

1975
Het grote succes begint met de single Almost Persuaded die in het kielzog van het Tumbleweeds succes Somewhere Between meevaart. Evenals Tumbleweeds voert het succes hen naar Nashville, waar zij een optreden mogen verzorgen.

1976
Sommerset weet succesvol te blijven middels de singles Another Lonely Night en There Goes My Everything. Ook het album Sommerset verkoopt zeer goed en piekt op een 24e positie in de albumlijst. De problemen dienen zich echter aan wanneer zangeres Rosina Lauwaars aan het einde van het jaar samen met Ab van Woudenberg de groep Harmony opricht en Sommerset verlaat.

1977 - 1978
Ook Guus Paat en Pim Fuchs verlaten de band (zij gaan beiden naar Souvenir) en als niet veel later ook Ernst Makily het voor gezien houdt, lijkt het einde voor Sommerset nabij. Toch krijgt de groep aan het eind van het jaar weer een stabiele bezetting, namelijk de drie gebroeders Sommer, ex-Matchpoint zangeres Astrid Marz (later Astrid Parijs), gitarist Ron Kuster en diens bassende broer Ricardo. Rosina Lauwaars en Ab van Woudenberg, die aangevuld met Donald Lieveld het trio Harmony vormen, worden met het lied 't Is Oké naar het Eurovisie Songfestival uitgezonden alwaar zij de dertiende plaats behalen

1979
Bij Philips verschijnt de single The Wedding Song/Evertime I Sing A Lovesong, die niets doet.

1980
De groep gaat zich steeds meer richten op het maken van pop. Gary Lanzalotti wordt aangetrokken als toetsenist. Met de single Mi Amor wordt nog een klein hitje gescoord. Rosina Lauwaars brengt na het uiteenvallen van Harmony nog een solosingle uit, maar ook voor haar zijn de vette jaren voorbij.

1981
Sommerset's laatste hitparadesucces is met de single Viva La Musica (goed voor een 25e positie), maar wanneer de andere drie singles floppen en ook het album niet geweldig verkoopt, houdt de groep het definitief voor gezien.

1983
Ronald Sommer produceert de single Rock On Rock Tonight van de Amsterdamse rockgroep Spirit. André Sommer verzorgt samen met Gerbrand Westveen de arrangementen. Van Astrid Marz verschijnt de single Carolina.

1989
André Sommer werkt mee aan het BZN-album Crystal Gazer. Van Sommerset verschijnt bij CNR nog een gelijknamige uitgave op cd met oud materiaal.

1994 - 1995
Hans Sommer maakt enkele Nederlandstalige singles.

1996 - 2007
Ronald Sommer is als producer betrokken bij diverse cd's met liedjes uit Nederlandse musicals: West Side Story (1996), Miss Saigon (1997), Tarzan (1999), Rent (2000), Aida (2003, ook de Duitse versie), The Lion King (2005, ook Duitse versie), Beauty & The Beast (Nederlandse cast 2005 en Belgische cast 2007), Les Miserables (enkel de Duitse versie) en Elizabeth (Nederlandse en Duitse versie). Astrijd Parijs (meisjesnaam: Marz) wint in 2000 de SPCO Award als beste countryzangeres van het jaar.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Johnny - Als ik later eens trouw (1979)

2011-08-08T00:36:00.006+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit album heb ik kunnen completeren dankzij een anonieme gever die "Al ben ik nog jong" van deze single in een goede kwaliteit opstuurde, anonieme gever bedankt.

"Als ik later eens trouw" heb ik van de LP "Rozen voor moeder" afgehaald, "Al ben ik nog jong" is niet op deze LP verschenen.

Dit is de debuutsingle en vormt samen met de LP "Rozen voor moeder" de complete discografie van Johnnie.

Johnny van toen heet nu John de Bever, John de Bever is nog steeds artiest en treed ook onder deze naam op.

Tracklist
01 - Als ik later eens trouw
02 - Al ben ik nog jong (Avé Maria)

Andere Johnny albums
Rozen voor Moeder (1979)

Biografie

Zingen is de grote passie van rasentertainer John de Bever. Als kind stond hij graag in de belangstelling en op schoolfeesten, verjaardagen en feestjes zong het kindersterretje al de sterren van de hemel. In 1980 is ‘Johnny’ ontdekt door niemand minder dan Pierre Kartner. John’s kinderdroom ging in vervulling toen zijn eerst uitgekomen single ‘Als ik later eens trouw’ een regelrechte hit bleek te worden. Meer dan 100.000 exemplaren zijn er van deze single over de toonbank gegaan, John’s naam was gevestigd!

Naast zingen had John nog een grote passie: voetbal. Op zijn 16e besloot John 100% te gaan voor een voetbalcarrière. Naast voetbal op het veld beleeft John ook veel plezier aan zaalvoetbal. In 1997 is John dan ook uitgeroepen tot Beste Zaalvoetballer van de wereld.

Na het uitbrengen van een aantal cassettebandjes en singles is John weer helemaal terug in de muziekbusiness. Met hits als ‘Wanneer’, ‘Daar sta je dan’, ‘Oh jij ja jij’, ‘Nooit meer alleen’, ‘Net als vroeger’, 'Dans tot de morgen', Una Fiesta Del Amor en 'Kom in m”n armen', bereikt John met zijn gevoelige en unieke stemgeluid een groot publiek en breidt zijn grote schare fans zich in een snel tempo uit.

In 2006 krijgt de jarenlange vriendschap met zangeres Anny Schilder een muzikaal vervolg. Het door John en Anny zelf geschreven nummer ‘Toen kwam jij’ is op single uitgebracht en een tijd van gezamenlijke optredens en muzikale avonturen breekt aan. Jaarlijks presenteert John op nieuwjaarsdag een nieuw album en/of dvd. Samen met ongeveer 2000 fans is het jaarlijks een groot feest.

In januari 2008 presenteert John zijn vierde album ‘Kom eens dicht bij mij’. Met zijn optredens door het hele land en zijn sterrenstatus in het zuiden van het land, bereikt zijn carrière met de release van dit nieuwe album een hoogtepunt! Met 13 nieuwe nummers, de hitmedley en drie bonusclips is het album een waardige toevoeging aan de muziekcollectie van liefhebbers van Nederlandse muziek.

Zingen is wat John het liefst doet en ook altijd blijft doen. Ook dit jaar staan er een hoop leuke dingen op de agenda. Zo is begin mei de DVD 'John de Bever in Parijs' gepresenteerd, wordt er al druk gezocht naar nieuwe liedjes, was de eerste 'John de Bever V.I.P Dinnershow' op maandag 26 mei volledig uitverkocht (én een groot succes), is er op zondagmiddag 12 oktober een Live Concert in Reusel en heeft John live met zijn band een Dinnershow verzorgd in Ulvenhout.

Bijzonder is ook de Oranje single 'Voor Oranje' die John de Bever voor het EK 2008 heeft opgenomen. Mede door het verzoek van Hans Kraay Jr. is de single een succes geworden en is er veel media-aandacht geweest. Op deze site zijn de diverse items (onder andere in het SBS6 Oranje Journaal) terug te bekijken.

Begin augustus wordt de zomerse single 'Una fiesta del amor' gereleased. Deze single heeft de 24ste plaats behaald in de Mega Top 100.

Na 'Una Fiesta Del Amor' wordt begin december de laatst verschenen maxi single 'Niemand zal het ware weten' (met daar op vijf tracks) gereleased tijdens een Nieuwjaars Party in Middelrode.

Inmiddels is in april 2009 het nieuwe full album 'Geef je over aan de Liefde' gepresenteerd. Het album bevat 12 nieuwe tracks en heeft inmiddels de 44ste plaats in de Dutch Album Top 100 behaald.

Na dit album wordt de single 'Mensen Kijken en Wijzen' en de duetsingle 'In deze Liefdesnacht' samen met Liesbeth uitgebracht. Beide singles behalen de Dutch Charts.

Opnieuw is de 'John de Bever Nieuwjaarsparty 2010' een groot succes. Honderden mensen genoten van een muzikaal feest.

In februari wordt de single 'Ben jij Alleen?' uitgebracht, een échte John de Bever single. Met de zomer van 2010 in het verschiet wordt de single 'Een vrolijk Liedje (Viva La Vida)' op de markt gebracht. Deze single bevat ook een karaoke-versie.

Uniek aan de sound van John de Bever is zijn geheel eigen stemgeluid waarmee hij menigeen raakt. De gevoelige songs, winnaarsmentaliteit, zijn uitstraling én het feest dat bij elk optreden weer ontstaat, maakt het plaatje compleet.

John de Bever is al jarenlang een rasartiest!

Bron: John de Bever

Joop Stokkermans - The Magic of the ARP-Synthesizer (1970)

2011-08-08T00:12:00.001+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Tracklist
01 - Electronic air
02 - I should have known
03 - Tijd...
04 - Dansen met de Fransen
05 - This guy's in love with you
06 - Was dit 't
07 - Je t'attends
08 - Blij zijn zolang het nog kan
09 - Uren
10 - The Swan
11 - In the chapel in the moonlight
12 - Jazz wals

Joop Stokkermans is een beroemd componist. Hij schrijft de liedjes van de tv-series van onder andere Q & Q, Oebele, Tita Tovenaar en Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer? Daarnaast schrijft hij ook de muziek voor de series Barbapapa en De Berenboot.Stokkermans schrijft verschillende musicals, theatershows voor Jasperina de Jong en liedjes voor onder andere Rob de Nijs, Paul de Leeuw, Saskia & Serge en Ronnie Tober.

1937
Joop Stokkermans wordt geboren op 20 februari 1937 in Leiden.

1954
Hij studeert piano en compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

1958
In 1958 ontvangt hij de Mr.Fock-medaille voor beste leerling van het jaar. Even later studeert hij af en behaalt het solistendiploma met drie onderscheidingen: virtuositeit, muzikaliteit en algemeen pianistische eigenschappen. In hetzelfde jaar maakt hij op uitnodiging van het Ministerie van Onderwijs een concertreis naar Brussel, Antwerpen en Parijs.

1960 - 1961
Na het conservatorium studeert hij bij de Franse meesterpianist Robert Casadesus in Parijs. Hij behaalt de Prix d'Excellence, de hoogst muzikale onderscheiding. Een jaar later ontvangt hij in Genève de Médaille à l'Unaimité tijdens het Concours International d'Exécution Musicale.

1962
Voor het Nederlandstalig duo De Spelbrekers schrijft Stokkermans samen met Gerrit den Braber het nummer Katinka. De Spelbrekers winnen daarmee het Nationale Songfestival, maar in Luxemburg op het Eurovisie Songfestival worden ze laatste. Het duo weet geen een punt in de wacht te slepen.

1968 - 1970
Stokkermans componeert in 1968 het nummer Morgen waarmee Ronnie Tober meedoet aan het Eurovisie Songfestival. De zanger komt niet verder dan de zestiende plaats. In 1970 scoort D.C. Lewis een nummer 1-hit met Mijn Gebed. De muziek is van Stokkermans, tekst is van Gerrit den Braber. Hij is ook verantwoordelijk voor de muziek in de succesvolle kindertelevisieserie Oebele met Wieteke van Dort, Willem Nijholt, Ab Hofstee en Marjan Berk.

1971
Stokkermans doet als componist weer mee met het Eurovisie Songfestival. Dit keer met het nummer De Tijd, vertolkt door Saskia & Serge. Het echtpaar wordt zesde.

1972
In 1972 verschijnt de eerste aflevering van de serie Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer? De serie van Joop Stokkermans en Harrie Geelen betekent de doorbraak van Rob de Nijs, Loeki Knol en Martin Brozius en wordt een groot succes In totaal worden er 45 afleveringen gemaakt. De serie krijgt nogal een abrupt einde omdat Stokkermans en Geelen plots de opdracht krijgen om er mee te stoppen.

1973
Jasperina de Jong staat in het theater met haar show Jasperina's Grote Egotrip. De liedjes verschijnen ook op plaat met daarop ook het bekende nummer Dobbe, Dobbe, Dobbe van Joop Stokkermans. De componist ontvangt voor dit nummer de Louis Davidsprijs.

1974 - 1978
In 1974 ontvangt hij de Gouden Harp. Met Harrie Geelen schrijft hij de tv-serie Q & Q die twee jaar op de televisie te zien is. Hij componeert de liedjes van de kinderserie de Bereboot die in 1976 voor het eerst wordt uitgezonden. De serie loopt tot 1978.

1980 - 1990
In de jaren tachtig schrijft hij veel teksten voor Jasperina de Jong. Naast de muziekshows staat de zangeres ook in het theater met haar solomusical De Gekkin Van De Gracht. Ook hier is Stokkermans verantwoordelijk voor de composities. Ronnie Tober brengt het album Zilver uit met daarop het nummer Morgen dat Stokkermans in 1968 voor hem schrijft. Daarnaast schrijft hij een liedje voor het album Kinderen voor Kinderen deel 5.

1991 - 1999
In de jaren negentig schrijft Joop Stokkermans muziek voor de tv-series De Zomer Van '45 en In Naam Der Koningin. Jasperina de Jong brengt verschillende platen uit waarvoor hij liedjes componeert. Hij schrijft ook liedjes voor Rob de Nijs en Paul de Leeuw.

2000
Theaterproducent en radio- en tv-presentator Albert Verlinde brengt de tv-serie Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer? naar het theater. Net als in de tv-serie speelt Loeki Knol de hoofdrol in deze musical.

2001
Het bekende tekenfiguurtje Nijntje wordt in 2001 tot leven gewekt. De verhalen van Dick Bruna zijn te zien in het stuk Nijntje de Musical. De voorstelling is voor kinderen vanaf vier jaar. Joop Stokkermans schrijft de muziek en de teksten zijn van Ivo de Wijs. Op zaterdag 28 april wordt het Koninginnedagconcert In Teken Van Lichte Muziek gegeven met Jasperina de Jong, Liesbeth List, Boudewijn de Groot en Herman van Veen. Stokkermans begeleidt de artiesten op piano. Plaats van handeling is het Paleis Noordeinde te Den Haag.

2002
In 2002 is Stokkermans zelf het middelpunt van de belangstelling. Met de hommage Van Hamelen Tot Leverworst wordt hij in het zonnetje gezet. Tijdens de feestavond zijn er video-opname te zien van Jasperina de Jong en zingen Karin Bloemen, Gerard Cox en Mathilde Santing liedjes van Stokkermans. De presentatie is in handen van Paul de Leeuw.

2004
In 2004 is de musical Nijntje Is er Weer te zien met opnieuw muziek van Stokkermans en teksten van Ivo De Wijs. Op 7 september presenteert Stokkermans de eerste afleveringvan Stokkermans Solo, Een Week In Muziek, een nieuw radioprogramma op Radio 4. Hij bespreekt daarin de afgelopen week door middel van zijn eigen muziekkeuze en aan de hand van bijzondere krantenartikelen en nieuwsberichten.

2005
De musical Nijntje Is Er Weer draait ook in het seizoen 2005-2006.

2006
De televisieserie Oebele komt in het najaar opnieuw tot leven als theatervoorstelling. De première is op 5 november in Tilburg.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Joey Dyser - Who's a fulltime saint? (1975)

2011-08-07T23:43:00.006+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit is de enige LP die Joey Dyser gemaakt heeft, hierop staat haar grootste hit "100 Years" na deze LP is in 1977 bij EMI met nummer C 006-25653 nog een single uitgekomen waarop de nummers "Paul" en "When morning comes" staan, deze zoek ik nog.

Tracklist
01 - Like a little girl
02 - War is over
03 - My love
04 - Don't you know it
05 - What have they done to the rain
06 - 100 Years
07 - I am a woman
08 - Who is a fulltime saint
09 - Greedy old you
10 - Sally-Ann
11 - Let the sun shine in (on my world again)

Josje Duister had nooit de ambitie om zangeres te worden. In de jaren '60 trad ze wel eens op in jeugdsociëteiten en af en toe was ze als zangeres te vinden bij demonstraties, maar daar bleef het bij. Haar dagelijkse bezigheden bestonden uit het opvoeden van haar twee zoontjes, het schrijven van een column en het recenseren van kinderboeken voor De Tijd.

In 1973 kocht Josje een gitaar en schreef toen "100 years". Kort daarop vroeg een buurman of ze een liedje wilde zingen om zijn geluidsapparatuur testen en Josje zong haar nieuwe liedje. Het kwam op een bandje terecht dat in een la belandde. Daar bleef het liggen tot op een avond een vriend op visite kwam, die een vriend had meegenomen die platenproducent was. In de loop van de avond kwam ter sprake dat Josje wel eens liedjes schreef en na aandringen haalde ze het bandje tevoorschijn om haar bezoek een liedje van haar hand te laten horen. Nadat het bandje was afgelopen vroeg de platenproducent of hij het mocht lenen. Josje had geen bezwaar, maar verwachtte er verder niets van.

Toen Josje een paar weken daarna thuis kwam van een middagje winkelen, zei haar echtgenoot Frans: "Je gaat een plaat maken, hè Josje!" Eerst begreep ze niet wat hij bedoelde, tot ze zich opeens het bandje herinnerde. Josje werd door platenlabel Delta uitgenodigd naar de studio te komen, waar de opnamen voor een single werden gemaakt. Besloten werd om de artiestennaam Joey Dyser aan te nemen.

Kort daarna lag de single "100 years" in de winkel. Maar daar bleef de single niet liggen, want Nederland liep massaal naar de platenzaak om "100 years" te kopen. Binnen enkele weken stond de plaat op de eerste plaats van de Top 40, waar hij 3 weken bleef staan. Uiteindelijk bleek "100 years" goed voor een gouden plaat. Josje, niet goed bekend met het begrip 'gouden plaat', zei tegen een man van Delta dat ze in plaats van een gouden plaat liever een zilveren kettinkje wilde hebben. En dat kreeg ze.

Ook in België was het nummer een groot succes en in Duitsland deed de Duitstalige versie "Was ist denn bloss gescheh'n" het goed. Ondanks het succes wilde Josje nog steeds geen zangeres worden, maar de platenmaatschappij dacht daar echter anders over. Na dit succes wilde men een opvolger en zelfs meer: ze wilden een hele LP! Josje wees dit eerst van de hand, daarna twijfelde ze, en tenslotte gaf ze toe. In april 1975 zei ze: "We zijn druk bezig aan een langspeelplaat. En daarmee gaan we ook ons geluk in het buitenland beproeven. Bovendien is er een kans dat er binnenkort opnamen in het Frans worden gemaakt."

Eind mei verscheen de single "Let the sun shine in (on my world again)". Dit bleek echter niet de verwachte succesvolle opvolger van "100 years" te worden. De single verkocht matig en bleef steken in de Tipparade, en de opvolger War is over ontging totaal aan de aandacht van het platenkopend publiek. Delta besloot Josje niet langer tegen te houden om in de anonimiteit op te gaan, en Joey Dyser leek verleden tijd. Twee jaar later kwam echter onverwacht de single "Paul" uit. Volgens een aantal fans het beste Joey Dyser-nummer, maar ook deze single kon geen potten breken. Hierna trok Josje zich definitief terug uit de muziekwereld en wijdde zich verder aan haar gezin en ging werken in een Amsterdamse galerie.

Bron: ZingZing.nl

Diverse Artiesten - De reuze Mini-Hitparade ! (1971)

2011-08-01T10:51:00.012+02:00

Bron: Aangeboden.

Dit album is aangeboden door Tom, Tom bedankt.

Tracklist
01 - Hup daar is Willem - Ed & Willem Bever
02 - Swiebertje - De Damrakkertjes
03 - Dikkertje Dap - De Damrakkertjes
04 - Maak je niet dik - Conny Vink & de Schellebellen
05 - Een muis in een molen in mooi Amsterdam
Rudy Carrell & De Damrakkertjes
06 - Thomas van Tienen - De Schellebellen
07 - De kat van Ome Willem - Arie, Zuster Klivia, Gerrit en de Jonkies
08 - Hallo, Meneer de Uil - De Schellebellen
09 - De drummer is me broer - Bennie & De Damrakkertjes
10 - Het Pipolied - Pipo de clown & Mammaloe met de Damrakkertjes
11 - De wekker was stuk - De Schellebellen
12 - M'n opa - Zuster Klivia en Gerrit

Fred Stuger - Saxy Sound ! (1976)

2011-07-31T23:55:00.006+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Miranda
02 - Spanish Domino
03 - Dance with me
04 - Return to me
05 - Tell me about it
06 - Always around
07 - Madeleine
08 - Tin roof blues
09 - Love's here
10 - Dark roses
11 - A ride trough te forest
12 - Forgotten memory

Andere Fred Stuger albums
When stones are rolling (1972)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

DRIEBERGEN/RIJSENBURG “Weet je, 37 geleden verkocht ik mijn saxofoon in een opwelling. Best zonde, want ik vond daarna nergens meer een met zon mooi geluid. Onlangs kwam een meneer langs die om medische redenen niet meer kon blazen en zijn saxofoon kwijt wilde en wat bleek? Dat was m! Mijn saxofoon had na een lange reis mij weer teruggevonden.”

Fred Stuger uit Maarn is zijn hele leven muzikant. In 1973 ontving hij een gouden plaat genaamd When stones are rolling. Zijn carrière begon verrassend. “Met nog maar één gulden op zak ging ik in Texel op zoek naar werk als muzikant,” vertelt de saxofonist vanuit zijn werkruimte in Driebergen. “Ik móest wat verdienen, anders kon ik niet met de boot terug. Er speelde een band voor honderd gulden per avond in een café en ik vroeg of ik mee kon spelen. Dat mocht.
Nadat ik een dag of drie meespeelde kon ik blijven en zo rolde ik de muziek in.”
De muzikant liep nooit naast zijn schoenen toen hij een gouden plaat kreeg, want volgens hem is succes hebben niet zaligmakend en hij noemt het trieste leven van André Hazes, Arne Jansen en Rex Gildo als voorbeeld. “Op mijn zeventiende al kreeg ik een contract bij een Amerikaans legerkamp in Frankrijk en speelde ik een maand lang iedere avond tot ik achttien werd en zelf het leger in moest.
Later trok ik met collega-muzikant John Russel uit Driebergen nog vijf jaar door Duitsland om saxofoon te spelen. Muziek maken is fijn, maar altijd optreden niet. Toen ik jonger was had ik moeite met het jachtige leven en het roken, drinken en slechte eten. Later ging ik gezonder leven.“
De muzikant zegt dat het tijdens optredens vaak niet gaat om de muziek. “Het gaat juist om de emotie die je oproept. Vijftien procent van ieder mens bestaat uit opleiding en vaardigheden en de hoofdmoot is je personality.”

Bron: De Weekkrant.nl

Euson (1972)

2011-07-29T17:46:00.000+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit is het tweede album van Euson.

Tracklist
01 - Julie
02 - Life
03 - I still remember
04 - Varna
05 - Carry that load
06 - It's over
07 - Always be mine
08 - The last thing on my mind
09 - Dreamin
10 - Little green apples
11 - Dilemma
12 - Crimson eyes

Begin jaren zeventig zeer populaire Arubaanse soulzanger.

1941
Julio Bernardo Euson wordt op 12 april geboren op Aruba. Daar richt hij eind jaren vijftig zijn eerste band op. De groep speelt een repertoire variërend van Zuidamerikaans tot Louis Prima en van rock & roll tot Dean Martin.

1962
Na het winnen van en aantal talentenjachten verhuist de ambitieuze Euson in februari '62 naar Nederland, waar hij gaat zingen bij de Rotterdamse Kreole Kats. Met deze groep maakt hij tussen '65 en '67 enkele singles met voornamelijk ruig soulwerk.

1968
Euson gaat optreden met toetsenist Chris Hinze en enkele ex-leden van The Lords, de vroegere begeleidingsgroep van Rob de Nijs. Onder de naam J.B. Euson & Stax toert dit gezelschap door heel Europa en maakt men de single I Want You Around Me, die niet verder komt dan de tipparade.

1970
In januari scoort Euson als solo-artiest een grote hit met Both Sides Now van Joni Mitchell. Dit succes wordt gevolgd door diverse elpees en singles, waarop Euson vooral gemakkelijk in het gehoor liggende ballads vertolkt.

1973
Ondanks zijn grote populariteit duurt het tot '73 voordat hij weer in de hitparade staat. In dat jaar krijgt hij ook een zilveren harp van de stichting Conamus. Na de hits Life Is On My Side, Leon en I Use The Soap neemt zijn populariteit af.

1977
Teleurgesteld over het uitblijven van een echte doorbraak, vertrekt hij samen met manager Peter Kok (ex-Greenfield & Cook) naar de Verenigde Staten. Als het Amerikaanse avontuur niets oplevert verhuizen ze in 1978 naar Chili. Daar richten zij de productiemaatschappij P.J. Productions (Peter Julio) op. Naast eigen werk brengen ze op hun eigen label platen uit van Chileense artiesten.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Cobi Schreijer - Vanwaar komt ons de koele wijn (1967)

2011-07-28T19:47:00.006+02:00

Bron: Aangeboden, ruwe opname.

De opname is door mij verder bewerkt.

Dit zijn oud Hollandse volksliedjes, de liedjes zijn van hetzelfde soort als die Aafje Heynis zingt, de uitvoering is dat echter niet, ik heb er een player bijgezet zodat je kan luisteren of het wat voor je is.

Dit album is aangeboden door John, John bedankt.

Tracklist
01 - Het zou een meiske gaan halen wijn
02 - Geldeloos je doet me pijn
03 - Haarlems volkje ras ras ras
04 - Curaçao
05 - Allen die willen naar Island gaan
06 - Daar ging een meid om water uit
07 - De kleremakers op hun feest
08 - Vanwaar komt ons de koele wijn
09 - Die winter is vergangen
10 - De minne die in mijn hart leit
11 - Daar was laatst een meisje loos
12 - De groenelands straatjes
13 - De boer had maar ene schoen
14 - Ik kwam er lestmaal
15 - Jan Hinnerk
16 - Komt vrienden in het ronden
17 - De wijn aan 't planten

Andere Cobi Schreijer albums
Brood en Rozen (1978)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Cobi Schreijer overleden: monument in de Nederlandse folkbeweging

donderdag, 01 december 2005 15:08

Zangeres Cobi Schreijer is op 83-jarige leeftijd overleden in het Rosa Spierhuis in Laren, waar ze sinds 1998 verbleef. Ze is een monument in de Nederlandse folkbeweging. Ze zong zelf en haalde als programmeur van muziekcafé De Waag jarenlang de grootste folkzangers uit het buitenland naar hier. Denk aan Pete Seeger, Paul Simon, Joan Baez, etc. Voor haar inzet voor 'grensverleggend repertoire' werd ze in 1987 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

Met Carole en Riek vormde zij vanaf 1936 het succesvolle close-harmonytrio The Novelty Sisters. In 1938 stond ze al op het podium van muziekcafé De Waag in Haarlem. In de jaren vijftig trok ze rond met nummers als Heer Halewijn. Toen ze in de jaren zestig taveerne De Waag heropende serveerde Coby Schreijer er eerst een combinatie van oud-Hollandse liedjes, Franse chansons, het poppenspel van Rien en Maaike Baartmans. Maar onder haar hoede groeide De Waag uit tot meer dan een knusse huiskamer met wijn en muziek. De taveerne werd een belangrijk onderdeel van de internationale folkscene. Pete Seeger trad er op, net als Paul Simon dat deed, en de Waag werd een reusachtige springplak voor jong talent.

Naast Seeger en Simon haalde Schreijer ook folkies als Joan Baez en Alex Campbell naar Haarlem. Ze gaf ook beginnende folkzangers uit eigen land gelegenheid podiumervaring op te doen. Het leverde haar naast de Penning van Verdienste van de gemeente Haarlem de eeuwige dank op van artiesten als Boudewijn de Groot, Lenny Kuhr, Elly & Rikkert en Astrid Nijgh. Boudewijn de Groot stond als tiener al bij haar op het podium.

In de jaren zestig, zeventig speelde Cobi Scheijer als geëngageerd zangeres op manifestaties van Dolle Mina, Rooie Vrouwen, Wij Vrouwen Eisen, de vakbeweging etcetera. Waar maar ook ging ze de Nederlandse vrouwenbeweging voor met gitaar en zang in de emancipatiestrijd.

Genoodzaakt door gezondheidsproblemen verhuisde ze in de loop van de negentiger jaren naar het Rosa Spierhuis, de werkgemeenschap voor oudere kunstenaars te Laren.

In 1998, dook ze onder leiding van Boudewijn de Groot de studio in en nam het sobere maar indrukwekkende album 'Klein Ritueel' op. Een bewogen tachtigjarig leven klinkt door haar stem heen. Je hoort oude onbekende nummers als 'Zo was mijn lief', 'Maagd uit baden' en meer van dat fraais. Bekender klinken 'De Noordzee' dat ook eens door Boudewijn de Groot werd opgenomen, of de traditionals 'Het spinnewiel' en 'Het waren twee koningskinderen'. In totaal 18 verstilde pareltjes slechts begeleid op gitaar, een viool, een accordeon en een fluit.

In een serie in het Haarlem Dagblad verhaalde ze over De Waag. Ze blikte er graag op de laboratoriumfunctie. ,,Het was een proeftuin voor wat er komen zou. Ik weet nog dat ik er zelf al héél vroeg Mijn vlakke Land, de Brel-vertaling van Ernst van Altena zong. Maar ja, later koos hij toch een jonge meid om het op de plaat te zetten. Dat was Liesbeth List. En die zong dat nog vals ook.'' (...) Dat zij artiesten als Lenny Kuhr en Boudewijn de Groot zou hebben ontdekt, gaat haar te ver. 'Weet u wat ik kan? Ik kan horen of er talent in zit.' (...) 'Als iemand zingt hoor ik: hé, daar zit een sterretje in.'...

Twee jaar geleden is een ongeautoriseerde biografie uitgekomen onder de titel Door de zee van tijd - het gezongen leven van Cobi Schreijer, een rebelse meid' (geschreven door Angeline van den Berg).

Bron: Folkforum.nl

Tata Mirando and his Gipsy Orchestra - A gipsy played... (1959)

2011-07-28T14:43:00.002+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Tracklist
01 - Russian folk-songs
02 - Kesserü a borostyamfa - Befordultam a konyhába -
Tagadom, tagadom - Friss csárdás
03 - Csak egy kislány - Szép a rozsám
04 - Dobra dobra
05 - Armenian folk-songs
06 - Black eyes
07 - Latzso daijo - Nem voltam én életemben - Scibmeg bogár
08 - Le rossignol
09 - Cserebogáre
10 - Iboyán
11 - Bessarabyanka

De opvallende virtuositeit, gedrevenheid, maar vooral het plezier in de muziek en de uitgesproken betrokkenheid tijdens hun optredens laat bij het publiek een diepe en onvergetelijke indruk achter.

Koninklijk Zigeunerorkest Tata Mirando voelt zich thuis op ieder podium van theater tot restaurant, ook zonder podium van receptie tot evenement voelen zij zich als een vis in het water.

Het wereldberoemde zigeunerorkest Tata Mirando vindt omstreeks 1900 zijn oorsprong. De oprichter van deze fantastische zigeuner-formatie is Tata Mirando Sr. ( Joseph Weis)
Joseph, oorspronkelijk van Hongaarse afkomst, was de enige overgebleven Tata ( vader) na de oorlog. Samen met zijn zoons vormde hij het orkest Tata Mirando naar een oud Italiaans circus waar hij ooit de naam van had gekocht. Zijn zoon Kokalo ( de huidige leider van de Mirando’s- Tata jr.) bekwaamde zich op altviool, totdat zijn vader een advertentie plaatste: Beroepsorkest werkeloos door diefstal piano. Nooit een piano gehad, maar vader Joseph dacht dat zoon Kokalo muzikaal genoeg was om dat te kunnen leren. Met de koffergrammofoon ernaast, want noten lezen hoort niet tot de zigeunertraditie, ontplooide Kokalo zich tot een fantastische pianist. Het orkest bestond tot dat moment nog uit drie violen, een altviool, contrabas, twee gitaren en een cello.

Joseph zwaaide de scepter over het orkest met veel discipline, hij organiseerde alles zelf en stond als een rots in de branding. Zowel Tata Sr. als zijn zonen waren allen zeer bekwame en talentvolle virtuoze musici, speelden louter op gevoel en gehoor, terwijl hun instrumenten heilig waren voor hen.

In die tijd traden zij regelmatig op voor Groothertogin Louis van Baden en Keizer Wilhelm in Duitsland, die zeer onder de indruk waren van de meesterlijke en virtuoze prestaties van de Mirando’s. Dientengevolge ontving Joseph Mirando persoonlijk uit hun handen een onderscheiding met de daaraan verbonden titel “Koninklijk Zigeuner Orkest”.

In de jaren ’50 werden de Mirando’s ook in Nederland een begrip en braken gouden tijden aan. Zij kregen in die tijd grote bekendheid door vele radio- eb tv programma’s en optredens in de meest vooraanstaande restaurants van Nederland.

Tevens werd Tata Mirando vanaf deze periode vast orkest op het Koninklijk Paleis. Zo traden zij o.a. op tijdens het Zilveren Huwelijksfeest van onze toenmalige Koningin Juliana, de verjaardag van Prins Bernhard en de inhuldiging van Koningin Beatrix. Voor dit laatste optreden ontving het orkest een oorkonde en inhuldigingsmedaille.
Uit deze tijd stamt ook de vriendschap met Armando, die als jong hotviolist met zijn combo optrad.

Op 5 januari 1967 stierf Tata Mirando. De zonen van Joseph gingen verder met dat wat hij in al die jaren had opgebouwd en het orkest behield de waarde en inhoud van hun temperamentvolle en virtuoze spel. Aanvankelijk had Morchi Mirando de leiding in handen, maar besloot deze en de naam “TATA” al in 1973 over te dragen aan zijn broer Kokalo Mirando ( de huidige Tata jr.), omdat diens zoon, de violist Nello jr., toen al werd beschouwd als een zeer waardige opvolger. Toen Morchi stierf op 7 januari 1992 wist hij in ieder geval zeker dat de traditie en kwaliteit binnen het Koninklijk Zigeuner Orkest Tata Mirando dankzij Nello voor de derde generatie behouden zou blijven.

Nello speelde al op 3-jarige leeftijd viool samen met zijn grootvader Joseph en is een onwaarschijnlijke virtuoos en fijnzinnig violist en componist. Op dit moment is hij tevens de leermeester van de 4 e generatie Mirando; Nello jr. 3.

Nello jr. 3, de kleinzoon van Kokalo, is ook een zeer getalenteerde violist en daarmee weet Het Zigeuner Orkest Tata Mirando zich tot op de dag van vandaag verzekerd van een waardige opvolging tot in de 4 e generatie.

Bron: Sascha van Esdonk Produkties

Gé Titulaur - What's New (1979)

2011-07-19T01:32:00.004+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Dit is de debuut LP van Gé Titulaer, Jazzy sound, lijkt wel wat op een mix van Tony Bennett en het latere werk van Boz Scaggs, prachtig album, zeker een aanrader.

Gé Titulaer kreeg voor dit album een Edison.

Tracklist
01 - Each time we say: "Hello"
02 - Love is in my dreams
03 - Louise
04 - Just to prove my love
05 - Sad leavin'
06 - Deep in the heat of night
07 - Daisy
08 - What's new
09 - Happiness is loving you
10 - Wild Willies Marango

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Biografie

De professionele carrière van zanger, componist en multi-instrumentalist Gé Titulaer begon bij de popgroep Pat Cool met de succesvolle door hem gecomponeerde debuutelpee Daybreak.

Ook als zangsolist wist Gé zijn weg te vinden. De eerste solo-elpee What’s New -geproduceerd door Cees Schrama - werd meteen onderscheiden met een Edison. Hij werd als solist uitgenodigd om mee te doen aan het Nordring Festival in Helsinki. Tezamen met Charly Mariano, Ack van Rooijen en Greetje Kauffeld wint hij dit spektakel en geldt vanaf dat moment als een belangrijke ontdekking. Vooraanstaande muziekjournalisten plaatsen hem op één lijn met namen als Frank Sinatra, Tony Bennett en George Benson. Vanuit heel Europa ontvangt hij uitnodigingen voor concerten, tv-shows en radioprogramma’s. In zijn carrière deelde Gé het podium met wereldsterren als Toots Thielemans, Eddie Daniëls, Clark Terry, Norma Winston, Diane Schuur, John Clayton en vele anderen.

Zijn meest recente concertreizen brachten hem naar New York in 2004 en met het fantastische orkest van de Koninklijke Luchtmacht verzorgde hij in juni 2005 concerten in Canada. In het voorjaar van 2009 gaf hij met pianist Edwin Schimscheimer een aantal concerten in Noord-Spanje.

Met zijn nieuwe vaste trio wordt een live-cd voorbereid die de projectnaam G4fun heeft meegekregen. Naast pianist, componist en arrangeur Edwin Schimscheimer maken ook drummer Niek van Wiggen en bassist Jasper Somsen hiervan deel uit. Op naam van Gé staat een tiental cd’s, waarvan de cd What’s New bekroond werd met een Edison.

Bron: Gé Titulaer

Kees Stet - De beste van Kees Stet - 2 (jaar onbekend)

2011-07-17T23:06:00.002+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Kees Stet met prachtige West-Friese humor.

Tracklist
01 - De bruidsklokken - De bruidsnacht - A Koe-tje - De bruinen -
Glaasje op - De roos - De brand - De boerenplaats
02 - t Heerschap - De dienstsmoes - De "Keur" - De tekst -
De tijdbom - De ogendokter - Slot

Andere Kees Stet albums
Een Halve Eeuw Kees Stet (1968)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Kees Stet - wiens echte naam Pieter Kroon was - werd op 9 juni 1900 aan de Middenweg te Heerhugowaard geboren. Hij was het vierde kind van de landbouwer/veehouder Jacob Kroon en Antje Stuy. In 1905 verhuisde de familie naar een boerderij in de Egmondermeer in de gemeente Heiloo. Vier jaar later volgde een verhuizing naar Winkel. Daar aan de voet van de Westfriese Omringdijk bracht Kees Stet zijn jeugd door. Zijn vader was er kastelein. Hij combineerde dit beroep met een baan als conducteur op de stoomtram Wognum-Schagen.

Zoals het een aankomend artiest betaamt was de carrière van Kees Stet er een van twaalf ambachten, dertien ongelukken. Zijn ouders bepaalden dat hun zoon bakker moest worden. Hij leerde het vak bij een oom in de Langedijk en werkte als bakkersknecht bij brood- en banketbakkerij Valk aan de Houttil te Alkmaar. De jonge Stet vond het maar een "zuinig" vak. Hij verkoos een administratieve loopbaan. In het begin van de jaren twintig trad hij als administratief medewerker in dienst bij het Hoogheemraadschap Noordhollands Noorderkwartier waar hij tot aan zijn pensionering zou werken.

De semi-professionele Kees Stet begon zijn artistieke carrière op 17-jarige leeftijd als zanger van levensliedjes. Hij vulde zijn repertoire aan met originele voordrachten in het hem vertrouwde Westfriese dialect. Zo ontwikkelde zich de theaterfiguur "Kees Stet, het boertje uit Ierswoud". Hij verscheen als een enigszins ouwelijk uitziende man ten tonele met een zwart boerenpetje, een ziekenfondsbrilletje en met een rode zakdoek om de nek. In die uitdossing onderhield het publiek met grappige vertellingen over alledaagse gebeurtenissen in onvervalst Westfries. Zijn verschijning op de bühne paste geheel in de ietwat oubollige tijd van voor de oorlog waarin toneelverenigingen en revuegezelschappen triomfen vierden. Het was de tijd dat het radiotoestel de huiskamers veroverde en het luisterpubliek massaal afstemde op populaire amusementsprogramma’s als de Bonte Dinsdagavondtrein ("puft uw zorgen aan de kant"), de hoorspelen en de spelletjes in hersengymnastiek.

In de periode na de Tweede Wereldoorlog brak Kees Stet ook landelijk door. Hij beschikte over een ijzersterk repertoire. Overal in het land stonden Stet en zijn Alkmaarse Kleinkunst Ensemble op de planken. Soms trad hij op met een andere Alkmaarse artiest: André Carrell – de vader van Rudi – die als Willem Wouters van Wognum furore maakte. In de Bonte Dinsdagavondtrein was Kees Stet een graag geziene gast.

Het artiestenbestaan veroorzaakte meer dan eens irritatie bij zijn werkgever maar gaf tevens aanleiding tot hilarische taferelen. In een jubileumuitgave van het Hoogheemraadschap wordt de Westfriese cabaretier als een balorig man neergezet. Zo sloot Stet op een keer een weddenschap met een aantal collega’s. "Ik zie kans", zei Stet, "om twee sigaren van collega Half te krijgen". Niemand geloofde dat dat hem zou lukken. Half had nog nooit één sigaar weggegeven - daar was hij veel te zuinig voor. Toen zijn collega Half arriveerde stapte Stet op hem af: "Half, ik wil even twee sigaren van je lenen. Je krijgt ze gegarandeerd weer terug." Na enige aarzeling overhandigde Half zijn dagelijkse rantsoen. Kees Stet draaide één sigaar in het ene neusgat en één in het andere, boog zich voorover, stak een arm naar voren, legde de andere op zijn rug en riep: "Kijk, Half, zo doe je nou een olifant na." Stoïcijns haalde Stet de sigaren uit zijn neus, wilde ze aan Half teruggeven, maar die had er geen trek meer in. Zo won Kees Stet zijn weddenschap.

De jaren vijftig en zestig waren jaren van wederopbouw, welvaart en onrust. De onweerstaanbare opmars van de televisie ging ten koste van het bioscoop- en theaterbezoek en voor veel amusementsverenigingen viel in de jaren zeventig het doek. Zo ook voor Kees Stet en zijn befaamde ensemble.

Kees Stet overleed op 3 september 1979 op 79-jarige leeftijd in het Centraal Ziekenhuis te Alkmaar. Zijn zoon Piet Kroon trad in de voetsporen van zijn vader onder de naam Kees Stet jr. Na eerst jaren met Nico Akkerman te hebben gewerkt ging Jr. verder met Rene Steens en werkten zij samen met beroemde pianisten als Jan van Twuyver en Fred Pruim (Frec McMurray van the Dutch Swing College Band) in het Holland Zuyderzee Cabaret.

Bron: René Steens

Marty (1969)

2011-07-17T13:59:00.002+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Dit is de debuut LP van Marty, hij was pas 15 jaar toen hij deze LP opnam.
Marty is ontdekt door Willem Duys.

Tracklist
01 - Een kleine Italiaan
02 - Heimwee
03 - De gouden poort
04 - Kleine vogel
05 - Het Zwarte Woud
06 - Zigeunerballade
07 - Maanserenade
08 - Afscheid
09 - Trompetpolka
10 - Witte parels
11 - Grootvaders klok
12 - Vervlogen dromen

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Riny Schreijenberg (ook wel bekend onder de naam Marty Schreijenberg) is samen met Emile Hartkamp de grote man achter de successen van Frans Bauer en Marianne Weber.

1968
Riny Schreijenberg wordt op 23 november 1954 geboren. Onder de naam Marty Schreijenberg verwerft Riny in een klap landelijke bekenheid als hij als 14-jarige jongen met zijn gouden trompet in de show van Willem Duys mag optreden. Eind jaren zeventig begint Riny zijn eigen productiemaatschappij en geluidsstudio. In de jaren negentig gaat Schreijenberg samenwerken met producer Emile Hartkamp en samen zijn ze zeer succesvol met acts als Frans Bauer, Marianne Weber en Koos Alberts.

1993 - 2004
Naar aanleiding van deze successen richten Schreijenberg en Hartkamp in 1993-1994 samen het platenlabel TipTop Records op. Ook is Schreijenberg in deze periode de initiatiefnemer van het nieuwe radiostation Radio Nationaal dat hij koopt van Strengholt. In Arnhem heeft hij zijn eigen MM Studio, waar de vele hits worden opgenomen. Schreijenberg is ook betrokken als producer bij het album Geef Mij Jouw Liefde (2003) van zanger Tinus en als componist voor Klaas Veen (Goud Collectie uit 1999) en Leo Nardell (Ik Doe Wat Ik Wil en Laat De Boel Maar Lekker Waaien uit 2001). Daarnaast is Schrijenberg enige tijd directeur van platenmaatschappij Koch Music. In 1999 winnen Schreijenberg en Hartkamp samen een Gouden Harp.

2009
Een van Schreijenbergs ontdekkingen is de zangeres Elz Bakker. Van haar verschijnt in november de single Zoveel Mooie Woorden. Het plaatje verschijnt op YNOS Music, het eigen label van Schreijenberg. Andere artiesten op het label zijn onder anderen Joop Lens, Johnny Romein en de Tilburgse volkszanger Wesley.

Dizzy Man's Band - Dizzy do Tickatoo (1970)

2011-07-15T14:42:00.013+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit is de debuut LP van de Dizzy Man's Band.

Tracklist
01 - Walk away
02 - Tickatoo
03 - Point of no return
04 - Forget it i've got it
05 - My opinion of love
06 - Truck driver
07 - Let me inside heaven
08 - Young love
09 - Pearly queen
10 - Go back (To heaven again)

Achtkoppige lolbroekband uit Zaandam rond boegbeeld Jacques Kloes die met onmiskenbare muzikale kwaliteiten en een komische act in de jaren zeventig zeer succesvol is.

1968
De IJmondse zanger Jacques Kloes richt de band Take Five op met de restanten van de Zaanse band The Fellows.

1970
Nadat de groepsnaam is veranderd in Dizzy Man's Band, brengt de groep haar eerste single uit, Tell Me It's Allright, in de stijl van Blood, Sweat & Tears en Chicago. De plaat flopt en men slaat een nieuwe, meer toegankelijke muzikale weg in. Dat blijkt een gouden greep want de tweede single Tickatoo, een kopie van Down On The Corner van Creedence Clearwater Revival, wordt in juli een grote hit. De opvolger Young Love haalt in oktober de tipparade. Het album Dizzy Do Tickatoo verschijnt.

1971
De formule van gemakkelijk in het gehoor liggende deuntjes, een duidelijk aanwezige blazerssectie en melige lolbroekerij slaat aan. De singles Zig Zag City en Let's Go To The Beach scoren eveneens goed. Het album Luctor Et Emergo verschijnt.

1972
Ook het serieuzere werk doet het prima. In juni belandt Jumbo in de top tien en in november scoort de band opnieuw met Shocking. De band werkt voornamelijk met producer Richard de Bois.

1973
De eerste bezettingswisselingen kondigen zich aan. Bassist Buysman vertrekt naar Lucifer en wordt vervangen door Jan Visser (George Baker Selection), die al snel weer plaats maakt voor Hans de Zwart (Jigsaw). In maart scoort de groep een grote hit met The Show, waarmee de grappen en grollen het definitief winnen van de serieuze aanpak. In november bereikt Fire de top 40. Ook in België, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Japan en Zuid-Amerika is de band succesvol.

1974
In februari wordt Mony The Phony een hit. De Dizzy Man's Band speelt de hoofdrol in een komische TV-serie. Het album The Show verschijnt. Opnieuw verandert de band van samenstelling. Trompettist Karl Kalf (ex-The Virginian Creeper) verlaat de groep en vormt later met Bertus Borgers de blazerssectie voor Golden Earring. Bassist De Zwart wordt vervangen door Frans Meinecke.

1975
In januari wordt Dizzy On The Rocks een hitje en in juni scoort de band hun grootste hit met het jolige The Opera. Voor dit nummer wordt de groep in september onderscheiden met het tiende Har(p)poentje van Stichting Conamus. Het album The Opera verschijnt. Podiumpaljas Bob Ketzer brengt een solo-single uit.

1976
Turkey Turkey bereikt in januari de top 40 en de opvolger Everyday In Action wordt in juli een kleine hit.

1977
Voormalige trompettist Karl Kalf levert een bijdrage aan het album Love Vendetta van de Harry Muskee Band.

1978
In januari wordt de single Rio een hitje. Na de zoveelste interne discussie over de muzikale koers verlaat oprichter Jacques Kloes de band en wordt vervangen door Steve Allet (pseudoniem van Koen Merkelbach). Het groepsgeluid beweegt zich richting hardrock. In september scoort de band onder aanvoering van Steve Allet een hitje met Red.

1980
De single Mony Mony van de Dizzy Man's Band haalt de tipparade. Daarna volgt een periode met opnieuw veel bezettingswisselingen.

1983
De band valt definitief uit elkaar. Saxofonist Klaas Versteeg tourt vijf seizoenen mee met musicals van Jos Brink. In de tweede helft van de jaren tachtig speelt hij samen met drummer Joop Tromp in de coverband Big Deal.

1989
De Dizzy Man's Band komt regelmatig bijeen voor reünie-optredens en treedt op in het Veronica TV-programma Goud Van Oud.

1990 - 2000
Met zijn partner Laila Holwerda vormt Klaas Versteeg het duo Pinck waarmee hij Nederlandstalig repertoire vertolkt in cafés en op feesten. De naam verandert in Jansen & Tilanus en het repertoire wordt geëngageerd en geschikt voor bijeenkomsten van Groen Links, PvdA en de FNV. Het duo stapt over op het begeleiden van line dance onder de naam 4 Bow & McCale. Bob Ketzer overlijdt in 1996 aan keelkanker.

2002
Klaas Versteeg brengt onder de naam Nick McAlley de countryplaat Wanna Stay Connected uit.

2008
Jacques Kloes verzamelt zeven muzikanten om zich heen om weer onder de naam Dizzy Man's Band op treden. Naast drummer Joop Tromp bestaat de band verder uit nieuwe namen: zanger/gitarist Johan Bouquet (met wie Kloes het duo The Showbusters vormt), bassist Robin Feltkamp, trompettist Jan Doedens, saxofonist Bert Ramaakers en toetsenist Hans Vos.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Ronnie & Gonnie - Met liedjes het land in (1972)

2011-07-15T00:16:00.000+02:00

Bron: Door aanvraag verkregen.

Ondanks de vele Engelse titels is dit een Nederlandstalig album, de titels zijn overgenomen van de LP hoes.

Dit album is aangeboden door Eline die reageerde op een oproep op het "Gezocht....." blog, Eline bedankt.

Tracklist
01 - Die goeie ouwe tijd - Charleston - Music music music -
       Een zwoele zotte zomer
02 - Tea for two - Bij het licht van de zilveren maan
03 - Heb je mij vergeten te vertellen - Heartbreaker
04 - Yes Sir, that's my baby - Ma, hij wil zo graag een zoen -
       Baby face (Snoezepoes)
05 - Heart of my heart - I'm looking over a four leaf clover -
       Put your arms around me, Honey
06 - Wanneer jij het enigst meisje zou zijn - Ik zie het aan je ogen
07 - Oh Joseph, Joseph - Bei mir bist du schön - Quicksilver
08 - Slapeloze nachten - Powder your face with sunshine -
       Put on a happy face
09 - Mr Sandman - Five minutes more -
       Jeepers Creepers (Juffrouw Kriepers)
10 - Play a simple melody - Straks zal de zon weer schijnen -
       Sam's song

Andere Gonnie Baars albums
De beste van Gonnie Baars (1972)
Gonnie (1979)

Andere Ronnie Tober albums
The Ronnie Tober Show (1965)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Jolig tienerzangeresje uit Amsterdam dat in de jaren zestig een bekende mediapersoonlijkheid is en een hit scoort met Alle Leuke Jongens Willen Vrijen. De titel Dol Op Pop Maar Ook Op Hoempapa vat de muzikale koers aardig samen.

Bezetting
Gonnie Baars - zang

1962
Gonnie Baars (Amsterdam, 21 november 1947) groeit op in een muzikaal gezin. Haar vader Aart Baars is een bekend pianist-entertainer. Haar neef Kees is in de jaren zeventig en tachtig een bekend muziekjournalist en radiopresentator. Gonnie begint op haar veertiende met het maken van platen.

1963
Voor de KRO presenteert Gonnie het radioprogramma Tienerclub. Daarmee is ze Nederlands jongste dj.

1964
Gonnie presenteert Coda, ook voor de KRO. Andere radioprogramma's volgen.

1965
Na diverse Nederlandstalige singles probeert ze het in het Engels. Hitsucces blijft echter uit.

1967
Ze gaat terug naar de Nederlandse taal en scoort uiteindelijk met Alle Leuke Jongens Willen Vrijen.

1968
De hit krijgt een bescheiden vervolg met Jij Bent Een Halve Gare. Met het lied Ik Wil Van Alles bereikt ze de vierde plaats van het Nationaal Songfestival.

1969
Gonnie treedt regelmatig op in de tv-shows van De Mounties en Henk Elsink.

1971
Ze ruikt voor het laatst aan de tipparade met Weet Je Wat Ik Wil.

1972
Een kortstondig samenwerkingsverband met Ronnie Tober zorgt voor enige publiciteit. Haar oude platenmaatschappij Artone reageert alert met het uitbrengen van een verzamelelpee. Gonnie maakt nog diverse singles voor verschillende platenmaatrschappijen, maar zonder veel succes. In 1976 geeft ze er de brui aan.

1979
Een comeback met het album Gonnie gaat grotendeels onopgemerkt voorbij. De zangeres trekt zich terug en houdt haar carrière voor gezien.

2000
Gonnie Baars overlijdt op 22 februari aan een hartstilstand.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Biografie

Ruim 40 jaar is Ronnie Tober een bekend en succesvol zanger/entertainer. Drie jaar na Ronnie's geboorte (21 April 1945 te Bussum) emigreerde hij samen met zijn ouders, twee broers en zus naar Amerika. Hier was het waar zijn muzikale talenten werden ontdekt. Hij zong op familiefeestjes, begeleid door zijn moeder op de piano. Van zijn 8e tot zijn 14e zong Ronnie bij een in Albany (New York) bekend kerkkoor (St. Peters Episcopal Boys Choir) en werd daar solo-zanger. Een jaar daarna werd zijn eerste single uitgebracht onder de titel "Who taught you how" en gaf hem bekendheid in Albany en omgeving.

Vanaf 1961 was Ronnie regelmatig te zien als gast in TV Shows als "The Perry Como Show" en "The Ed Sullivan Show". Kreeg zijn eigen lokale TV shows en werd in 1962 uitgeroepen tot "Junior Mr. America". Een tournee door alle staten van Amerika was het gevolg. Ronnie deed mee in de musicals "Little Mary Sunshine", "The Boyfriend" en speelde mee in de TV film "Route 66" met George Maharis. Hoogtepunt van zijn Amerikaanse jaren is een optreden geweest voor Nixon en John F.Kennedy.

In 1963 bracht Ronnie een bezoek aan zijn grootouders in Nederland. Door een brief van zijn tante Henny kwam hij in contact met Willem O. Duys en zong op 27 december 1963 "Up a lazy river" in het t.v.programma "Voor de vuist weg". De AVRO werd bedolven onder reacties. Deze reacties deed Ronnie besluiten om in augustus 1964 voorgoed terug te keren naar Nederland (zijn geboorteland). Phonogram/Philips gaf hem een platencontract en "Iedere avond" kwam de Top-5 binnen. Vele succesvolle platen volgden. Hij was geregeld te gast in niet te tellen radio- en t.v.-programma's (o.a. Corry Brokken, Willy en Willeke Alberti, enz.) en had jarenlang zijn eigen t.v.-show bij de Kro en de Avro waarin hij gasten ontving als Conny Vandenbos, Corrie van Gorp, Roger Whittaker, e.v.a.

Ronnie's deelname aan het Knokke Festival bracht hem bekendheid in Europa. Gastoptredens in t.v.-shows van Caterina Valente, Nina en Frederik, grote oudejaarsavondshows in Duitsland waren regelmatig terugkerende activiteiten. Verschillende malen heeft Ronnie ons land mogen vertegenwoordigen op allerlei songfestivals. Zoals Knokke, Athene en Sopot (Polen). In Polen werd hij n.a.v. zin deelname vele malen uitgenodigd voor grote tv shows.

Tweemaal heeft hij de gelegenheid gehad mee te doen aan het Eurovisie-Songfestival. In 1965 was hij deelnemer aan de Nederlandse voorrondes met het nummer "Geweldig", welk nummer hem geweldig veel succes bracht. En in 1968 mocht hij na de Nederlandse voorrondes te hebben gewonnen, Nederland vertegenwoordigen in de Royal Albert Hall te Londen met het lied "Morgen".

In de jaren die volgden maakte Ronnie nog vele platen, waarvan een aantal hits werden die nog steeds bij optredens uit volle borst worden meegezongen. Om er enkele te noemen "Rosemarie", "Arrivederci Ans", "Naar de kermis", en niet te vergeten "Rozen voor Sandra". In de afgelopen 45 jaar heeft Ronnie honderden titels (waarvan er miljoenen zijn verkocht) opgenomen, overwegend Nederlandstalig. Een enkele Engelstalige c.d. staat ook op zijn zeer uitgebreide discografie.

Naast zijn talrijke optredens in het land was Ronnie een vaste gast in radio en t.v. programma's zoals "De Mounties Show", "Met liedjes het land in", "Herkent in deze tijd", "Kwistig met muziek", "Op volle toeren", etc.

Ondanks het feit dat Ronnie's naam de laatste jaren niet meer in de hitparade prijkt zijn de radio- en t.v. producenten hem zeker niet vergeten. Hij is geregeld te zien bij RTL4's "Life and Cooking", "Monte Carlo", "Lijn 4", etc. En bij de omroepen als TROS/NCRV/KRO/VARA in "Voor alle fans" , "Praatjesmaker", "Herberg de Leeuw", "Man bijt hond", "Lunch t.v.", "Het gevoel van", "Hits a gogo" etc.

Tot op de dag van vandaag is hij een veel gevraagd zanger/entertainer en niet alleen in Nederland. In België, Duitsland, Engeland, Tunesië, Amerika, Hongarije, Zuid-Afrika, Dubai, etc. wordt hij geregeld gevraagd om er een optreden te verzorgen.

2003 was voor Ronnie een speciaal jaar. Zijn 40 jarig artiestenjubileum. Ter gelegenheid van dit gebeuren is een speciale c.d. uitgebracht in beperkte oplage. Een c.d. waarop Ronnie een duet zingt met musicalster Tony Neef en de zangeres Dayèn. En het schitterende nummer "My Way" begeleid door niemand minder dan Carel Kraayenhof met zijn bandonéon. Verder staat er ook een nummer op van het duo To Be.

Zijn jubileum werd gevierd op 27 december 2003 met een galaconcert voor een uitverkocht Theater Orpheus te Apeldoorn. Een registratie van dit concert van Ronnie met gastoptredens van Dayèn, Tony Neef en Maaike Widdershoven, begeleid door de Bob East Showband, is op DVD uitgebracht.

Een persoonlijk hoogtepunt van deze gala-avond was zijn Koninklijke Onderscheiding. Ronnie werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Burgemeester G.J. de Graaf van Apeldoorn spelde hem de versierselen, horend bij deze onderscheiding, op.

Ronnie zingt geregeld voor grote projecten van Mojo Concert zoals op het Lowlands Festival en in de 'Cover Top 100' in de Heineken Music Hall. Zo ook tijdens het Concert des Levens van Johnny Hoes. Hij is te gast in tv programma’s 'Hits a gogo' van Matthijs van Nieuwkerk. In diverse TROS tv programma’s is hij regelmatig te gast zoals op de 'Pleinfeesten', In Scheveningen maar reist ook mee naar Curaçao. En niet te vergeten tijdens het grote Muziekfeest in de Amsterdam Arena.

Azië heeft Ronnie altijd gelokt en er breken jaren aan dat hij geregeld daarheen afreist. In 2004 zingt hij tijdens een "Nederlandse avond" een "Amsterdamse medley". Tijdens de repetities zong hij dit midden in het centrum van Hong Kong tussen de Chinezen, die niet wisten wat zij zagen.

Ronnie heeft nog een passie: De "Ronnie Tober Foundation" (www.ronnietoberfoundation.nl). Er zijn al vele bijzondere activiteiten geweest voor personen met een verstandelijke beperkingen. Duizenden personen gingen mee naar Attractieparken en dierentuinen. Reeds honderden gingen op vakantie naar Zuid-Limburg. Het eerste lustrum werd gevierd samen met ruim 1000 personen in Nieuwegein en heel bijzonder was natuurlijk de reis naar Disneyland Parijs.

Ter promotie van de Ronnie Tober Foundation doet Tober al een aantal jaren mee aan de Nijmeegse Vierdaagse. In dit kader brengt hij jaarlijks een wandellied uit, waarvan de verkoop opbrengsten volledig naar de Foundation gaan. Verder organiseert de Foundation om gelden te genereren jaarlijks een golfdag en een benefietgaladiner in de Eusebius te Arnhem.

2008: zijn jubileumjaar is afwisselend en bijzonder jaar geworden. Gaat met de firma Princess naar Dubai; vertelt openlijk over zijn ziekte in "Vinger aan de pols" van de AVRO; loopt met 29 personen voor de Foundation de Nijmeegse 4daagse; heeft een kleine rol in de film "Sinterklaas en het geheim van het grote boek".

2008 werd afgesloten met een bijzonder jubileumconcert in Theater Figi te Zeist. In het voorprogramma brachten collega's zoals Anneke Grönloh, Ciska Peters e.v.a. een muzikale aubade aan de jubilaris. Presentatie was in handen van Jacques d'Ancona, Vivian Boelen en Eddy Becker. Na de pauze bracht Ronnie een overweldigende show begeleid door een 12 koppig orkest Maximized o.l.v. Henk Bernardt. Op dezelfde avond, 27 december 2008, kwam de c.d. op de markt: Ronnie Tober NU".

Bron: Ronnie Tober

The New Dutch Organ Group - Street Organ goes Disco (1979)

2011-07-14T17:35:00.004+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Het orgel op het eerste nummer "Holland disco" is "De Arabier" op de andere nummers zijn de andere orgels van G. Perlee te horen.

Dit album is geheel compleet en aangeboden door een anonieme gever die reageerde op een oproep op het "Gezocht....." blog, bedankt.

Tracklist
01 - Holland disco
02 - Flying Dutchman
03 - Disco walz
04 - Dam square
05 - Wooden dance
06 - Red light corner
07 - Summerdisco
08 - Disco at the fair
09 - Red, white & blue
10 - Pete Heyn and the fleet
11 - Thumb in the dike
12 - Souvenirs from Amsterdam

Holland Disco New Dutch Organ Group Met G.Perlee draaiorgel de Arabier Na het onverwachte sucses van de single in de zomer van 1979 werd er haastig een hele LP gemaakt met meer Disco deunen met sterke teksten en met andere Perlee orgels zoals de Carillon, Oranjestad, Drie Pruiken, Flamingo, Grote Decap, Fair Organ (Vanderbeken), en Het Perleetje. Alle arrangementen zijn van Tom Meijer en 4 nummers eigen compositie. Een waar collectors item! Aan het wiel: Cor Perlee en de manser met de pet en …

Bron: Retro Commercials

Cashmere (1980)

2011-07-10T17:00:00.004+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Hierop staat hun grootste hit "Love's what i want"

Tracklist
01 - Love's what i want
02 - Stop
03 - I want you
04 - Too far gone
05 - Hey Baby
06 - Dance, Dance, Dance
07 - Hey you
08 - Years go by
09 - Mojo Hannah
10 - I wanna toch you
11 - Love potion nr 9

Popgroep met ondermeer de zusjes Pijper (Jody en Lilly) en gitarist/componist Peter Hollestelle. In 1979 scoort de groep een grote hit met Love's What I Want. In 1982 gaat Jody Pijper solo verder onder het pseudoniem Jody Miles.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Martine Bijl - Zingt liedjes uit de tijd van Ot en Sien (1968)

2011-07-07T18:52:00.003+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Een album met mooie oude kinderliedjes waarvan ik de meeste nog in mijn jeugd op de lagere school gezongen heb.

Dit album is aangeboden door Joop, Joop bedankt

Tracklist
01 - De mosselman
02 - Vedeldi vedeldei
03 - Kortjakje
04 - Onder moeders paraplu
05 - Moriaantje
06 - Middagslaapje (Wie rusten wil in 't groene woud)
07 - Wordt wakker
08 - Hopsa hei-sa-sa
09 - Hela gij bloempke (Meimorgen)
10 - Joepie joepie
11 - Er schommelt een wiegje
12 - Op een klein stationnetje
13 - Als ik eens een vogel was
14 - De scheresliep
15 - Twee emmertjes water halen
16 - Spotliedje (de boer had maar enen schoen)
17 - In Holland staat een huis
18 - Op de grote stille heide
19 - Boer wat zeg je van mijn kippen
20 - Een karretje op 'n zandweg reed
21 - Drie kleine kleutertjes
22 - Des winters als 't regent
23 - Het melkmeisje
24 - Er gaat door 't gehucht

Andere Martine Bijl albums
Benjamin (1972)
Martine Bijl (1980)
Martine Bijl zingt (1966)
Zingt Andersen (1975)

Wout Steenhuis - Blue Hawaii (1965)

2011-07-06T00:50:00.004+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit album is met dezelfde titel bij twee labels uitgebracht.

Blue Hawaii - EMI Regal in 1964.
Blue Hawaii - Philips (Phonogram)in 1965

Beide coversets zijn toegevoegd.

Tracklist
01 - Pidgin English Hula
02 - Hawaiian Hula Song
03 - Hawaiian War Chant
04 - Hawaiian Wedding Song
05 - Hula Blues
06 - I'm Getting Sentimental Over You
07 - Bali Ha'i
08 - Minehaha
09 - Moon Of Manakoora
10 - Aroha
11 - Moon River
12 - Kassian
13 - Blue Hawaii
14 - The Green Leaves Of Summer

Andere Wout Steenhuis albums
Hawaiian Surf Ride (1965)

Wout Steenhuis is een specialist op de Hawaiian steelguitar.

1950 - 1984
Wout Steenhuis begint zijn muzikale carrière bij de Dutch Swing College Band. In het prille begin van zeezender Radio Veronica presenteert hij het programma Kwartier Met Wout Steenhuis. Steenhuis vertrekt echter al snel naar Engeland en daar krijgt hij faam als Hawaiian-specialist. Hij maakt een lange reeks platen en singles in Hawaiian stijl. De single Blue Hawaii komt in 1969 in de Engelse top 10 terecht. Steenhuis is bijna wekelijks te horen op de BBC radio, en ook op tv is hij een graag geziene gast. Op het regionale tv-station Southern TV heeft hij zijn eigen programma. Naast Hawaiian-specialist wordt hij ook geroemd als 'multi-track maestro'. In zijn eigen studio, Steenhuis Recording Studios te Broadstairs, maakt hij opnames van zichzelf als eenmansorkest, inclusief een koor met zijn eigen stem. Hij gebruikt de tapes bij zijn optredens, terwijl hij live gitaar speelt en zingt. Maar Steenhuis is niet uitsluitend een eenmansact. Hij maakt een aantal platen met The Kontikis, eveneens Hawaiian-specialisten. In 1970 brengt hij samen met Peter Schilperoort, bandleider van de Dutch Swing College Band, het album Double Dutch uit.

1985
Wout Steenhuis overlijdt op 9 juli 1985 na een ernstig ziekbed. Tot zijn dood is hij actief gebleven in de muziek.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Een uitgebreide biografie met complete discografie is te vinden op de site van Kevin Wooten, helaas is deze Engelstalig.

Spooky & Sue (1975)

2011-07-05T02:28:00.005+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

In 1977 heeft EMI dit album in Frankrijk (her)uitgebracht, ik kwam op internet per toeval de covers van het Franse album tegen en heb ze als extra coverset toegevoegd.

Tracklist
01 - You talk too much
02 - Catch a falling star
03 - When something is wrong with my baby
04 - Ain't it good
05 - Romeo and Juliet
06 - The birds and the bees
07 - Swingng on a star
08 - Blue moon
09 - Baby don't you let me loose this
10 - Dancing funky
11 - Lady stay
12 - Spooky's day off

Brits-Arubaans in Nederland wonend duo met soulzangeres Sue Chaloner dat midden jaren zeventig een aantal grote hits scoort. Chaloner speelt in de jaren tachtig met haar negenkoppige band Soul Train veelvuldig in het clubcircuit en maakt in 1992 naam in Engeland als dansdiva.

1950
Sue Chaloner groeit op in een groot Brits gezin nadat ze te vondeling is gelegd en komt al vroeg in aanraking met de showbiz. Op anderhalfjarige leeftijd figureert ze in een TV-commercial, een jaar later gaat ze op ballet. Ze doorloopt haar lagere schooltijd aan de Aida Academy of Arts in London, waar ze onderwezen wordt in dans en toneel. Haar opleiding, betaald door haar ontdekker hoofd van de BBC Cecil Meaden, resulteert al op jonge leeftijd in gastrolletjes in TV-series.

1960
Midden jaren zestig staat Sue op het podium in The Sound Of Music en op twaalfjarige leeftijd speelt ze met Sammy Davis Jr. in de musical The Golden Boy in het Londense Palladium. Eind jaren zestig, op zestienjarige leeftijd, krijgt ze een hoofdrol in de musical Hair waarmee ze na 600 voorstellingen het Olympisch Stadion in Amsterdam aandoet en besluit te blijven.

1967
Zanger Ivan 'Spooky' Groeneveld sluit zich aan bij The Swinging Soul Machine. Iwan, geboren op Aruba, vaart inmiddels acht jaar op zee en ontmoet de bandleden in Rotterdam.

1969
The Swinging Soul Machine scoort een grote hit met de instrumentale single Spooky's Day Off, opgenomen op de dag dat zanger Iwan vrijaf heeft genomen.

1970
Rond deze tijd richt Sue Chaloner een zangtrio op dat twee jaar lang als onderdeel van de Mounties-show door het land trekt. Dan wordt ze benaderd door Han Meijer en producer Jaap Eggermont voor het duo Spooky & Sue, waarvoor ook Ivan Groeneveld van The Swinging Soul Machine wordt gevraagd.

1974
In september scoort het duo een enorme hit met Swinging On A Star, een dansbare versie van Bing Crosby's klassieke ballade. Het nummer is niet ingezongen door Iwan maar door John Russell die aanvankelijk als wederhelft van Sue was ingepland.

1975
In maart wordt de tweede single, You Talk Too Much, een grote hit en ook de opvolger I've Got The Need bereikt in oktober de hoogste regionen van de hitlijsten. Tijdens optredens wordt het duo begeleid door de Amsterdamse groep Mayflower. Het album Spooky & Sue verschijnt.

1976
Spooky & Sue doen in februari mee aan de voorronde van het Eurovisie Songfestival maar worden met het liedje Do You Dig It niet verkozen om Nederland dat jaar te vertegenwoordigen. In maart scoort het duo wel een hit met Do You Dig It, dat opgenomen is in de Verenigde Staten en waar ook componist/producer Hans van Hemert bij is betrokken. Op uitnodiging van Stichting Conamus reizen Spooky & Sue af naar de Midem in het Franse Cannes, waar zij geheel onvoorbereid de plaats innemen van een Nederlandse groep die het heeft laten afweten. Het succes is zo groot dat hen daarna een tournee door Frankrijk en Japan wordt aangeboden. Het commerciële succes valt echter tegen: het in november uitgebrachte You've Got What It Takes komt niet verder dan de tipparade.

1977
Omdat de succesformule na twee jaar lijkt uitgewerkt, starten Spooky & Sue beiden een solo-carrière. Spooky's single Music flopt waarna de zanger zich aansluit bij de Surfers. Sue's single Give Me Love flopt eveneens maar de zangeres is redelijk succesvol met haar songmateriaal voor de jazz-rockgroep Spin en voor Ekseption, twee groepen waarvan haar echtgenoot Hans Jansen deel uitmaakt.

1979
Sue maakt in Engeland opnamen met producer Denny Cordell (Moody Blues, Procol Harum) die nooit worden uitgebracht. Met de reggaeband Steel Pulse brengt ze daarna de single Missing Mr. Marley uit. Haar solo-single Tip For The Top blijft in december steken in de tipparade.

1983
Sue richt een groep op waarmee ze langs de Nederlandse podia tourt. Na vele bezettingswisselingen krijgt de band vorm onder de naam Soul Train. Een platencontract zit er echter niet in en ondanks haar magnifieke stemgeluid moet Sue genoegen nemen met deelname aan songfestivals, het inzingen van reclamespots en sessiewerk voor Frank Boeijen en Falco.

1986
Don't Try To Change Me, de thema-song van de succesvolle Nederlandse speelfilm Mama Is Boos, bereikt in maart de tipparade.

1987
Sue brengt het plaatje Primitive uit, maar is ontevreden over het verloop van haar muzikale carrière. Het blijft aanmodderen, maar de zangeres geeft niet op, gesteund door haar succes in Duitsland en Finland.

1990
Met het negenkoppige Soul Train treedt Sue op op het prestigieuze Latin & Jazz Festival op Aruba.

1992
Sue Chaloner maakt opnamen met het succesvolle Britse productieteam 3 Man Island, die in de Engelse dance charts belanden. Dit resulteert in het album Appreciation.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Dimitri van Toren - Tussen Hemel en Aarde (1968)

2011-06-16T13:38:00.014+02:00

Bron: Aangeboden.

Dit is Dimitri's tweede album.

Dit album is aangeboden door Joop, Joop bedankt.

Tracklist
01 - Obstakelman.mp3
02 - Tina.mp3
03 - De ballade van de kleinigheden.mp3
04 - Mijn pop gaat dood.mp3
05 - Felix, Ferdinand en Alex.mp3
06 - Dierentuin.mp3
07 - Elektrische clown.mp3
08 - Ravi Shankar.mp3
09 - Libellen in ritselend theater domein.mp3
10 - Ik heb een Schotse bruid.mp3
11 - Vrede.mp3
12 - Ballade van de drie jagers.mp3

Biografie

Dimitri Van Toren is één van de weinige artiesten in Nederland, die reeds zo'n 35 jaar in de schijnwerpers staat, en er nog steeds in slaagt om zulk een goed werk af te leveren.

De sympathieke Brabantse troubadour startte zijn legendarische carrière in de groep "The Headlins". Na een wijziging in de bezetting ging men verder als "The Lettersets" waarin ook Pïerre Kartner en Jaap Goedèl werkzaan waren. Hun muziek werd omschreven als excellente folk.

Reeds tijdens het bestaan van "The Lettersets" begon Dimitri met het schrijven van eigen liedjes, met als thema's de verhouding Almacht/Mens, liefde en jeugdidealen

Na het stopzetten van "The Lettersets" ging Dimitri solo verder om zijn eigen liedjes met zijn markante stem ten gehore te kunnen brengen.

Na zijn eerste LP (1966) raakte zijn carrière in een stroomversnelling: hits werden gescoord met o.a. "Hé, kom aan”, en het onvergetelijke "Lied voor kinderen". Vele langspeelplaten (meer dan 20) volgden, en in zowel Nederland als Vlaanderen trok onze hij volle zalen.

Medio de jaren 80 besloot Dimitri het wat rustiger aan te gaan doen. Hij wilde zelf tot rust komen en zich wijden aan zijn gezin en andere zaken. Tijdens zijn verblijf in India vond hij de inspiratie voor nieuw repertoire. In 1990 leidde dit tot de LP/CD "Alsof de maan de aarde kust".

Nadien verschenen nog "Afwachtend en Oplettend" (1991), "En dan weer daar" (1992), "Onder dezelfde zon" (1994), "30 jaar Dimitri Van Toren"(1997) en "Verder almaar dichter" (1998).

Met “Kijk es in de spiegel” ,een duet met Bart Herman, krijgen ze momenteel veel radio airplay. Eind september verscheen de nieuwste CD van Dimitri “Hé, kom aan 2000” bij arcade Music.

Bron: Dimitri van Toren

Stef Meeder - Magic Meeder (jaar onbekend)

2011-06-16T10:10:00.030+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Magic Meeder is de debuut LP van Stef Meeder.

Dit album is uitgegeven met twee verschillende titels.

Stef Meeder - Magic Meeder (jaar onbekend).
Stef Meeder Speelt Hollandse successen op het Magic Organ (jaar onbekend).

Het laatste album is het album welke ik opgenomen heb, maar uit esthetische overwegingen heb ik de voorkant van het eerste album in het bericht gebruikt.

Je kan dus kiezen welke covers je gebruikt want beide sets zijn toegevoegd.

Richard nog bedankt voor de covers van Magic Meeder.

Tracklist
01 - Slow-foxtrot: Als sterren flonk'rend aan de hemel staan -
       Daar waar de molens staan - Kom Karline, kom
02 - Engelse wals: Het fiere schooiershart -
       Ik heb eerbied voor jouw grijze haren - De laatste wals
03 - Beguine: Zilv'ren draden tussen 't goud - Nooit op zondag -
       Waarom huil je toch, Mona Manis?
04 - Wals: Zonnig Madeira - Papieren rozen - Spiegelbeeld
05 - Quickstep: Als aan 't Waikiki strand -
       Had je niet die mooie blauwe ogen - Mijn grootvaders klok
06 - Medium-foxtrot: Lou Lou - Rode rozen -
       Kleine meisjes moeten slapen gaan
07 - Engelse wals: Santa Lucia - Moeder hoe kan ik je danken? -
       Scheiden doet lijden
08 - Beguine: Mamma - Schenk me je glimlach Maria - Cessna 150
09 - Tango: De laatste tango - Dans je met mij in de morgen
10 - Wals: Korenbloemen blauw -
       En weet je van wie ik het meeste hou? - Ik ben in Parijs geweest

Het MAGIC ORGAN... een instrument, dat zijn weerga niet kent en zijn naam dan ook te volle verdient.
STEF MEEDER... een jonge, talentvolle organist; een snel stijgende ster aan het internationale artiesten firmament.

Wij zijn er beslist van overtuigd dat de kombinatie Magic Organ en Stef Meeder alle grote verwachtingen voor de toekomst waar zal maken.
Cor Steyn, de onvergetelijke organist die ons helaas zo plotseling ontviel bracht dit orgel dank zij zijn vele grammofoonplaten in onze huiskamers.
Er ontstond een grote leegte in de Nederlandse muziekwereld, want niemand slaagde erin het Magic Organ die geweldige klank terug te geven.
Wij menen nu in de persoon van Stef Meeder een artiest te hebben gevonden, die dank zij zijn voortreffelijke stijl en vakmanschap het orgel weer die belangstelling zal geven die het zonder twijfel verdient.

Als jong zakenman stichtte Stef Meeder drie jaren geleden in Schiedam een eigen bedrijf in muziekinstrumenten. Hij leeft voor zijn muziek!
Hij is o.a. de auteur van de populaire orgelkursus op grammofoonplaten die over de hele wereld wordt verkocht.
Feyenoordsupporters kennen hem van "de kuip" waar hij bij belangrijke wedstrijden voor de "warming-up" zorgt.
60 000 mensen genieten dan van zijn muziek die het machtige stadion vult.

Deze eerste langspeelplaat van Stef Meeder bij Bovema is het beluisteren en bezitten beslist waard en zal echte populaire orgelliefhebbers met spanning doen uitzien naar de volgende L.P. van deze voortreffelijke kombinatie: Stef Meeder en het Magic Organ!

Bron: LP Hoes "Magic Meeder"

Dolly Dots - P.S. We love you (1981)

2011-06-14T21:54:00.005+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit is het vierde album van de Dolly Dots.

Tracklist
01 - P.S.
02 - Crazy situation
03 - Writer please write me a song
04 - Willy
05 - Leila (The Queen of Sheba)
06 - Keep on doing it
07 - Circus
08 - Merlin
09 - So that's why
10 - Good night sleep tight
11 - Hey boy

Meidengroep die in de jaren tachtig uitgroeit tot een heuse hitmachine.

1979
Dolly Dots Angéla Kramers wordt als eerste door Peter van Asten en Richard Dubois benaderd om een meidengroep op te richten. Vervolgens worden Kramers' mede-danseressen van het TROS Top 50-ballet, Anita Heilker, Esther Oosterbeek (een jaar eerder succesvol als zangeres/danseres in The Surfers en zangeres in The Rhinestone All Stars) en Patty Zomer gevraagd. Aangezien de vier jonge meiden vrijwel geen zangervaring hebben, gaan Peter en Rcihard op zoek naar een ervaren zangeres. Ze vinden Ria Brieffies (The Vips) die haar vriendin Angela Groothuizen (Howling Hurricane/The Rhinestone All Stars) weet over te halen ook mee te doen. In juni scoren de Dolly Dots hun eerste hit met Boys. Europa toont ook interesse. Oktober: Radio is de tweede hit en verkoopt 100.000 exemplaren in Japan. December: Rollerskating.

1980
De hits blijven komen: We Believe In Love en Hela-Di-Ladi-Lo bereiken de Top 10. Ook in de buurlanden wordt met succes verkocht.

1981
April: TV-spotjes voor de K-TEL verzamelaar Forever. Juni: grote Japanse tournee.

1982
Het tij keert in Nederland voor de meeste meidengroepen (Luv, Babe, Sugar & Lollipops) maar de Dolly Dots gaan onverdroten door met het scoren van hits.

1983
Augustus: de Dolly Dots akteren zelf de hoofdrollen in hun eigen 6-delige TV-serie. In oktober starten ze met een uitgebreide schouwburgtournee met een liveband. Love Me Just A Little Bit More wordt geboycot door Toppop, omdat de jarenlange traditie dat het programma primeurs heeft is verstoord. Misschien door het gebrek aan TV-overexposure behalen de Dots de eerste plaats van de hitparade.

1984
Februari: She's A Liar is de laatste Top 10 hit. In juni zijn de Dolly Dots over heel Europe op TV te zien in het grote Montreux Golden Rose Festival. Eind die maand staan ze op het befaamde Haagse Parkpop. De zangeressen worden live begeleid door Peter Schön (toetsen), Kees ten Dam (toetsen, saxofoon), Rob ten Bokum (gitaar), Lex Bolderdijk (gitaar), Marcel Schimscheimer (bas), Ton op 't Hof (drums) en Nippy Noya (percussie).

1985
Op zoek naar een meer volwassen geluid beëindigen de Dolly Dots na zes jaar de samenwerking met De Bois en Van Asten en gaan ze in zee met Jochem Fluitsma & Eric van Tijn. Dubois (1949-2008) emigreert naar de Verenigde Staten. Anita Heilker kan het drukke schema van de groep niet combineren met het moederschap en verlaat de groep.

1986
Succes stagneert verder. Na twee en een half jaar krijgt het plan voor een speelfilm eindelijk groen licht. De film is het initiatief van het Amerikaanse Cannon Motion Pictures. Van ex-Dolly Dot Anita verschijnt de door het duo Van Asten/DeBois geproduceerde solosingle You've Got Me Keyed Up.

1987
Vanaf februari is Dutch Treat in de bioscopen te zien. De film is geen succes. Aan het acteren van de Dots ligt het niet, des te meer aan de Amerikaanse hoofdrolspelers en tevens regisseurs David Landsberg en Lorin Dreyfuss. Augustus: om een Europese doorbraak te forceren wordt het succesvolle producerstrio Stock, Aitken and Waterman benaderd een hitsingle te schrijven voor de Dolly Dots. What A Night brengt de Dots voor het eerst in lange tijd terug in de Top 20, maar de teleurstelling blijft groot als verder Europees succes uitblijft.

1988
Februari: de groep maakt bekend te willen stoppen. 2 oktober vindt een afscheidsconcert plaats in The Escape te Amsterdam.

1993
Met het compilatie-album Gold bestijgen de Dolly Dots wederom de albumlijsten. Ook wordt er een remix gemaakt van het nummer Love Me Just A Little Bit More.

1998
De eerste tekenen van een Dots-revival dienen zich aan. Fans maken een eigen officiële Dolly Dots-site en BMG brengt een nieuw compilatie-album uit getiteld The Collection. Hierop staan alle singles die ooit zijn uitgebracht plus de nieuwe single (een remix van What A Night). Op aandringen van vele fans en van Paul de Leeuw besluiten de Dolly Dots nog één maal samen op het podium te staan. Op 1 oktober zingen ze, in de voltallige originele bezetting, drie nummers bij het VARA-programma Laat De Leeuw. Het blijft echter niet bij één keer: het lukt Princess, een fabrikant in huishoudelijke apparaten, om de Dolly Dots te strikken voor een optreden op het personeelsfeest. Op 17 december brengen ze, begeleid door Cor Bakker en zijn orkest, al hun hits ten gehore. Naast het Princess-personeel waren via een loting twee honderd fans uitgekozen om erbij te zijn.

2004
In september gaat Love Me Just A Little Bit More in première met Froukje de Both en Linda Wagenmakers in de hoofdrollen. Het verhaal gaat niet over de Dolly Dots, maar in de musical speelt de muziek van de meidengroep wel een belangrijke rol.

2005
Op 10 juli wordt Esther Oosterbeek in het ziekenhuis opgenomen vanwege een hersenbloeding. Na een operatie is zij op 5 augustus weer thuis.

2006
Ria Brieffies doet in het seizoen 2006-2007 mee aan de 80's Flashback Theater Tour. Tijdens deze theatershow worden dance classics uit de jaren tachtig uitgevoerd.

2007
Dolly Dots komt in januari tijdelijk weer bij elkaar voor optredens tijdens de achtdelige concertserie Vrienden Van Amstel in Ahoy'. RTL4 zendt op 28 januari een registratie uit van de optredens. Het succes van de reünie leidt op 25, 26 en 27 mei tot drie uitverkochte eigen concerten in Ahoy'. De groep wordt op het podium vergezeld door cabaretier Richard Groenendijk, presentatoren Mike Starink, Danny Rook en Jeroen Kijk in de Vegte, stylist Maik de Boer, visagist Leco van Zadelhoff en Brainpower. Een registratie van het reünieconcert verschijnt 29 juni op CD en DVD.

2008
De laatste reünieoptredens van de Dolly Dots vinden in het voorjaar plaats. The Goodbye For Now Tour gaat 12 april van start in Martiniplaza te Groningen en eindigt op 7 juni in de Rijnhal te Arnhem. De Dolly Dots eindigen het jaar met een optreden tijdens de Top 2000 In Concert in de Heineken Music Hall op 11 december. Een registratie van de avond wordt zowel op radio als televisie uitgezonden op Nieuwjaarsnacht. Ria Brieffies is ernstig ziek en kan daarom niet bij het laatste optreden aanwezig zijn.

2009
Op maandagavond 20 juli overlijdt Ria Brieffies in haar woonplaats Westerland op 52-jarige aan longkanker.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Met het overlijden van Ria Brieffies kwam een einde aan de Dolly Dots, de andere leden besloten om nooit meer als Dolly Dots op te treden.

Hank B. Memphis - Jij daar, in de radio (1982)

2011-06-11T16:14:00.008+02:00

Bron: Door aanvraag verkregen, ruwe opname.

De opname is door mij verder bewerkt.

Hank B. Memphis is het pseudoniem van Henk Bemboom, Henk Bemboom heeft veel liedjes vertaalt en geschreven voor andere artiesten.

Dit album kon ik plaatsen dankzij Dick, die op de oproep van Dutchie op het "Gezocht....." blog reageerde, Dick bedankt.

Tracklist
01 - Jij daar, in de radio
02 - Je weet...
03 - Ben je mij vergeten
04 - Ik ben zo eenzaam hier
05 - Denk aan mij Marianne
06 - Laat de zomer nu maar komen
07 - I love you baby
08 - Daar bij jou
09 - Neem me toch mee
10 - Je weet 't, vergeet 't
11 - Oh Julie
12 - Later als ik groot ben

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Henk Bemboom schreef en zong komische liedjes in het Drents onder de artiestennaam Jan Diever. Ook maakte hij samen met Koos Bloemsma succesnummers voor The Dutch Boys.
Bemboom was ook de vaste begeleider (o.a. op accordeon) van de Groninger zanger Ede Staal.

Bron: Streektaalmuziek in Nederland

Hank B. Memphis

Henk Bemboom (Meppel, 1954). Zanger en zeer productief liedjesschrijver. Was lid van Black Lake.

1982
Je weet... / Denk aan mij Marianne (Polydor 2050 729)
Oh Julie / Ga je mee schat (Polydor 2050 743)
Jij daar, in de radio / Neem me toch mee (Polydor 2050 750)
I love you baby / Laat de zomer nu maar komen (Polydor 2050 763)

1983
Ollie B. Bommel / Samen naar de film (Polydor 810 966-7)

1985
Hallo pap / Space melodie (VNC 1066)

Bron: NL Discografie

Duo Bex-Menten - Kom d'r in (jaar onbekend)

2011-06-11T14:38:00.003+02:00

Bron: Aangeboden EP.

Deze EP is aangeboden door Ben, Ben bedankt.

Tracklist
01 - Neapolitan nights (Vluchtelingen lied) - Rötsch met Jet
       (Heb medelij Jet) -Trink, trink, Brüderlein trink
02 - Kijk je 's avonds even naar de sterren -
       Three o'clock in the morning - O Maria, Maria
03 - O Donna Clara - Ich küsse Ihre Hand, Madame -
       In einer kleinen Konditorei
04 - Pinda, pinda, lekka, lekka - Wien bleibt Wien - Colonel Bogey
05 - Ninon, lach' mir einmal zu - Vier Worte möcht' ich dir nur sagen -
       Salomé
06 - Show me the way to go home - La petite tonkinoise -
       Geef mij nog een drupske
07 - Moeder ik kan je niet missen! - Just a girl that men forget -
       Sous les toits de Paris
08 - En we gaan nu met zijn allen naar de Zaan - Constantinople -
       Mijn neef uit Canada (Mein Vetter Nick)

biografische gegevens van theo menten

Theo Menten (bij Telstar noemt hij zich Thei Menten) is een Limburgse carnavalszanger uit Maastricht die in de jaren 50, 60 en 70 goed was voor een hele reeks carnavalsliedjes op 45 toerensingles en 78 toerenplaten. Hij werd hierop meestal begeleid door het orkest van Jean Kraft.

Samen met Piet Bex vormde Theo Menten ook het accordeonduo Bex-Menten.

Theo Menten kwam uit een erg muzikale familie. Zijn broer Serve Menten was accordeonist bij De Straatmuzikanten, en zijn dochter Lenie Menten, ook accordeoniste, was in de jaren zeventig aktief was binnen het duo Lenie & Harrie.

Bron: Muziekbase

Anita Meyer - Shades of Desire (1981)

2011-06-11T12:55:00.006+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Why tell me why
02 - They don't play that lovesong anymore
03 - Reckless
04 - Hurtin' doesn't go away
05 - Places where we used to be
06 - Love on the line
07 - Sad eyes
08 - Too young to know
09 - Jacksonville
10 - Rock me up a mountain

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Rotterdamse zangeres die na een paar jaar sessiewerk in de jaren '80 en '90 brede erkenning vergaart door haar hoge, soepele stem en mainstream repertoire.

In bezetting van
Rainbow Train - zang
Holland - zang
Joy - zang

1954 - 1971
Annita Meijer wordt op 29 oktober 1954 geboren in Rotterdam-zuid. Vier jaar later verhuist de familie naar IJsselmonde. Op haar dertiende begint ze te zingen in diverse koortjes. Ze treedt met haar broer René op en brengt al in 1965 haar eerste plaatje uit.

1972
Met broer René zit ze in de band Joy waarmee ze de single Sail Away opneemt.

1975
Anita Meyer wordt ontdekt door ex-Sandy Coast gitarist en producer Hans Vermeulen, die haar laat zingen in zijn sessie-band Rainbow Train met o.a. Dianne Marchal.

1976
Hans Vermeulen schrijft voor Meyer het nummer The Alternative Way, waarmee ze in maart een nummer 1-hit scoort. Dat vormt het startschot voor een bloeiende solocarrière. Haar album In The Meantime I Will Sing, onder muzikale begeleiding van Rainbow Train, levert in mei nog een hit op: You Can Do It. In november verschijnt een derde single, Just ADesillusion.

1977
De singles Anita, That's My Name en It Hurts kunnen niet meten met het grote commerciële succes van Meyer's eerste twee singles. Onderwijl maakt Meyer nog steeds deel uit van Rainbow Train. Ze ontvangt een Edison en een Zilveren Harp.

1979
Het teleurstellende album I Love You Too Much verschijnt, waarop Meyer opnieuw begeleid wordt door Rainbow Train. In augustus valt de band uit elkaar, waarmee een einde komt aan de samenwerking tussen Meyer en Vermeulen.

1980
Meyer stapt over naar platenmaatschappij Ariola en komt onder de hoede van de producer Martin Duiser, componist Piet Souer, tekstschrijver Gregory Elias en arrangeur Hans Hollestelle. In de zomer wordt de single Rock Me Up A Mountain een bescheiden succes.

1981
In februari haalt ze met haar single The Hurtin' Doesn't Go Away slechts de tipparade maar slaat in augustus genadeloos terug met de superhit Why Tell Me Why. Het nummer wordt best verkochte single van 1981 en het album Shades Of Desire bereikt eveneens de eerste plaats van de albumlijst. In december weet ze haar succes te continueren met de ballad They Don't Play Our Lovesong Anymore.

1982
Het album Past, Present And Future levert wederom twee successen op: het vrolijke Idaho en The One That You Love. De langspeler, waarop voornamelijk covers staan, wordt goud en is bovendien goed voor een Edison. Vervolgens vertrekt de zangeres naar Japan om Nederland te vertegenwoordigen op het Yamaha Songfestival, waar ze samen met haar producers-team de eerste plaats verovert.

1983
De singles Goodbye To Love in oktober en Sandy's Song van het vijfde album Moments Together scoren opnieuw goed. Op het album staat ook een duet met Lee Towers, Just A Little Bit In Love. Dit vormt de aanleiding tot een intensieve samenwerking.

1984
De singles Blame It On Love en Heart Of Stone scoren respectievelijk in maart en september redelijk. Voor Heart Of Stone maakt Meyer als eerste Nederlandse zangeres een videoclip. Het album Face To Face is inmiddels de vierde langspeler die Meyer met de hulp van Duiser, Souer, Elias en Hollestelle het licht doet zien. Aan het eind van het jaar begint ze aan een uitgebreide theater- en schouwburgtournee onder leiding van Jan Rietman begeleid door sessiemuzikanten. De geluidsbanden die Meyer voorheen begeleidden, worden in de kast gezet.

1985
In juli en oktober verschijnen twee singles, die niet verder komen dan de tipparade: The Story Of A New Born Love en Sometimes When We Touch. Daarna volgt een rustige periode voor de zangeres en haar man en manager Ton de Leeuwe. De uitgebrachte verzamelelpee Greatest Hits wordt platina.

1986
In januari scoort Meyer een enorme hit, Run To Me, een duet met Lee Towers. Ook de opvolger We've Got Tonight, getrokken van het duet-album Run To Me, levert wederom een hit op, dit mede dankzij Meyer's gastoptredens tijdens de indrukwekkende galaconcerten van haar populaire collega. Het album wordt platina. In het najaar verschijnt het album Now And Forever, waarvan de single You Are My Life de tipparade haalt.

1987
Het titelnummer van haar laatstverschenen album Now And Forever, en geschreven door de Australiosche band Air Supply, wordt geen succes. Ook de opvolger Exodus in november valt tegen. De verkoop van de singles stagneert, maar haar albums blijven erg in trek. Ook mag men de zangeres graag live aan het werk zien. Haar tournees trekken immer volle zalen. Het album Première verschijnt, bestaande uit voornamelijk film- en musicalmelodieën.

1988
Naar aanleiding van het overweldigende succes op de bühne, besluit Meyer het in navolging van collega Lee Towers, grootser aan te pakken. Ze reserveert twee maal sportpaleis Ahoy' in haar geboorteplaats Rotterdam, dat binnen mum van tijd uitverkoopt. Van de concerten wordt een live-registratie gemaakt, die in de loop van het jaar verschijnt onder de titel The Ahoy' Concert. Deze registratie, begeleid door het orkest van pianist Jan Rietman, levert haar opnieuw een gouden plaat op. Samen met de Amerikaanse zanger Paul Anka neemt zij de single Having My Baby op.

1989
Het album Close To You verschijnt met daarop materiaal van componist Burt Bacharach. In oktober treedt Meyer driemaal op in Ahoy', dat wederom uitverkoopt. De bijbehorende filmregistratie wordt uitgezonden in een driedelige special op tv.

1990
De single Freedom is afkomstig van het album Autumn Leaves. Meyer zingt mee op de Nederlandse versie van Tom Parker's The Commandments.

1992
Het album en de gelijknamige single Music Music verschijnen.

1993
Met de single Het Spijt Me stort Meyer zich op het Nederlandstalige repertoire.

1994
De single I've Heard It All Before verschijnt, maar behaalt slechts de tipparade. Het succes neemt af. Haar echtscheiding wordt breed uitgemeten in de roddelbladen.

1996
In december zingt Meyer opnieuw Nederlandstalig op de single De Warmte Van Je Hart.

1998
Het album Dichter Bij Elkaar en de singles Wacht Op mij en Nooit Meer Naar Parijs verschijnen, hetzij zonder veel succes. In oktober is Meyer te gast bij Bart Peters in zijn programma LaLaLa Live.

1999
In 1999 treedt Meyer regelmatig op met onder andere Gerard Joling en René Froger.

2000
In oktober is Meyer een van de vele sterren die Lee Towers terzijde staan tijdens zijn vijf Gala's of the Year in Ahoy'.

2001
Het album Spanish Guitar, dat eind maart verschijnt, bevat voor het merendeel covers. Op 10 april zendt het TROS-programma de TV show een portret van Meyer uit naar aanleiding van haar 25 jarig jubileum. Aan het eind van april wordt Meyer geridderd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In juli komt de single Salome uit.

2006
Anita Meyer neemt deel aan Musicals In Ahoy' 2006 dat plaatsvindt van 17 tot en met 24 mei. Begeleid door een bijna veertig man sterk orkest, een showballet en het New Symphonic Orchestra zingt Meyer samen met o.a. Jamai, Danny de Munk, Kim-Lian, Nurlaila en Olivia Newton John hoogtepunten uit beroemde hitshows uit de hele wereld. Tijdens de Surpriseshow van Henny Huisman wordt de zangeres in maart gekoppeld aan de voetbaldames van Saenden 1 om gezamenlijk een voetbalsingle op te nemen naar aanleiding van het WK in Duitsland. Vanaf 7 oktober reist de musical Cats langs veertien Nederlandse theaters. Anita Meijer maakt daarin haar musicaldebuut in de rol van glamourkat Grizabella.

2007
In de periode 25 juli tot en met 5 augustus speelt Anita Meyer opnieuw de rol van Grisabella in een nieuwe serie voorstellingen van Cats in Rotterdam gevolgd door optredens in Nijmegen in de periode 26 september tot en met 7 oktober.

2008
Vanaf januari reist Anita Meyer samen met het orkest van de Koninklijke Luchtmacht door het land met Hollywood In Concert. Tijdens dit programma worden bekende filmhits vertolkt. Tijdens de optredens in Den Haag, Rotterdam en Breda wordt de zangeres terzijde gestaan door Lee Towers. Meyer is speciale gast tijdens de concerten van de Toppers (René Froger, Gordon en Gerard Joling) op 23, 24 en 27 mei in de Amsterdam ArenA. Samen met Lee Towers en Rob de Nijs staat Anita Meyer op 28 november op de Fryske Music Night, waarbij ze alle drie een lied in het Fries zingen. Hun optredens worden afgewisseld met Friese artiesten. Op 12, 13 en 14 december treedt Anita Meijer op tijdens de vijfde editie van Max Proms in de Jaarbeurs te Utrecht. Tijdens het bijna drie uur durende evenement deelt de zangeres het podium met Marco Bakker, Ernst Daniel Smit, Guido's Orchestra en speciale gast Petula Clark.

2009
Tears Go By (oktober) is een album met klassieke popsongs uit de jaren vijftig, zestig en zeventig, waaronder Both Sides Now van Joni Mitchell, Time In A Bottle van Jim Croce en You Light Up My Life van Debby Boone. De dertien nummers zijn speciaal voor het begeleidende Metropole Orkest gearrangeerd. Tears Go By is op 13 november voor het eerst live te horen tijdens een Radio 5 Nostalgia concert van Anita Meyer met het Metropole Orkest.

2011
Anita Meyer is vanaf 19 maart elke zaterdagavond te zien in de derde serie De Beste Zangers Van Nederland. In dit televisieprogramma van de Tros, dat is opgenomen in Zuid-Frankrijk en wordt gepresenteerd door acteur Victor Reinier, staat elke aflevering één zanger(es) centraal die voor de andere deelnemers een lied uitgekozen heeft om te zingen. De andere vocalisten zijn Xander de Buisonjé, Lange Frans, Wolter Kroes, Glennis Grace, Peter Koelewijn, George Baker en Do. Het programma levert twee nieuwe versies op van de Meyers hit Why Tell Me Why: een remix door DJ Guilliano en een duetversie met Lange Frans.

Bron: Muziek Centrum Nederland

The Luckberries - Special (2011)

2011-06-10T13:23:00.011+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dankzij Hans die reageerde op het "Gezocht....." blog kan ik nu de complete Luckberries discografie plaatsen, Hans bedankt

Tracklist
01 - Hokus pokus
02 - Let it be me*
03 - Mallorca bij maanlicht
04 - Ik weet dat je nog van mij houdt
05 - Dromen zijn bedrog
06 - Land der liefde
07 - Mijn hart klopt alleen maar voor jou
08 - De mooiste dag
09 - Hokus pokus
10 - Zonder jou
11 - Aha, aha
12 - Mooi sprookjesschip
13 - Amore
14 - Voor jou
15 - Er is nog hoop
16 - Zomer, zomer
17 - Träume sind nicht wahr
18 - Land der Liebe

* Nederlands lied met Engelse titel, blijkbaar had men geen inspiratie een Nederlandse titel te bedenken.

Luckberries
Jaar: 1962 - 1974
Plaats: Alkmaar

Bandleden
Berry Kluft - Vocals
Lucas Dekker - Vocals

Met dank aan Luck Dekker ( ingezonden mail 15 maart 2007)

The Luckberries, Berry Kluft en Lucas Dekker, zijn van start gegaan in Augustus 1962. Daarvoor zong Lucas of Luck, altijd met een mannelijke partner op feesten en partijen , maar omdat die opeens ging varen en niet op tijd kon terugkeren voor een reeds geboekt optreden, heeft hij Berry om ondersteuning gevraagd. Zij kreeg op 13-jarige leeftijd van haar ouders een gitaar, waarmee ze na enig oefenen verenigingsavondjes en feestjes ging opluisteren waarmee ze veel bekendheid opdeed. Ze stond indertijd bekend als de Noordhollandse Conny Froboess. Berry accepteerde het aanbod en op 14 oktober 1961 begonnen de Luckberries hun artistieke bestaan. Het duo is sinds dat optreden niet meer uit elkaar gegaan.
Op een talentenjacht in het Alkmaarse Wapen van Heemskerk wonnen ze in 1963 de eerste prijs. Aansluitend won het duo in Haarlem de Noordhollandse talentenjacht en in Arnhem de Nederlandse talentenjacht die werd gepresenteerd door Karin Kraaykamp, een bekende tv-omroepster.
Andre van Duin deed ook mee, maar viel niet in de prijzen omdat hij playbackte. Daarna stond hij wel in de rij voor een foto met handtekening ! Omdat ze als eersten waren geëindigd werd hen een platencontract aangeboden door de firma Phonogram. Daar werd hun eerste singel opgenomen, een vertaling van de grote Everly Brothers hit Let it be me. Hierna werd meegedaan aan een talentenjacht voor de televisie. Dat was ontzettend belangrijk, omdat er in die tijd nog maar twee TV-zenders uitzonden. Kom er maar eens voor, heette het NCRV programma dat werd uitgezonden op 8 juni 1964, en dat werd gepresenteerd door Rieke van Epen.The Luckberries wonnen daar overtuigend met een liedje van the Springfields ( met Dusty Springfield): Take me back to the blackhills of Dakota. Daarna steeg hun populariteit snel. De Rudi Carrell show volgde, daarna de Corry Brokken Show en meerdere radio-en tv optredens zoals b.v. voor Springplank, Minjon en Jeugdland.
Op 3 juli 1965 vertrokken de Luckberries naar zonnig Mallorca, om er op te treden in La Cubana, bij Max Woiski en in de nachtclub Tagomago.
Belangrijk was de voorronde van het Eurovisie Songfestival in februari 1966, dat werd gepresenteerd door Teddy Scholten. Van de twee gezongen nummers van the Luckberries haalde Dromen zijn bedrog een tweede plaats achter winnares Milly Scott. Vele kranten schreven dat het duo had moeten winnen omdat het publiek hen beter vond dan Milly Scott. Maar Berry en Luck waren juist reuze blij. Ze kwamen vanuit het niets en lieten grote namen als the Shepherds en Bob Bouber ( van ZZ en de Maskers ) achter zich. Ook Piet Sybrandy uit Enkhuizen redde het niet. Kort daarna kwam Dromen zijn bedrog uit op singel. In de hele carriere van the Luckberries zijn er tien singels op de markt verschenen. Er kwamen destijds weinig LP’s uit. In 1966 behaalde een achterkantje van de single Mallorca bij maanlicht het nummer, Ik weet dat je nog van me houdt, de eerste plaats van de Hitparade in Suriname !
In 1968 zijn Berry en Luck getrouwd. In 1970 werd zoon Marcel geboren en in 1973 dochter Caroliene.

Het duo heeft door heel Europa getourd en het plan was om eind 1969 voor acht maanden naar Amerika te gaan. Toen bleek dat Berry in verwachting was, werd het contract wat liep via de Spelbrekers ( die ook Andre van Duin in hun stal hadden) verbroken. Beiden kozen uiteindelijk voor hun gezin. Om vier uur ’s nachts thuiskomen en twee uur later de kinderen weer aan het voeteneind van je bed, is niet vol te houden. Dat maakte beslissing om te stoppen niet zo moeilijk meer.

In 1980 heeft Luck nog een lied opgenomen uit Schonberg;’s Les Miserables. Getitled Je t’aime. Dit nummer, wat vertaald werd door Herman Pieter de Boer - die veel met Lenny Kuhr samenwerkte - heeft kort in de Top 40 gestaan. In die tijd was Luck echter al docent Economie aan het ROC in Alkmaar.

Vermeldenswaardig: Berrie heeft in 1967, toen Luck in militaire Dienst zat, samen met Patrica Paay en Edwin Rutten in Oostenrijk meegedaan aan een Eurovisie Contest , Coupe d’Europe, geheten, waar 14 landen aan meewerkten. Dat waren niet de minste landen:o.a. Belgie, Italie, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland en Hongarije deden daar aan mee. Berrie zong twee liedjes en won met het door Luck geschreven liedje Du bist so wie du bist. Het andere liedje was getiteld Goodbye auf wiedersehen. Al snel bleek dat Frankrijk en Nederland tot de sterksten behoorden. Frankrijks artiestenkeus loog er dan ook niet om met namen als Nancy Holloway en Guy Mardel. Zeer verrassend won Nederland de eerste prijs en alle drie deelnemers gingen er met een gouden plak vandoor en ook nog eens met een bedrag van drieduizend gulden per persoon.
De originele opnamen zijn helaas verloren gegaan. Luck doet hierbij meteen een oproep aan iedereen om deze opnamen nog eens boven tafel te krijgen. Hij is heden ten dage nog zeer trots op alle herinneringen, al kan Berrie dit niet meer met hem delen, zij overleed in 2003. Maar the Luckberries staan nog steeds in de belangstelling. Zondag 3 Maart j.l. was Luck nog een uur te gast bij Anne Croon van radio Midden Noordholland.

Tegenwoordig is Luck Dekker vooral bezig met kunst. Hij maakt schilderijen met diverse thema's. Vaak is er een expositie van hem te vinden bij galerie Martin Dielemans, Scheldestraat 31, Alkmaar.

Einduitslag voorronde Eurovisie Songfestval 1966:
1. Milly Scott - Fernando & Filippo 52 punten
2. The Luckberries - Dromen zijn bedrog 15 punten

Bron: KOPPOP!

André Moss - Ella (1973)

2011-06-10T13:20:00.007+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Ella
02 - Sylvia's wedding
03 - La puente
04 - El Zorro
05 - Sylvia's dream
06 - Sunday morning
07 - Roberto
08 - Rose-valley
09 - Sombras
10 - 3000 Miles from home
11 - Soletario
12 - Carnival in Holland

Andere André Moss albums
18 Karaats (1980)
Rosita (1974)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

André Moss is het pseudoniem van saxofonist Dries Patijn (Rotterdam, 17 mei 1934-Etten-Leur, 21 juni 1989). Patijn verricht veel sessiewerk op producties van Jack de Nijs (Jack Jersey) en maakt als André Moss instrumentale soloplaten en herkenningstunes voor de Tros. Zijn easy listening is verwant aan de muziek van bijvoorbeeld de Duitse bandleiders James Last en Bert Kaempfert. De single Ella bereikt in 1974 de vierde plaats van de Nederlandse Top 40. De albums Ella (1973) en Rosita (1974) behalen de gouden status. Een van zijn saxofoons, van het merk King, is eerder bespeeld door Hans Dulfer. André Moss overlijdt in 1989 op 55-jarige leeftijd aan een hartaanval.

Bron: Muziek Centrum Nederland

The Kilima Hawaiians - 35 Jaar Kilima Hawaiians - Album 2 (1971)

2011-06-08T20:26:00.005+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

De populairste Hawaiian-band van Nederland, met Bill en Mary Buysman als vaste kern.

1934 - 1939
In de jaren twintig bereikt Hawaiianmuziek Nederland, via Nederlands Indië. De Hawaiiaanse steelgitaar speelt een centrale rol in deze, voor Nederlanders zeer exotisch klinkende muziek. Vanaf de jaren dertig steken meer en meer Hawaiian-orkestjes de kop op, van zowel Nederlandse als Indische origine. Rotterdammer Bill Buysman (geboren als Aris Jerike Buysman op 6 mei 1907) is als steward werkzaam op een boot en ziet tijdens een van zijn reizen in Vancouver de film White Shadows Of The South Sea (W.S. Van Dyke, 1928) waarbij als speciale attractie drie muzikanten uit Hawaii optreden. Dat optreden inspireert Buysman om zelf een Hawaiian band te beginnen. Op 26 juni 1934 doen zijn Kilima Hawaiians, dan nog als trio met Willem Ruivenkamp en Smoke van der Elst, een eerste optreden voor KRO-radio. De populariteit van het genre blijft gestaag groeien.

1940 - 1945
Vanaf het begin van de oorlog is jazz verboden, met als gevolg dat de Hawaiianmuziek zich explosief uitbreidt. De Engelse taal wordt echter ook verboden, waardoor de bands genoodzaakt zijn om Nederlandse bewerkingen te maken. De Kilima Hawaiians spelen een pioniersrol in het ontstaan van de 'Nederhawaiian'. Mary Buisman, Bill's vrouw, wordt de zangeres van de band. In 1941 brengt de band een eerste plaat uit. Gitarist Jo de Gast vervangt Willem Ruivenkamp en in september 1942 wordt de groep versterkt door bassist Wim van Herpen. Ook Vic Spangenberg is tijdens de oorlogsjaren de Hawaiiangitarist van de groep. Spangenberg zit in het verzet en moet in november 1944 bezet Nederland ontvluchten. Voor Amerika werkt hij als oorlogsvrijwilliger en raakt hij vier keer gewond.

1945 - 1949
Na de oorlog en tijdens de strijd tot behoud van Indië beleeft het genre Nederhawaiian een ware hausse. Kort na de oorlog zijn er ongeveer 600 Hawaiianbands die regelmatig optreden. De Kilima Hawaiians zijn veruit de beroemdste, ze vullen grote zalen zoals het concertgebouw in Amsterdam. Vic Spangenberg wordt in 1945 vervangen door Theo Ehrlicher (4 april 1916). Om de mensen meer waar voor hun geld te geven, breiden ze hun repertoire uit met cowboy-, Indische en Zuid-Afrikaanse liedjes. Bill Buysman brengt ook onder de naam Bill Kilima & His Singing And Swinging Cowboys singles uit.

1950 - 1957
De populariteit van de Kilima Hawaiians en de 'Nederhawaiian' in het algemeen is over hun hoogtepunt heen.

1958 - 2000
Theo Ehrlicher verlaat de groep, Buysman vindt een vervanger in de persoon van Rudi Wairata. Met Wairata wordt in 1959 het 25-jarige jubileum gevierd, waarbij de band wordt voorgesteld aan de prins en de koningin. Wairata verlaat de band echter weer na anderhalf jaar. Door de opkomst van rock-'n-'roll en later de beatmuziek daalt de populariteit van de Kilima Hawaiians tot een dieptepunt. De groep speelt nog wel live, ondermeer voor ongeveer 16.000 mensen tijdens een festival in Duitsland. Tot 1964 maakt steelgitarist Frans Doolaard deel uit van de band. Eind jaren zestig graaft de NCRV de band weer op en gaat opnames met ze maken. Vanaf 1970 nemen ze nog een aantal platen op, zij het zonder veel succes. In de decennia die volgen, verschijnt zo nu en dan een compilatie-album, verder wordt weinig meer van de band vernomen. Coy Pereira brengt in 1983 de soloplaat Sweet Sweet Steel Guitar Series No. 9 uit. Bill Buysman overlijdt in 1991. Zijn broer Luut is samen met onder andere Van Oirschot te horen op de cd The Spirit Of Aloha die eind jaren negentig verschijnt op het label Top Records.

2002
Mary Buysman overlijdt zondag 17 februari op 86 jarige leeftijd.

2004
Gitarist en zanger Luut Buijsman overlijdt op donderdag 8 april op 79jarige leeftijd in zijn woonplaats Rotterdam.

2005
Coy Pereira overlijdt op 12 april. Hij is 85 jaar oud geworden. De enige twee nog levende bandleden in 2005 zijn Vic Spangenberg (84) en Theo Ehrlicher (89). Ehrlicher geeft nog altijd gitaarles in zijn huis in de Haagse Zuiderparkbuurt.

2007
11 juli overlijdt Theo Ehrlicher op 91-jarige leeftijd in zijn woonplaats Den Haag.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Wim Hogenkamp - Punt Uit (1981)

2011-06-08T01:01:00.001+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit album is aangeboden door Richard, Richard bedankt.

Tracklist
01 - Lach, want je bent geprogrammeerd
02 - Zomaar even kijken
03 - Tante Bep en ome Jan
04 - Ik mis je zo
05 - Er zijn van die dagen
06 - Mijn zoon was terrorist
07 - Ja mama
08 - Moeder is wat suffig
09 - In het voorbijgaan
10 - Dom, dom , dom
11 - 'n Etentje
12 - Ha ha tango

Wim Hogenkamp (1947-1989) is acteur, zanger en tekstschrijver, onder meer bekend als auteur van het liedje De Mallemolen.

1970 - 1980
Wim Hogenkamp (Groningen, 14 juni 1947) speelt in de jeugdserie Q&Q (1974) de rol van Anthony van Slingelandt Jr., het vermeende lijk op de 'mislukte' foto. Op het toneel is hij te bewonderen in de musical Hair (1971) en Cyrano De Bergerac (1975, naast Ko van Dijk). Hogenkamp speelt bijrollen in de televisieserie Sil De Strandjutter (1976) en de speelfilms A Bridge Too Far (Richard Attenborough, 1977) en Pastorale 1943 (1978). Hij schrijft liedteksten voor diverse artiesten. Samen met Frank Affolter is hij verantwoordelijk voor het liedje De Mallemolen waarmee zangeres Heddy Lester in 1977 Nederland vertegenwoordigt tijdens het Eurovisie Songfestival in Londen. Lester behaalt de twaalfde plaats. Hogenkamp brengt zelf enkele albums uit op Ariola. In 1978 wint de tekstdichter de Louis Davidsprijs voor het lied Afscheid. Zijn album Heel Gewoon (1978) wordt bekroond met een Edison. In 1979 neemt hij de rol over van Robert Long in de musical Swingpop van Seth Gaaikema. De Duitstalige versie van Heel Gewoon komt in 1980 uit onder de titel Stinknormal.

1981 - 1989
Samen met de zangeressen Lori Spee en Suzanne Michaels vertegenwoordigt Wim Hogenkamp in 1981 Nederland tijdens het Knokke festival. Hij schrijft in 1981 een theatershow voor de Vlaamse bekendheid Katrien Devos. In hetzelfde jaar is hij verantwoordelijk voor De Ballen, 'de eerste Nederlandse confusical', waarmee hij samen met zangeres Gerrie van der Klei op het podium staat. De muziek is van Rob Roeleveld. In 1982 staat Ria Valk op de bühne met een theatershow die door Hogenkamp is geschreven. Op het label Nature verschijnt de tweede Duitstalige plaat Unbemerkt. Tussendoor schrijft hij nog losse teksten voor Adèle Bloemendaal, Liesbeth List, Marjol Flore en Robert Paul. Aan de Prinsengracht start Hogenkamp in 1987 het theater/café/restaurant De Suikerhof waar hij jong talent een podium geeft, waaronder Margot Ros, Stan Limburg, Andre Breedland, Martijn Breebaart, Hanny Kroeze en Hilde de Mildt. In De Suikerhof gaan ook de theaterprogramma's Wim Hogenkamp & Partners en Diner Spectacle in première. Eind jaren tachtig wordt Hogenkamp ernstig ziek. Op 5 februari 1989 wordt hij doodgeschoten aangetroffen in zijn woning aan de Nicolaas Maestraat te Amsterdam. Zijn broer, de tekstschrijver, bassist en gitarist Rob Hogenkamp, heeft dan al de leiding overgenomen van De Suikerhof.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Cor Steyn - Dancing at home (jaar onbekend)

2011-06-08T00:44:00.003+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Medley: Al i do is dream of you - It had to be you -
On the sunny side of the street
02 - Petit Fleur
03 - Medley: Manuela - Listen to my heart - Nous les amoureux
04 - Side saddle
05 - Medley: Smoke gets in your eyes - Sweet and lovely
06 - Medley: Till we meet again - It's a sin to tell a lie
07 - Olé guapa
08 - Medley: It's only a paper moon - Tea for two - April showers
09 - Only you
10 - Medley: Don't fence me in - I'll walk alone - Sentimental journey

Andere Cor Steyn albums
Aan de Amsterdamse grachten (1968)
Cor Steyn and his magic organ - EP - (jaar onbekend)
Cor Steyn and his magic organ II - ECI uitgave (jaar onbekend)
Cor Steyn speelt medley's van populaire melodieën (jaar onbekend)
De Cor Steyn Story (jaar onbekend)
De Grootste Successen Van Cor Steyn (1980)
Triomfen (1965)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Cor Steyn

Cor Steyn (Leiden, 22 december 1906 - Hilversum, 17 november 1965) is een nationaal en internationaal befaamd organist, arrangeur en ensembleleider. Zijn muzikale talent wordt al snel erkend. Hij wordt vanaf zijn twaalfde opgeleid tot klassiek concertpianist aan het Conservatorium in Den Haag. Door geldgebrek maakt hij zijn opleiding niet af en gaat in de amusementsindustrie aan de slag. Van 1932 tot en met 1935 werkt hij als organist en ensembleleider bij de VARA-radio. In 1935 vertrekt hij om in 1949 in vast dienstverband terug te keren. Steyn begeleidt talloze VARA-artiesten. In het amusementsprogramma Showboat is hij de muzikale begeleider van Tom Manders typetje Dorus. In 1965 overlijdt Steyn aan een hartaanval.

Cornelis Gerardus Hendricus Steyn wordt op 22 december 1906 geboren in Leiden. Vanaf zijn vijfde jaar volgt hij al piano- en vioolles. Zijn muzikale talent wordt door zijn vroege leraren - o.a. hoboïst Jaap Stotijn- al snel onderkend. Op zijn twaalfde slaagt hij voor zijn toelatingsexamen aan het Koninklijk Conservatorium voor Muziek in Den Haag. Hij wordt opgeleid als klassiek musicus, en heeft in 1920 zijn eerste optreden als concertpianist. Toch belandt Steyn niet in de wereld van de klassieke muziek. Wanneer Steyns vader een zwaar ongeval krijgt blijft er geen geld over om zijn studie af te ronden. Om zijn familie financieel te ondersteunen zoekt hij emplooi in de amusementswereld.

Na een aantal jaren voor optredens te zorgen in cafés, cabarets en bioscooptheaters komt Steyn in 1932 bij de VARA te werken. Hij krijgt daar de leiding over een aantal ensembles. Het VARA-orgel lonkt. Hij verwerft al snel faam als kundig organist. In 1935 vertrekt hij dan ook om de beroemde Britse organist Reginald Foort bij het City-Teater in Amsterdam op te volgen. Dankzij zijn kennismaking met de vertrekkende Foort mag Steyn twee keer op het beroemde groot Compton Theater Orgel van de BBC in St. George's Hall in Londen spelen.

Tijdens de bezetting blijft Steyn actief in de amusementsindustrie. Hij maakt filmmuziek, geeft leiding aan ensembles en geeft tussen 1941 en 1944 leiding aan de Snip en Snap-revue. Hoewel hij als freelancer moreel dubieuze opdrachten weet te omzeilen krijgt hij na de oorlog een berisping van de Eereraad voor de Amusements- en Kleinkunst. Toch zit hij niet om werk verlegen na de oorlog. Hij keert in 1949 weer terug bij de VARA. Hij krijgt de leiding over het Rhythmisch Strijkorkest en het ensemble Zeven Man en een Meisje.

Voor de amusementsprogramma Showboat wordt Steyn de muzikale begeleider van Tom Manders (Dorus). Het koppel ‘sjofele' Dorus en ‘meneer Cor Steyn' is een groot succes. Zo krijgt de reis naar Amerika van Steyn veel media-aandacht: Dorus bengt hem met een slee naar het vliegtuig. Ook krijgt Steyn een aantal eigen televisieprogramma's zoals Rondom Cor Steyn en Tussen Bach en Beatles. Toch beweert Steyn altijd radio de voorkeur te geven.

Naast zijn werk voor de VARA heeft Steyn een grote internationale reputatie opgebouwd als orkestleider. Hij verzorgt vele concerten voor radiostations in o.a. Zweden, Canada, Duitsland, Groot-Brittannië en België. Na een kortstondig ziekbed overlijdt Steyn onverwachts aan een hartaanval op 57-jarige leeftijd.

Bron: VARA Biografie

Jan Burgers and his New Orleans Syncopaters - Midnight in Moscow (1967)

2011-06-08T00:43:00.003+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Dit album is onder 2 titels uitgebracht.
Hartewens serie (1960).
Midnight in Moscow (1967).
Beide covers zijn toegevoegd zodat je de keuze hebt.

Tracklist
01 - Midnight in Moscow
02 - Telstar
03 - Summertime
04 - Et maintenant
05 - Lalaika
06 - J'ai rendez vous
07 - Shine
08 - Cleopatra
09 - Greenfields
10 - J'ai deux amours
11 - Hascha
12 - When you're smiling

Helaas heb ik geen biografie gevonden.

Diverse Artiesten - Alles op één plaat (1959) Opnieuw gepost

2011-05-30T20:25:00.002+02:00

Bron: EP uit eigen collectie.

Dit is een benefietalbum voor de actie "Alles op een kaart" er is niet meer te achterhalen wat voor soort actie het betrof, wel is bekend dat het om de Nederlandse jeugd ging, verdere (summiere) informatie is hier te vinden

Op de voorkant staan de volgende artiesten:
1. Herman Broekhuizen - 2. Teddy Scholten - 3. Tom Erich
4. Rita Reys - 5. Alexander Pola - 6. Gerard van Krevelen
7. Rijk de Gooyer - 8. Mieke Telkamp - 9. Harry van Hoof
10. Henk Scholten - 11. Jos Cleber - 12. Peter Piekos

Op de achterkant staan de volgende artiesten:
1. Jan Moraal - 2. Flip van der Schalie - 3. Ko van Dijk
4. Willy Alberti - 5. Harry de Groot - 6. Christine Spierenburg
7. Johan Kaart - 8. Conny Stuart - 9. Joop Doderer
10. Karel Prior - 11. Geert Elfferich - 12. Rens van Dorth

Dit album is opnieuw gepost daar alle gegevens nu bekend zijn, de covers en andere bestanden zijn aangepast, iedereen bedankt voor het verstrekken van de informatie.

John Woodhouse - Proficiat! (1977)

2011-05-28T23:38:00.002+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

John Woodhouse is een van Neerlands bekendste accordeonisten. Daarnaast schrijft hij nummers voor anderen zoals de hit Koffie, Koffie, Lekker Bakkie Koffie, het grote succes voor zangeres Rita Corita.

1937
Johan Holshuysen (1 juni 1922) is op zijn vijftiende al wereldkampioen op de accordeon. Hij volgt vanaf zijn vijfde levensjaar lessen en wordt na zijn wereldkampioenschap beroepsmuzikant.

1956
Na in diverse orkesten als Accordeola, De Edelweisskapel, The Ramblers en het Metropole Orkest te hebben gespeeld, komt Holshuysen in 1956 terecht bij De Windmolens. Elf jaar lang verzorgt hij met onder meer Truus Koopmans, Dick Doorn, Annie Palmen en John de Mol het Avro-radioprogramma Zing Met Ons Mee. Holshuysen is een van de accordeonisten die Tante Leen begeleiden op haar plaatopnamen.

1958
Holshuysen schrijft het liedje Koffie, Koffie, Lekker Bakkie Koffie, het grote succes voor zangeres Rita Corita.

1965
Joike van Soest, Dolf van der Linden en Johan Holshuysen schrijven het nummer Het Is Genoeg. Op 20 maart 1965 is dit de door Conny van den Bos gezongen inzending aan het Eurovisie Songfestival in Napels, Italie. Holshuysen werkt in de jaren zestig zes jaar lang voor de West Deutsche Rundfunk in Keulen.

1966
Holshuysen schrijft samen met Fokker een aantal liedjes voor het album De Ouwe Draaidoos Van Oom Simon van Tony Bass (Theu Baats, geboren op 12 maart 1934 in Eindhoven). Hij schrijft tevens de muziek voor de televisieshow van Dorus, die in 1966 een Zilveren Roos wint in Montreux. In de jaren zestig begeleidt Holshuysen in Nederland internationale sterren als Jacques Brel, Rika Zarai en Anny Cordy.

1967
Op 8 april 1967 vertegenwoordigt Therese Steinmetz Nederland met het lied Ringe-Dinge op het Eurovisie Songfestival in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Als componisten tekenen Holshuysen, Gerrit den Braber en Dolf van der Linden. Vanaf oktober is Holshuysen als John Woodhouse geregeld in de Top 40 en in de tipparade te vinden. Hij introduceert zichzelf en zijn accordeonmuziek in het televisieprogramma Voor De Vuist Weg, van Willem Duys.

1968 - 1969
Holshuysen treedt aan het eind van de jaren zestig op met het Sextet Johnny Holshuysen, dat zich richt op bekend werk als Yesterday en Blue Moon. Begin '69 ontvangt Holshuysen in het Franse Cannes de Midem Trofee 1967-1968 uit handen van Maurice Chevalier. Hij ontvangt de prijs in de categorie 'best verkopende lp-artiest'.

1970
Gedurende dit jaar werkt John Woodhouse op twee singles samen met het Westlands Mannenkoor (Glory Glory Hallelujah) en het Eindhovens Jongenskoor (Goodbye, Auf Wiedersehn). In de loop van 1970 verschijnen de eerste albums van Woodhouse.

1971 - 1980
In deze periode wordt een groot aantal albums van John Woodhouse uitgebracht door Philips. Daarnaast verschijnen via Philips en andere maatschappijen diverse, moeilijk te dateren platen. Ook in de reeks Story Presenteert… is John Woodhouse met een lp vertegenwoordigd. In de jaren zeventig ontvangt de accordeonist vele prijzen, waar onder een Edison (voor het album Woodhouse Festival, die hem ook een platina-met-diamanten lp oplevert), de Gouden Tulp van Phonogram, een Gouden Musiccassette, de Gouden Microfoon en het Gouden Story Hart. Woodhouse maakt zo'n twee platen per jaar en neemt daarvoor ook televisiespecials in binnen- en buitenland op voor de Tros. Daarnaast treedt hij over de gehele wereld op.

1981
Na achttien gouden platen en zeven platina platen houdt John Holshuysen het voor gezien. Hij trekt zich met zijn gezin terug op het eiland Mallorca. Wat later vestigt Holshuysen zich met zijn vrouw Henny in Turnhout in Belgie.

1993
Artiesten als zangeres Caroline Kaart, kunstfluiter Gerry de Boer en steelgitarist Frans Doolaard verlenen hun medewerking aan de dubbelcd The Story Of John Woodhouse.

1995
Na veertien jaar pakt John Woodhouse zijn accordeon weer op. Van de dan 73-jarige muzikant verschijnt de cd Mijn Mooiste Melodieen. Hiervoor gaat Woodhouse de studio in. Hij is echter allerminst uit op een comeback en geniet vooral van zijn vrije tijd. De latere cd's die van hem verschijnen bestaan uit opnamen die nog voorhanden zijn.

2001
Op maandag 7 mei overlijdt Johan Hendrik Holshuysen op 78-jarige leeftijd na een kort ziekbed.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Karin Kent - Dans je de hele nacht met Mij (1966)

2011-05-28T10:18:00.002+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit album is tweetalig en "Om en om" dus Nederlands, Engels, Nederlands, Engels enz.

Dit album is aangeboden door Joop, Joop bedankt.

Tracklist
01 - Dans je de hele nacht met mij
02 - You're no good
03 - Zalig zijn
04 - There'll never be another you
05 - In de mist
06 - It's alright
07 - 't Is te laat
08 - I put a spell on you
09 - Miss Dynamiet
10 - The laziest girl
11 - Loop nou niet weg
12 - Sweet nothin'

Amsterdamse popzangeres die in 1966 beroemd wordt met haar vertolking van Dans Je De Hele Nacht Met Mij?

1964
Janneke Kanteman (Amsterdam, 11 november 1943) debuteert in de band van haar neef, de Flying Tigers. Maakt als Karin Kent haar eerste single Als Ik Een Jongen Was waarop ze wordt begeleid door Johnny & The Cellar Rockers, de band van Jan Akkerman. In juni is de zangeres een van de voorprogramma's tijdens het optreden van The Beatles in Blokker.

1965
Meerdere singles volgen maar zonder noemenswaardig succes.

1966
Karin Kent treedt met veel succes op tijdens het songfestival in Knokke met het liedje Dans Je De Hele Nacht Met Mij?, een vertaling van een compositie van Burt Bacharach en Hal David. Eenmaal op single uitgebracht schiet het nummer naar de eerste plaats van de hitparade. Het nummer is ook de grote trekpleister op de gelijknamige LP, die vol staat met soortgelijk zorgeloos repertoire. Bij haar optredens laat Karin Kent zich begeleiden door verschillende begeleidingsbands zoals de Clungels, de Hot Fighters, The Whippets (Tilburg) en de Torero's. In The Whippets zit onder meer drummer Frank Dieters die later deel uitmaakt van de Tumbleweeds. The Whippets stopt in 1967 na het vertrek van zangeres Jose Konings.

1967
De door Kent gewenste Engelstalige carrière komt niet van de grond, maar ten tijde van het carnaval staat ze opnieuw in de hitlijsten met Jelle Sal Wel Sien, een vertaling van Yellow Submarine van The Beatles. De tekst van het nummer verwijst naar Jelle Zijlstra, op dat moment minister van Financiën.

1970
Het succes neemt al snel af. Janneke Kanteman trekt zich na een periode als zangeres bij Euson & Stax in 1970 terug uit de popmuziek om te gaan reizen.

1975
Een comeback met de single Love Me mislukt. Wel maakt ze eind jaren zeventig een jaar deel uit van het Amsterdams Vrouwencabaret.

1995
Als De Sjonnies de top tien halen met hun versie van Dans Je De Hele Nacht Met Mij? wordt ook het origineel weer menigmaal uit de kast getrokken. Karin Kent verkiest dan echter de anonimiteit.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Pierre Biersma met zijn orkest - Schlager Palet (19xx)

2011-05-28T09:48:00.002+02:00

Bron: Aangeboden EP.

Deze EP is aangeboden door Jacqueline, Jacqueline bedankt.

Tracklist
01 - Bloesem van Tahiti
02 - One note samba
03 - Catootje
04 - In the mood
05 - Soerabaja
06 - Loop the loop
07 - Bij deze tango
08 - Koning voetbal-mars

Truusje Koopmans

1950 - 1969
Truus Koopmans (2 maart 1927) schrijft en zingt het intro van de populaire radiorubriek De Groenteman. Het lied wordt gezongen als een dansje, de cha-cha-cha, wat veel mensen verstaan als tja-tja-tja (Tja-Tja-Tja, Wat Zullen We Eten). Ze is te horen in radioprogramma's als Negen Heit De Klok en De Bonte Dinsdagavondtrein. Daarnaast doet ze onder andere mee aan het in die tijd populaire AVRO-radioprogramma Zing Met Ons Mee, samen met John Woodhouse, John de Mol en Annie Palmen. Truus Koopmans treedt regelmatig op met de zangers Herman Emmink, Dick Doorn en het duo De Spelbrekers. Als een van de Drie Marketensters is ze te horen met het Orkest Zonder Naam. De zangeres maakt deel uit van De Windmolens, onder leiding van John Woodhouse. In 1955 heeft ze veel succes met het door haarzelf geschreven lied Eén Recht, Eén Averecht dat ze maakt op de muziek van Op De Grote Stille Heide. In augustus 1956 heeft Koopmans een hit met Ik Wil Kussen, Kussen, Kussen.

2003
Op 22 september 2003 maakt collega Herman Emmink bekend dat Truus Koopmans op 20 september op 76jarige leeftijd in haar woonplaats Marbella is overleden.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Van Pierre Biersma en Dick Doorn is geen informatie te vinden.

Draaiorgel "De Arabier" - 16 Draaiorgel Hits (1966)

2011-05-27T23:14:00.020+02:00

Bron: Aangeboden LP.

Op een Nederlands muziekblog mag een draaiorgel niet ontbreken.

Draaiorgel "De Arabier" is een van de orgels van G. Perlee, G. Perlee is al sinds 1875 het bekendste draaiorgelbedrijf van Nederland.
Echter was het orgel van 1952 tot 1977 in het bezit van de heer Elderman te Groningen, dus ook ten tijde van deze plaatopname, na 1977 is het orgel weer bij de familie Perlee teruggekeerd.

Nu staat "De Arabier" in het "Het Nationaal Museum van Speelklok tot Pierement" te Utrecht.

Deze LP is aangeboden door Ben, Ben bedankt.

Tracklist
01 - Daar waar die molens staan
02 - Grootvaders klok
03 - Bij ons in de Jordaan.mp3
04 - Koekoekswals
05 - Zuiderzee-ballade
06 - Bloesem van seringen
07 - Petite fleur
08 - Tulpen uit Amsterdam
09 - Aan de Amsterdamse grachten
10 - Ik hou van Holland
11 - By the side of the Zuyderzee
12 - Whispering hope
13 - Daar bij die molen
14 - Pierementwals
15 - Jealousy
16 - Het lied van het pierement

G. Perlee Draaiorgels
Welkom op de officiële website van G. Perlee Draaiorgels te Amsterdam.

Op onze website treft u alle informatie aan over ons bedrijf alsmede het G.Perlee draaiorgelmuseum.

Al sinds 1875 is de Naam Leon Warnies en Gijs Perlee toonaangevend in de draaiorgelwereld en een begrip in de Jordaan, in Amsterdam en ver buiten onze landsgrenzen.

Draaiorgels in Amsterdam dat is waar deze website over gaat en dan met name de draaiorgels van G.Perlee. Deze behoren namelijk net zo bij Amsterdam als de grachten, de bloemenmarkt, het Waterlooplein, de visstalletjes, het paleis op de Dam, tulpen en klompen, Rembrandt, Heineken bier, de geveltjes en alles wat er mee te maken heeft.

Neem nou bijvoorbeeld de Arabier met zijn karakteristieke vormgeving en prachtige verschijning, zijn unieke en zeer geliefde klank en uitgebreid repertoire.

Of wat dacht u van De Hindenburg, De Pod, De Puntkap, De Witte, De flamingo, De Drie Pruiken, Het Klein Maar Dapper, Het Witje, De Snuffel, Cien años de tradicion (het Cubaanse orgel), het 25 toets Perlee tafelorgel om er maar een aantal te noemen.

Ofschoon wij op dit moment nog werken aan de website om deze van alle informatie over Amsterdamse Draaiorgels te voorzien, hebben wij alvast wat prachtige foto`s voor u klaarstaan.

Wilt u meer informatie over G.Perlee en over het Amsterdams draaiorgelmuseum dan kunt alvast contact met ons opnemen.

Bron: G. Perlee Draaiorgels

Dolly Dots - American Dream (1980)

2011-05-19T00:05:00.003+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit is het tweede album van de Dolly Dots.

Tracklist
01 - Dreammachine
02 - Sing a song of love
03 - If this is love
04 - Who is that waiting at your door
05 - Let's have a party
06 - Hela-Di-Ladi-Lo
07 - He's on the road again
08 - We believe in love
09 - Hey heartbreaker
10 - Hollywood
11 - My boyfriend's back

Angela - Ik ben een kind van strand en wind (jaar onbekend)

2011-05-18T23:45:00.003+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit album is aangeboden door Tinus, Tinus bedankt.

Tracklist
01 - Mama mijn mama
02 - Blauwe korenbloemen
03 - In een wiegje van kant
04 - Ik wil zo graag een pony
05 - Waarom zul je huilen
06 - Ik ben een kind van strand en wind
07 - De Speeltuin
08 - Klomp met een zeiltje
09 - Weg is de zomer
10 - Kleine Manuela
11 - Prins van mijn dromen
12 - O mijn papa

Jeugd zal steeds blijven bekoren. De frisse, ongrijpbare charme van een spontaan bestaan, roept in ons een onbestemd verlangen op.

Angela heeft jeugd, is jeugd. Een kind van strand en wind. Voor haar telt men nog in lentes: 14 zijn het er nu en de laatste was ongetwijfeld de stralendste. Toen werd haar zuivere, aparte stem ontdekt door Music For Pleasure. MFP voelde meteen dat van de stem en de persoonlijkheid van dit meisje een buitengewone charme uitging. Duizenden enthousiaste luisteraars zulen het hier weldra mee eens zijn.

Dat het talent van Angela aan het licht kwam is niet helemaal toeval. Of zeggen we beter: helemaal geen toeval. Het nieuwe sterretje komt immers uit een erg muzikale familie; ze is en nichtje van Wilma, zus van de zangeressen Marijke en Willy en dochter van mevrouw Capelle die veel succesnummers schreef voor onder meer het bekende duo Gert en Hermien. Maar wie kan de composities van mevrouw Capelle beter vertolken dan haar eigen dochtertje? Angela doet het op deze plaat bijzonder goed; de warmte en de sfeer die van de nummers uitgaan, komen volledig over. Het is een erg fijne plaat geworden.

Als je het meisje Angela leert kennen, betreur je dat ze geen dochtertje, geen zusje of geen vriendinnetje van je is. Maar haar spontane, ontwapenende charme verovert je meteen en in feite wordt ze daardoor toch een beetje je dochtertje, zusje of vriendinnetje. Het zal daarom steeds weer een genoegen zijn, deze plaat op te zetten en je te laten meevoeren naar het land van jeugd en romantiek, ongrijpbaar maar zo dichtbij...

Bron: LP Hoes van dit album.

Malando - ¡Tango Doble! (jaar onbekend)

2011-05-18T21:06:00.004+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Ik heb twee verschillende CD covers gemaakt zodat je de keuze hebt om twee CD's te maken in een doosje of alles op een CD, bij het laatste moet je wel "Overburning" bij je brandersoftware inschakelen om alle 24 nummers op de CD te krijgen, gebruik dan (als je deze weet te vinden) een 800 MB CD van 90 minuten.

Tracklist
101 - Olé guapa
102 - Mama...yo quiero un novio
103 - La cumparsita
104 - Confession
105 - Don Juan
106 - Guapita
107 - Noche de estrellas
108 - Uno...
109 - Rodriguez peña
110 - La paloma
111 - Adios pampa mia
112 - Trumpet tango
201 - Jealousy
202 - Poëma
203 - Adios muchachos
204 - Donna Vatra
205 - Con sentimento
206 - Kriminal Tango
207 - El choclo
208 - Derecho viejo
209 - A media luz
210 - La viotera
211 - Hernando's hideaway
212 - Blue tango

MAASLAND, Arie (1908-1980)

Maasland, Arie (pseud. Malando), musicus-componist (Rotterdam 26-5-1908 - Bussum 22-11-1980). Zoon van Joris Maasland, fabrieksarbeider, en Cornelia de Graaf. Gehuwd op 31-10-1934 met Johanna Cornelia van der Star. Uit dit huwelijk werd 1 dochter geboren.

Arie Maaslands jeugd speelde zich af in Rotterdam, de stad waaraan hij verknocht bleef, al voltrok zijn carrière zich elders. Na de HBS begon hij een studie als bouwkundig tekenaar, die hij voortijdig stopte om zijn heil te zoeken in de muziek. Van zijn zesde jaar af kreeg hij zes jaar pianoles van de Rotterdamse muziekpedagoog en koordirigent Jan Kriek, en reeds als middelbare scholier vormde hij een orkestje. De muziek bleef hem bezighouden, praktisch maar ook theoretisch. Beide kwaliteiten kwamen naar voren in het Rotterdamse ensemble The Jumping Jacks, een sextet waar van Maasland van 1933 tot 1939 deel uitmaakte als accordeonist en slagwerker. Tevens schreef hij de arrangementen en had hij de zakelijke leiding.

Ter wille van dit sextet schreef Maasland ook een aantal composities. Hij was trendgevoelig en merkte dat het publiek zich aangesproken voelde door de tango. Zelf liet hij zich inspireren door het Argentijnse orkest van Eduardo Bianco, dat bij een Europese tournee ook Nederland aandeed en de tango, die in het verleden in een kwaad daglicht had gestaan bij moralisten, een geacheveerder tintje gaf. Maasland ging daarop door, maar volgde een eigen weg. Hij week af van de in Latijns-Amerika gebruikelijke vorm, maar evenzeer van de afgevlakte stijl in Duitsland, waarin de tango was ontdaan van alle gevoelens van pijn, eenzaamheid en heimwee, waarop deze muziek is gegrond, verbonden met armoede en protest. Die elementen zijn bij Maasland evenmin aanwezig, maar hij creëerde een zogeheten continentale stijl, met een nadrukkelijke plaats voor het ritme. Een melodieuze muziekvorm, waar mensen graag bij dansen en die ook dient als achtergrondmuziek. Maasland gaf zijn muziek een eigen klankkleur, vooral toen hij zijn orkest leidde, waaraan hij eindeloos schaafde. Hij bereikte aldus een grote hoogte, zó dat men ook in Argentinië zijn muziek ging spelen. In 1968 bracht hij een succesvol bezoek aan het stamland van de tango. Hij was commercieel, maar ook consequent en rechtlijnig op het gebied dat hij tot in de finesses beheerste. Als accordeonist viel het moeilijk hem te imiteren.

De eerste door hem gecomponeerde tango Annie (opus 1) met de naam van zijn vrouw dateert uit 1935. De tango Ole Guapa (opus 4), uit 1937, zou hem bekendheid geven. Aanvankelijk had Maasland moeite deze uitgegeven te krijgen, zodat hij zelf een deel van het risico moest dragen, maar nadat de uitgave een feit was werd Ole Guapa snel een wereldsucces. Met de Penny Serenade van Melle Weersma (1939) is deze tango de meest internationaal gewaardeerde en duurzaam gespeelde compositie van Nederlandse oorsprong. Dit is nog opvallender omdat er aanvankelijk geen tekst bij werd gedicht. In 1942 werd het nummer onder de titel Tango voor twee - met woorden van Jacques van Tol - door de zanger Willy Derby op de plaat vastgelegd, maar de instrumentale versie overleefde deze eendagsvlieg. Het snelle succes van Ole Guapa was opmerkelijk omdat het een compositie betrof van een onbekend muzikant in een plaatselijk orkestje zonder entree bij de omroepen in Hilversum of de platenmaatschappijen.

Na Ole Guapa ging Maasland op die weg verder. Hij vormde een eigen orkest, Malando, waarvan Leeuwarden op 1 juli 1939 de première beleefde in dancing Spoorzicht. Er kwamen meer eigenhandig gecomponeerde tango's op het repertoire, waaronder het bekend gebleven Bonita Nina (1938), opgedragen aan zijn vier maanden oude dochtertje Lia. Het ensemble ontstond uit vijf personen, van wie drie afkomstig uit The Jumping Jacks: Ben Rodenhuis (viool), Rinus de Recht (viool), klarinet en soms zang) en accordeonist-leider Maasland, die van toen af als Malando door het leven ging. Oorlogs- en daaropvolgende bezettingsomstandigheden konden het optreden van dit ensemble slechts incidenteel hinderen. Problemen bij de bezetter leverde Malando's muziektrant niet op, en de gelijkgeschakelde Rijksradio-omroep De Nederlandsche Omroep verzorgde ettelijke uitzendingen. Pas in 1944 kwam Maasland in moeilijkheden: hij werd opgeroepen voor arbeid in Duitsland, weigerde, werd gearresteerd, maar ontsnapte uit een transport naar kamp Amersfoort, samen met twee orkestleden. Uit de oorlogsjaren dateren bekend geworden tango's als Cornelita en Guapita (beide 1940) en de rumba Manolita (1943).

Na de bevrijding kon het orkest blijven optreden. In de eerste jaren trad Maasland ook als accordeonduo Malgori op met zijn stadgenoot Jan Gorissen. Later zou Gorissen tweede accordeonist in Malando's orkest zijn. De triomftijd van dit orkest, ook muzikaal, lag in de periode tussen 1947 en 1960, waarin muzikanten toetraden als Willy Langestraat, Dick Wiersema en Frans Wanders, welke laatste als bassist, maar vooral als zanger de populariteit bevorderde. Een contract met de VARA in 1946 vergrootte de bekendheid van het sedertdien genoemde 'Malando en zijn tango-rumba-orkest'. Allerlei minder bekende instrumenten als timbaal, bongo en maracas werden bespeeld. ( Maasland zelf componeerde aan één stuk: o.a. Noche de Estrellas (tango, 1947), Rambla de Flores (paso doble, 1951), Campanillas (tango, 1955), Con Sentimento (tango, 1957).

Dank zij veelvuldige radio-optredens en concerten verwierf het orkest populariteit in Nederland. De grammofoonplaat maakte hem in omringende landen bekend. Dansscholen draaiden zijn muziek om het strikte danstempo. Van december 1946 tot februari 1947 maakte het orkest, samen met Lou Bandy, een reis naar Indonesië met optredens voor Nederlandse militairen. Later volgden talloze tournees door Europa, vooral Duitsland en België. Tot in Finland en Oostenrijk stroomden de belangstellenden toe wanneer Malando optrad.

In de jaren '60 kwam er een nieuw gebied bij; Japan. Daar werd Malando geliefder dan waar ook. Zo vertrok het orkest in november 1964 voor een eerste tournee, die door talloze werd gevolgd. Aan het eind van de jaren '80, lang na zijn dood, vonden nog optredens in Japan plaats van een voor die gelegenheid samengesteld Malando-orkest onder leiding van de slagwerker Evert Overweg, schoonzoon van Maasland. In eigen land zou een fanclub zijn naam en muziek in ere trachten te houden. Niet alleen werden in Japan bijna 100 langspeelplaten uitgebracht, maar in de gehele wereld, tot en met Zuid-Amerika en Oost-Europa, ging men zijn muziek - voor een Nederlands musicus een zeldzaamheid - waarderen. Alleen al van Ole Guapa bestaan ongeveer 200 verschillende uitvoeringen op de plaat. Tijdens Maaslands leven kwam het auteursrechtenbureau Stemra met de componist tot een regeling voor een vaste vergoeding per jaar, die de gigantische administratie zou vergemakkelijken. Zijn totale oeuvre beslaat 150 composities.

Aangemoedigd door al dit succes breidde Malando zijn repertoire ook in andere genres steeds meer uit. Zo schreef hij drie suites, onder meer uitgevoerd door symfonieorkesten, behaalde hij succes met tangobewerkingen van volksliedjes uit Nederland (Twee emmertjes tango's halen in 1965), Engeland en Japan en van operettemelodieën. Vooral in de eerste tijd arrangeerde Maasland zelf voor zijn orkest. Later schakelde hij bekwame arrangeurs in, o.a. Henk van Stiphout. Zijn orkest wisselde van omvang. Zo werd soms een strijkerssectie toegevoegd. Bij plaatopname steeg de omvang zelfs tot ruim 40 musici.

Reeds vóór zijn definitieve afscheid op 23 mei 1979 met een VARA-televisieshow in een laatste openbaar optreden - sporen van zijn ziekte waren op dat moment al bespeurbaar - was Malando's eigen orkest al praktisch opgehouden te bestaan. In die voorafgaande jaren waren reeds vaak oude opnamen voor radioprogramma's gebruikt en slechts enkele nieuwe nummers geboden, de laatste keer op 9 januari 1978, toen het orkest Malando een tango speelde van Astor Piazzolla, Verano Portena.

Maasland is vaak onderscheiden. In 1959 ontving hij in Pavia (It.) de Oscar Mondiale als beste accordeonist in orkestverband ter wereld. In 1964 werd hij onderscheiden met de Edison, twee jaar later met de Gouden Harp van de stichting Conamus. In 1973 kreeg hij een koninklijke onderscheiding. Bij dit eerbetoon en de welstand die zijn composities en platen hem opleverden, bleef hij een eenvoudig, hardwerkend muzikant, bijna kleurloos. Hoewel hij zelf terdege wist waar zijn kracht school, maakte hij naar buiten eerder een indruk van verlegenheid, die ten onrechte wel werd uitgelegd als hooghartigheid. Hij gedroeg zich meer als een getalenteerde, zelfs wat saaie ambachtsman dan als een kleurrijke vedette met sterallures en voelde zich het meest op zijn gemak in eigen kring. In zijn vrije tijd bouwde hij maquettes van bijzondere precisie. Door en door Nederlands als Maasland was leek hij een contrast met de temperamentvolle muziek die hij op papier zette en waaraan hij met zijn orkest klank gaf.

L: D. Verkijk, Radio Hilversum 1940-1945 (Amsterdam, 1974); T. Palmer, All you need... (Bussum, 1977); E. Saegeman, Het verdriet waarop je kan dansen. De tango als muzikaal & sociaal fenomeen ([Brussel], 1982).
I: Hans de la Rive Box, Bonte Parade. Een revue van bekende Nederlandse radiosprekers en artisten (Amsterdam [1948]) 90.

Frans Oudejans

Oorspronkelijke versie opgenomen in: Biografisch Woordenboek van Nederland 3 (Den Haag 1989)
Laatst gewijzigd op 13-03-2008

Bron: Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis

The Millionaires (1980)

2011-05-07T12:12:00.002+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Tracklist
01 - The Italian Dream
02 - You only you
03 - Oh Mama, oh Papa
04 - Tango Motion
05 - Harlem Song
06 - The queen of Santa Maria
07 - Like a bird
08 - Jet
09 - Juanita Banana
10 - Little fly
11 - Oh what a night

The Millionaires begint in 1968 als coverband. De band bestaat uit zanger Jay Delmore (pseudoniem van Jaap van der Mooren), gitarist Ron Fens, drummer Paul Zwikker, toetsenist Arthur 'Suur' de Groot en bassist Thijs de Graaf als ze in 1978 samen met producer Peter Koelewijn eigen repertoire op plaat zet. De eerste twee singles Tango Motion en The Queen Of Santa Maria halen de Top 40. Het eerste, titelloze album uit 1980 laat Italiaanse invloeden horen. In 1981 wordt Delmore vervangen door de zangeressen Angela Irrgang (de zus van Maria Verano) en Carmen Montana. De volgende singles worden ditmaal geproduceerd door Piet Souer voor het nieuwe label Utopia. In hetzelfde jaar vormt The Millionaires de begeleidingsgroep van zangeres Lucy Steymel op het Nationaal Songfestival. Een jaar later doet de band zelf mee aan het Nationaal Songfestival met het liedje Fantasy Island. In Nederland wordt deze single geen hit. De Britse band Tight Fit behaalt met hun versie de top 5 van de Engelse hitparade.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Hanny en De Rekels (1972)

2011-05-07T11:48:00.004+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Dit is het debuutalbum van Hanny & De Rekels.

Tracklist
01 - Waarom trouw je met die ander
02 - 't Begon onder de Spaanse zon
03 - Rekelwals
04 - Mario
05 - Ik heb gedanst met jou
06 - Maria
07 - San Remo
08 - Je bent niet rijk
09 - Zo is het leven
10 - Valencia
11 - Bij de winter hoort de sneeuw
12 - Waarom laat iedereen mij zo alleen

Als Corry Konings in 1972 De Rekels verlaat voor een solocarrière gaat de band met zangeres Hanny succesvol verder als Hanny & De Rekels.

1972
Uit honderden kandidaten wordt de zestienjarige zangeres Hanny Bakkum gekozen om Corrie Konings op te volgen bij De Rekels. Het door Pierre Kartner geschreven en geproduceerde liedje Mario wordt in juli meteen een hit. In de eerste helft van de jaren zeventig scoren Hanny en De Rekels diverse hits.

1977
Hanny besluit haar zangcarrière vaarwel te zeggen wanneer het onmogelijk blijkt de vele optredens, fotosessies, interviews en plaatopnamen nog te combineren met haar gezinsleven.

1988
Als haar kinderen uit de luiers zijn, laat Hanny zich overhalen opnieuw een plaatje op te nemen. Hanny en De Rekels brengen een aantal singles uit die redelijk succesvol zijn.

1989
Een lang leven is Hanny 's tweede carrière bij de groep niet beschoren want De Rekels besluiten uit elkaar te gaan.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Willy Schobben - Greatest Hits! (1972)

2011-04-27T23:36:00.002+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Il silenzio
02 - Saloniki-sirtaki
03 - Viva la pappa col pomodoro
04 - Letkiss
05 - Peanuts
06 - La petite Tonkinoise
07 - Carnaval de Venice
08 - Lindo-Brazil
09 - Nausika-sirtaki
10 - Bummel Petrus
11 - Au clair de la lune
12 - Helsinki

Willy Schobben (1915-2009) is een trompettist en orkestleider uit Limburg. In de eerste helft van de jaren zestig heeft hij wereldwijd zijn grootste successen met singles als Mexico en Heisser Sand. Vanaf de jaren zeventig is Schobben voornamelijk actief als orkestleider van Limburgse harmonieorkesten. De trompettist is Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

1915 - 1960
Ondanks zijn zwakke longen mag Willy Schobben (Maastricht, 5 september 1915) al op zijn zesde trompet spelen in de de plaatselijke harmonie waar zijn vader voorzitter van is. Hij is veertien als hij een klassieke opleiding volgt aan het muzieklyceum te Maastricht. In 1929 wordt hij trompettist in het Maastrichts stedelijk orkest, het latere Limburgs Symfonie Orkest. In 1941 ontvlucht de muzikant bezet Nederland en verblijft hij enige tijd in Zwitserland. In deze periode componeert hij onder meer zijn latere succesnummer Trumpet Tango en speelt hij samen met organist Pierre Palla en zangeres Vera Lynn. Na de oorlogsjaren gaat Schobben naar Hilversum en maakt hij deel uit van The Skymasters, het radio-orkest van de Avro. Begin jaren vijftig richt de trompettist zijn eigen orkest op waarmee hij optreedt in binnen- en buitenland.

1961 - 1966
De single Mexico wordt een grote hit. In Nederland alleen gaan er meer dan 100.000 van de single over de toonbank. Het levert hem een gouden plaat en zelfs een gouden trompet op. Platen van Willy Schobben worden wereldwijd uitgebracht, in de Verenigde Staten onder meer via het label Reprise. Meerdere hitsuccessen volgen met de singles Ching Ching (Happy Jose), Heisser Sand en Java. De single Benfica is opgedragen aan de gelijknamige Portugese voetbalploeg. Willy Schobben reist de wereld over voor optredens, onder meer in Kopenhagen tijdens een televisieshow met Bing Crosby, Bob Hope en Betsy Duncan. In eigen land treedt hij onder andere op voor koningin Juliana en de Britse koningin Elizabeth.

1965
Als dirigent behaalt Willy Schobben in oktober 1965 samen met Koninklijke Harmonie De Bazuin uit Gorinchem de eerste plaatst tijdens een concours in Kaatsheuvel.

1967 - 1973
Tijdens het WK Schaatsen in Oslo in 1967 verzorgt Willy Schobben op verzoek van Kees Verkerk een optreden voor de schaatskampioen. Hij levert een gastbijdrage op de single Adagio (1968) van De Maskers. Schobben woont enige tijd in Utrecht, maar verhuist in oktober 1972 naar Nuth. Terug in Limburg met zijn Deense vrouw is Schobben in 1972 enige tijd dirigent van Harmonie St. Cecilia te Susteren. Als orkestleider van Harmonie Beesel speelt hij meer populair repertoire dan het gebruikelijke harmoniegenre. Met het orkest staat hij in Nederland en Duitsland (o.a. het Grugapark te Essen en de Stadthalle in Mönchengladbach). Schobben verlaat het orkest begin 1978.

1974 - 1980
Door zijn drukke werk als orkestleider (ook voor harmonieën in Zwijndrecht, Tegelen en Nuth) heeft hij geen tijd meer om zelf trompet te spelen. 'Incidenteel wil ik voor een of ander liefdadig doel nog wel eens blazen,' vertelt hij in een interview, 'maar voor de rest moet de trompet voortaan de ijskast in.' Vanaf de jaren tachtig pakt hij zijn instrument weer geregeld op.

1999
Op 84jarige leeftijd brengt Willy Schobben de cd Voice Of The Trumpet uit. Het album bevat een mengeling van nieuwe en bestaande nummers als Pavane In Blue, Spanish Eyes en Danke Schön.

2004
De trompettist is nog steeds actief. Elke dag speelt hij enkele uren trompet in de plaatselijke muziekstudio van zijn woonplaats Kerkrade waar hij woont met zijn vrouw Lie Grooten. Voor orkestleider Danny Malando arrangeert hij de trompettango Second Tango.

2005
Op negentigjarige leeftijd doet Schobben zijn allerlaatste concert samen met een jubileumorkest vol oudgedienden.

2009
Na een kort ziekbed thuis in Kerkrade overlijdt Willy Schobben op 25 maart op 93-jarige leeftijd.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Ook op Kerkrade Gisteren en Vandaag (KGV) staat een biografie.

Luv' - Forever yours (1980)

2011-04-26T23:14:00.005+02:00

Bron: Download.

Tracklist
01 - My number one
02 - Billy the Kid
03 - Never wanted to be
04 - Mother of the hearts
05 - Tingalingaling
06 - The show must go on
07 - Ooh i like it too
08 - I win it
09 - Song of love and understanding
10 - Some call it happiness
11 - Be my lover tonight
12 - One more little kissie

Andere Luv' albums
Lots Of Luv' (1979)
True Luv' (1979)
With Luv' (1978)

Op initiatief van Hans van Hemert door Pier Souer, Han Meijer en van Hemert zelf bijeengezocht damestrio met fraai uiterlijk en sexy uitstraling, dat de ene hit na de andere scoort met eenvoudige doch doeltreffende discoliedjes. Oververmoeidheid maakt een einde aan één van de succesvolste meidengroepen van Nederland.

1976
In 1976 is LUV’ samengesteld door Hans van Hemert, Pier Souer en Han Meijer (manager). Het oorspronkelijke idee is afkomstig van Van Hemert, die op een avond naar het Duitse muziekprogramma Musikladen kijkt en de damesgroep Silverconvention ziet optreden, met veel muziek en af en toe een woord zang. Hans vind dit een zouteloos geheel. Hij bedenkt iets beters: een vrolijke, frisse en spontane meidengroep, mooi, maar niet zo mooi dat fans de meiden niet zouden durven benaderen. De groep moet bestaan uit een blonde, een donkere en een roodharige dame. Zo is er voor elke fan wel een type bij. Producer Hans van Hemert maakt een orkestband van het door Piet Souer gearrangeerde My Man. Het enige dat ontbreekt is een bijpassende groep. Er volgt een selectieperiode van ruim 10 maanden. Souer herinnert zich van een eerdere samenwerking José Wijdeven (Best, 29 maart 1954), Van Hemert komt met het Amsterdamse fotomodel Marga Scheide (15 februari 1954) en de Haagse Patty Brard (Sorong, Nieuw Guinea, 25 maart 1955) aanzetten. Luv' is een feit.

1977
My Man bezingt de dood van een spoorwegarbeider, maar ondanks de Molukse treinkaping in De Punt stijgt de single naar de twaalfde plaats van de hitparade. In België komt de single in de top 10 terecht. De opvolger Dream, Dream flopt en niets lijkt erop dat het nog goed komt met Luv'.

1978
Hans van Hemert krijgt van de VPRO opdracht om de titelsong voor het tv-programma Waldolala te schrijven. De presentatie is in handen van 'nachtclubeigenaar' Waldo van Dungen, een creatie van Dolf Brouwers. Het nummer U.O. Me (met subtitel (You're Very Welcome In Waldolala) wordt wekelijks aan het begin van de show door Luv' gezongen. Dit betekent dé grote doorbraak in de Benelux. Het liedje wordt een regelrechte hit en stijgt door naar de derde plaats in de Top 40. Door hun medewerking aan het tv-programma wordt Luv' op slag tot nationale sexsymbolen gebombardeerd. Het levert het trio veel optredens op in het land. De vrolijke sound van U.O.Me betekent een ommezwaai in het eerst wat meer serieuze repertoir van Luv'. Het duurt niet lang voordat dit succes wordt overtroffen. Zowel de opvolger You're The Greatest Lover als Trojan Horse komen in hetzelfde jaar uit en bereiken beide de hoogste positie in de hitlijst. Onder leiding van Pim ter Linde, Hans van Hemert en Piet Souer groeit Luv' binnen korte tijd uit tot een groot internationaal succes. Zowel het album With Luv' als de twee singles behalen platina in Nederland. In heel Europa worden beide singles grote hits en behalen zelfs in 14 landen de eerste plaats van de hitladder. In Duitsland is You're The Greatest Lover zelfs goed voor de verkoop van 600.000 singles. In Spanje flopt de single in eerste instantie, maar nadat 'the greatest lover' in het Spaans wordt ingezongen behaald ook Luv' in Spanje de eerste plaats met 'Eres Mi Mejor Amante'. Daarna volgen Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Afrika.

1979
De singles Casanova en Eeny Meeny Miny Moe worden hits. Het album Lots Of Luv' wordt ook platina. Slechts drie jaar na het oprichten van de groep komt het Greatest Hits album uit. Luv' staat aan de basis van een grote reeks meidengroepen waarvan slechts weinigen (waaronder Babe, Snoopy en Dolly Dots) met succes. Patty Brard trouwt in het geheim met televisiepresentator Ron Brandsteder. In de zomer krijgt Luv' een miljoenencontract aangeboden van de Franse platenfirma Carrere. Per 1 oktober verlaat Luv' het Nederlandse Philips/Phonogram. Ooh, Yes I Do, de eerste single op Carrere, wordt wereldwijd uitgebracht en wederom een internationale hit. De single betekent hun grote doorbraak in Frankrijk. Het begin december uitgebrachte album True Luv' is al goud voordat het in de winkel ligt. Luv' ontvangt de Exportprijs van Conamus voor het gehele oeuvre.

1980
Ook dit jaar is er véél succes voor de dames. De singles Ann-Maria en One More Little Kissy worden grote hits. In Mexico staat de Spaanstalige versie van Ooh, Yes I Do (Si Que Si) vijf weken op de eerste plaats. In mei reist Luv' per Concorde naar Mexico af voor een tournee, televisieoptredens en het in ontvangst nemen van een gouden platen. Wanneer ook de Russische markt valt voor Luv' wordt voor oktober een tournee gepland door Rusland en Klein Azië. Het jachtige bestaan en de roem van de succesformule Luv' beginnen echter hun tol te eisen. Patty kondigt in juni totaal onverwacht haar scheiding aan met Ron Brandsteder en Marga wordt verliefd op John de Mol. De media staan bol van het nieuws en de roddels omtrent Luv'. Als Patty Brard de groep in september verlaat is dat voorpaginanieuws in De Telegraaf. Via een kort geding eist ze 400.000 gulden uit Luv' BV. Ze wint de rechtszaak. Brards plaats wordt eind september ingenomen door Ria Thielsch, eerder zangeres bij Ricardo & The Flames. Met Ria scoort Luv' een top vijf hit in Nederland en België met My Number One. Het album Forever Yours behaalt goud in Nederland. Eind 1980 raakt Marga overspannen en liggen de activiteiten rondom Luv' weer stil.

1981 - 1992
1981 is het jaar van het voorlopige einde van Luv'. Op 5 maart wordt de groep officieel opgeheven. De samenstelling Marga, Ria en José komt in de zomer van dit jaar geheel onverwacht nog eenmaal bij elkaar tijdens de populaire Hitkrant Zomerspelen in de Efteling. De reacties van pers en fans zijn enthousiast, reden voor de platenmaatschappij om de single Tingalingaling uit te brengen. Luv' haalt er de hitlijsten mee. Het officiële afscheid is in het programma Nederland Muziekland. Zowel José als Patty gaan solo. Patty heeft kortstondig succes met het in de VS opgenomen Hold On To Love. José doet het beter en scoort in 1981 met I Will Follow Him (cover van Little Peggy March) een nummer 1 hit. De opvolger Secret Love wordt eveneens een succes en ook So Long Marianne (een duet met Ron Brandsteder) wordt een grote hit. In 1983 laat ook Marga muzikaal voor het eerst weer van zich horen. Samen met het duo Deuce neemt ze One, Two, Three, …Bananas op. Het liedje wordt geen hit. De in 1983 opgenomen Supremesmedley doet het beter en belandt zelfs kortstondig onder de titel Love Symphony in de Amerikaanse Black Charts omdat men denkt dat Marga een donkere zangeres is. In 1984 neemt José een duet op met Bonnie St. Clair. De Nederlandse vertaling van het Abba-nummer Cassandra wordt een hit en de samenwerking als duo Bonnie en José wordt een paar jaar gecontinueerd. Hun album Herinneringen bevat vertalingen van Abba-nummers. In 1988 lukt het Mies Bouwman om Luv' in originele bezetting op te laten treden in het benefietprogramma Samen. Luv' zingt voor een uitzinnig publiek You're The Greatest Lover en krijgt honderden aanbiedingen voor een comeback. José kan de optredens echter niet combineren met haar moederschap. Marga Scheide probeert in 1989 om samen met Patty Brard en Diana van Berlo uit Helmond de oude tijden te laten herleven. Brard houdt het snel voor gezien en wordt vervangen door de Britse Michelle Gold. Hun single Welcome To My Party komt niet verder dan plaats nummer 22. In diverse tv-programma's en het clubcircuit is deze versie van Luv' echter een veelgevraagde act. Na Luv' vormt Diana van Berlo samen met Carina Lemoine het meidenduo Lady's D.C. Na dit duo doet ze veel studiowerk en treedt ze solo op.

1993 - 1994
Luv' treedt op in de originele bezetting in een uitverkochte discotheek It ter promotie van het album Luv' Gold en een Mega Mix van alle oude hits. Er volgt een tv-special voor Veronica op The Virgin Eilanden en een tournee door de Benelux, Duitsland en Denemarken.

2005
In april treden Patty Brard, José Hoebee en Marga Scheide weer op als Luv' speciaal voor een verrassingsfeest in de Wisseloord Studio's ter ere van Hans van Hemerts 40-jarig artiestenjubileum.

2006
Vanaf 3 april zendt RTL5 negen weken lang een programma uit waarin is te zien hoe Brard, Hoebee en Scheide werken aan een comeback van Luv'. In april 2006 verschijnt de dvd Back In Luv' met beelden uit de periode 1977-1980. Universal brengt in dezelfde periode compilatie Het Mooiste Van Luv' uit, een maand later gevolgd door de vier cd's tellende box Completely In Luv' met daarop het totale repertoire van de meidengroep, opgenomen in de periode 1977-1980, inclusief remixen uit 1989, 1993 en 2006. De box is een initiatief van en samengesteld door de officiële Luv' Fanclub Nederland. Het trio treedt 20 mei op in de ArenA te Amsterdam voorafgaand aan de American football-wedstrijd tussen de Amsterdamse Admirals en de Hamburg Seadevils. Luv' is vervolgens te gast tijdens de drie concerten van Toppers In Concert van Gerard Joling, René Froger en Gordon op 26, 27 en 28 mei, eveneens in de ArenA.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Wim Hogenkamp - Heel Gewoon (1978)

2011-04-26T19:56:00.002+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit album is aangeboden door Richard, Richard bedankt.

Tracklist
01 - Ome Ben
02 - Klootzakken
03 - Zo 't komt
04 - Ze blijft
05 - Herinneringen bij een graf
06 - Vrede
07 - Anders dan de anderen
08 - Ik ben haar kwijt
09 - Mevrouw Geleerd
10 - Brief uit een afkickcentrum
11 - Ik wens je
12 - Roze en blauw
13 - Ome Jan
14 - Afscheid

Cor Steyn speelt medley's van populaire melodieën (jaar onbekend)

2011-04-25T12:39:00.006+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Amsterdam - Aan de voet van die oude Wester - In de Jordaan -
       Als van de Amsterdamse grachten het pierement verdwijnt -
       Breng mij naar Amsterdam terug - Bei mir bist du schön -
       Charmaine - Show me the way to go home - Vilja-lied -
       Miss Annabelle Lee - My blue heaven - Side by side -
       Ja, das alles auf Ehr - Mimi d'amour - La Momette
02 - Send my baby back to me - The Jones boy - Make love to me -
       Under Paris skies -
       She'll be coming round the mountains - J'ai ta main -
       l'm sitting on top of the world - That's my weakness now -
       Some of these days - Tea for two - Daar komen de schutters -
       Ben je in Rotterdam geboren -
       Ronde des petits pierrots (En op de Rotterdamse brug...) -
       Ketelbinkie - Rotterdamse vlag

Andere Cor Steyn albums
Aan de Amsterdamse grachten (1968)
Cor Steyn and his magic organ - EP - (jaar onbekend)
Cor Steyn and his magic organ II - ECI uitgave (jaar onbekend)
Dancing at home (jaar onbekend)
De Cor Steyn Story (jaar onbekend)
De Grootste Successen Van Cor Steyn (1980)
Triomfen (1965)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Cor Steyn

Cor Steyn (Leiden, 22 december 1906 - Hilversum, 17 november 1965) is een nationaal en internationaal befaamd organist, arrangeur en ensembleleider. Zijn muzikale talent wordt al snel erkend. Hij wordt vanaf zijn twaalfde opgeleid tot klassiek concertpianist aan het Conservatorium in Den Haag. Door geldgebrek maakt hij zijn opleiding niet af en gaat in de amusementsindustrie aan de slag. Van 1932 tot en met 1935 werkt hij als organist en ensembleleider bij de VARA-radio. In 1935 vertrekt hij om in 1949 in vast dienstverband terug te keren. Steyn begeleidt talloze VARA-artiesten. In het amusementsprogramma Showboat is hij de muzikale begeleider van Tom Manders typetje Dorus. In 1965 overlijdt Steyn aan een hartaanval.

Cornelis Gerardus Hendricus Steyn wordt op 22 december 1906 geboren in Leiden. Vanaf zijn vijfde jaar volgt hij al piano- en vioolles. Zijn muzikale talent wordt door zijn vroege leraren - o.a. hoboïst Jaap Stotijn- al snel onderkend. Op zijn twaalfde slaagt hij voor zijn toelatingsexamen aan het Koninklijk Conservatorium voor Muziek in Den Haag. Hij wordt opgeleid als klassiek musicus, en heeft in 1920 zijn eerste optreden als concertpianist. Toch belandt Steyn niet in de wereld van de klassieke muziek. Wanneer Steyns vader een zwaar ongeval krijgt blijft er geen geld over om zijn studie af te ronden. Om zijn familie financieel te ondersteunen zoekt hij emplooi in de amusementswereld.

Na een aantal jaren voor optredens te zorgen in cafés, cabarets en bioscooptheaters komt Steyn in 1932 bij de VARA te werken. Hij krijgt daar de leiding over een aantal ensembles. Het VARA-orgel lonkt. Hij verwerft al snel faam als kundig organist. In 1935 vertrekt hij dan ook om de beroemde Britse organist Reginald Foort bij het City-Teater in Amsterdam op te volgen. Dankzij zijn kennismaking met de vertrekkende Foort mag Steyn twee keer op het beroemde groot Compton Theater Orgel van de BBC in St. George's Hall in Londen spelen.

Tijdens de bezetting blijft Steyn actief in de amusementsindustrie. Hij maakt filmmuziek, geeft leiding aan ensembles en geeft tussen 1941 en 1944 leiding aan de Snip en Snap-revue. Hoewel hij als freelancer moreel dubieuze opdrachten weet te omzeilen krijgt hij na de oorlog een berisping van de Eereraad voor de Amusements- en Kleinkunst. Toch zit hij niet om werk verlegen na de oorlog. Hij keert in 1949 weer terug bij de VARA. Hij krijgt de leiding over het Rhythmisch Strijkorkest en het ensemble Zeven Man en een Meisje.

Voor de amusementsprogramma Showboat wordt Steyn de muzikale begeleider van Tom Manders (Dorus). Het koppel ‘sjofele' Dorus en ‘meneer Cor Steyn' is een groot succes. Zo krijgt de reis naar Amerika van Steyn veel media-aandacht: Dorus bengt hem met een slee naar het vliegtuig. Ook krijgt Steyn een aantal eigen televisieprogramma's zoals Rondom Cor Steyn en Tussen Bach en Beatles. Toch beweert Steyn altijd radio de voorkeur te geven.

Naast zijn werk voor de VARA heeft Steyn een grote internationale reputatie opgebouwd als orkestleider. Hij verzorgt vele concerten voor radiostations in o.a. Zweden, Canada, Duitsland, Groot-Brittannië en België. Na een kortstondig ziekbed overlijdt Steyn onverwachts aan een hartaanval op 57-jarige leeftijd.

Bron: VARA Biografie

Albert West - Golden Best of Albert West (1973)

2011-04-25T11:09:00.028+02:00

Bron: Aangeboden.

Dit album is aangeboden door Bariton, Bariton.

Tracklist
01 - Ginny come lately
02 - Put your head on my shoulder
03 - When
04 - Send me the pillow
05 - Are you sure
06 - Roses are red
07 - I'm gonna knock on your door
08 - Tell Laura I love her
09 - Sealed with a kiss
10 - Problems
11 - Venus
12 - Oh Carol
13 - I'm just a lonely boy
14 - Sheila

Brabantse zanger die uitgroeit tot een van Nederlands meest succesvolle artiesten en meer dan 35 jaar blijft optreden en platen maken.

1973
Albert West (Den Bosch, 2 september 1949) verlaat The Shuffles om solo verder te gaan. In mei wordt zijn eerste single Ginny Come Lately, een cover van Brian Hyland, een grote hit. In heel Europa scoort het plaatje goed en blijft in Oostenrijk zelfs bijna een jaar lang op nummer 1 staan. Het succes markeert het begin van een lange platencarrière met covers van ballads uit de jaren zestig. De covers van Tell Laura I Love Her en Put Your Head On My Shoulder worden dit jaar eveneens hits.

1975
West doet mee aan het nationale songfestival met het liedje Ik Heb Geen Geld Voor De Trein maar verliest van Teach-In's Ding-adong. Het nummer wordt wel een grote hit en ook My Dear Rose scoort in november goed.

1976
In september scoort West een hit met het door Hans Vermeulen geschreven Memory Of Life. Met dit nummer slaat de zanger een eigen muzikale richting in. De samenwerking met hitproducer Hans van Hemert brengt in de volgende jaren echter weinig succes.

1981
Wanneer producer Martin Duiser zich gaat toeleggen op Albert West wordt in augustus een hit gescoord met Don't Say You Leave This Summer.

1984
Manager Jan Vis heeft zijn eigen studio geopend en bezorgt West een nieuwe hit, Hot Havannah Nights. Albert West wordt ook producer en scoort in die rol een hit met het melodramatische lied Stille Willie van de BB Band.

1986
Jan Vis haalt tal van bekende Engelse en Amerikaanse artiesten naar Nederland waarvan er veel met West gaan samenwerken. Chris Andrews schrijft nummers voor West en de Brabantse zanger scoort zelfs een hit met Albert Hammond, Give A Little Love. Daarna verschijnt de succesvolle elpee Hammond & West waarop zowel oude hits van beide zangers als nieuw repertoire.

1988
West wordt voornamelijk LP-artiest en het album West & Friends verschijnt, waarop de zanger zijn oude hits zingt met de originele artiesten zoals Helen Shapiro, Tony Christie en Brian Hyland. Na een TV-special wordt de plaat bekroond met goud.

1989
Op 31 augustus viert Albert West zijn 25-jarig jubileum op de planken. Er verschijnt een album met nieuw opgenomen hits waaraan o.a. de zangeressen Dana en Claudia Robine hun medewerking verlenen. Eind van het jaar gaat een wens in vervulling als West voor de NCRV een aantal TV-programma's mag presenteren. In de jaren negentig groeit hij uit tot een veelgevraagd spelleider en evenementenpresentator in Nederland.

1991
Albert West haalt weer eens de tipparade met Endless Summernights.

1992
Zijn eigen versie van het Shuffles-succes Cha La La I Need You komt niet verder dan de tipparade.

1993
West scoort voor het eerst sinds '86 weer een hit met Mockin'Bird Hill als hij, net als het nog succesvollere Roots Syndicate, snel reageert op de populariteit van het muziekje onder het reclamefilmpje van een verzekeringsmaatschappij.

1995
Met Veronica-collega Bart de Graaff viert West het tienjarig jubileum van Zomertruuk, een door Nederland rondtrekkend muzikaal programma. Op 24 juni voert Albert West voor het eerst het liedje The Future Starts Today uit. Het nummer is speciaal door Henk Westbroek geschreven voor de padvindersjamboree waarvan de openingsceremonie op 2 augustus door de NOS live wordt uitgezonden. In september begint hij met het presenteren van het TV-programma Op Nieuwe Toeren met uitsluitend Nederlandse muziek.

1996
De single Het is tijd, samen met het Boomfeestkinderkoor, wordt opgenomen ter gelegenheid van de veertigste Nationale Boomfeestdag (georganiseerd door UNICEF en Stichting Colombine). De opbrengst van de plaat gaat naar natuurprojekten in ontwikkelingslanden.

1997 - 1998
De singles Het Is De Tijd (1997) en Ay No Digas/I Call Your Name (1998) verschijnen achtereenvolgens bij Multidisk en VAN Records. Tevens is Albert West op televisie te zien naar aanleiding van zijn 35-jarig jubileum als artiest.

1999
Op zondag 22 augustus geven The Shuffles en Albert West op het Gildeplein te Rosmalen voor de tweede keer een reünie-concert.

2003
In mei neemt de Band Zonder Banaan samen met Albert West de single Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini op.

2005
Albert West Net als de militairen uit het Britse leger onder leiding van sergeant Roger Parr nemen ongeveer 150 Nederlandse militairen in hun legerlamp te Afghanistan een videoclip op bij het nummer Is This The Way To Amarillo, origineel uitgevoerd door Tony Christie en in 1988 een hit voor Albert West. Naar aanleiding van deze clip treedt de zanger in de zomer op in Afghanistan voor de militairen die daar zijn gestationeerd. Amarillo wordt in een nieuwe versie ook gebruikt voor een reclame van het biermerk Bavaria. Onder dezelfde titel wordt een verzamelalbum uitgebracht.

2009
Tijdens zijn 45 Jaar Jubileumtour wordt de zanger begeleid door het uit ruim veertig musici bestaande Benny's Big Show Orchestra. Laura Vlasblom is tijdens deze theatertournee speciale gast.

2010
Albert West rijdt voor het goede doel in januari mee met het autosportevenement Arctic Challenge Tour 2010. In de zomer verschijnt als download zijn single Vol Met Vragen. Het nummer is geschreven door Leo Driessen en de muziek ingespeeld door de muzikanten uit het televisieprogramma De Beste Zangers Van Nederland: Marijn van de Berg, Serge Bredewold, Gregor Hamilton en Marcel Fisser. De muzikanten vormen ook de vaste begeleidingsband van Jan Smit en Nick & Simon tijdens hun concerttournee.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Albert West heeft ook een eigen site

Diverse Artiesten - Glück Auf (jaar onbekend)

2011-04-25T11:01:00.002+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Glück auf ! - Johnny Hoes
02 - De mijn - De Zangeres Zonder Naam
03 - Het lied van de mijnwerker - Jerry Bey
04 - Pappie kom terug ! - Nelly Schouten
05 - Helden in 't zwart - Johnny en Caesarine
06 - Kompels van Limburg - Sjef Diederen
07 - In 't schijnsel van de mijnlamp - Johnny Hoes
08 - Nummer 108 - De Zangeres Zonder Naam
09 - As de miene goan vedwiene - Harry Bordon
10 - Pappie's grote sterke handen - Nelly Schouten
11 - De mijnramp - Jerry Bey
12 - Gevouwen handen - Johnny en Caesarine

Gebroeders Brouwer - Veel liefs van... (1973)

2011-04-20T23:45:00.004+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Geloof, hoop en liefde
02 - Middernacht
03 - Kleine liefdesmelodie
04 - Wanneer de zon achter de bergen verdwijnt
05 - Zeg mij toch wanneer
06 - Manuela
07 - Mijn stil verdriet
08 - Waar is die ster gebleven
09 - De clown
10 - Rosita
11 - Ode aan Corry
12 - Che' Sara

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Helaas..... geen biografie te vinden.

Magnolia Jazz Group '65 - It's All Dixie Now! (1968)

2011-04-18T23:45:00.007+02:00

Bron: LP in bruikleen.

Deze groep kwam uit Rotterdam.

Deze LP heb ik geleend van Mara, Mara bedankt.

Tracklist
01 - Marching Through Georgia - Don't think twice it's allricht -
       Saratoga Swing - Nobody knows when you're down and out -
       Climax Rage - Lord, Lord, Lord
02 - Stevedore Stomp - I Hate a man like you - Gotta travel on -
       Let him go let him tarry - Dixie - Li'l Liza Jane

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

As can be heard in this LP, the Rotterdam Magnolia Jazz Group '65 has further deve-loped a style their first LP indicated and which is new for Dutch bands.
The band has purposely followed the line of the al-most "hip" British jazz of bands as Ken Colyer and Chris Barber but with an en-tirely own style and sound.
The honourable invitation to make their ap-pearance in the annual Jazz Festival in Comblain-la-Tour (Belgium), together with the bands of international celebrities as Benny Goodman and Stan Getz proves moreover that this band is considered to have special qualities.
This "debut" of the M.J.C. '65 was "life" on TV in France as well as in Belgium and was given an exten-sive commentary.
In the meantime the band has got a reputation in the Netherlands through TV (Willem Duys) and radio.

Members:

Ben Rinia: trombone, vocals and leader.
Peter van de Kamp: clarinet and tenor sax.
The winner of the solist price in the annual contest at Loosdrecht, section "ancient style", trumpet player Marius van Ee. Cees Rijnbende: drums.
Ab Haverkamp: bass.
The man who has taken care of many or-chestrations and who is the musical pillar, banjoist Ton Stuip.
And then, last but not least, Miss Patty Grey who on this LP is introduced by the M.J.G.'65 and who makes her record-debut in a most remarkable way.
This is confirmed by her four numbers on this LP:
l hate a man like you
Let him go let him tarry
Nobody knows when you're down and out
Don't think twice it's allright This LP is one of great variety: besides Miss Patty Grey there are six instrumental numbers of "dixie" after the Ellington style in ;'Saratoga Swing" and the sparkling "Stevedore Stomp".
Finally Ben Rinia is still to be heard in two vocals "Lord-Lord-Lord" and the popular "Li'l Liza Jane".

P.J. Utencampen

Bron: LP Hoes, deze ga ik nog vertalen.

Danny Mirror - Heden & verleden (1983)

2011-04-17T23:53:00.003+02:00

Bron: aangeboden.

Danny Mirror is het pseudoniem van producer Eddy Ouwens.

Dit album is aangeboden door Tinus, Tinus bedankt.

Tracklist
01 - Ben je eenzaam vannacht
02 - Meisje
03 - Ik wil geen ander
04 - Vrienden van weleer
05 - Dans nog een keer met mij
06 - Hou van mij
07 - Zonder jou
08 - Dit komt nooit meer
09 - 16 jaar
10 - Kun je me nooit vergeven
11 - Zoeken naar jou

Eddy Ouwens is een bekend producer en componist die tientallen hits op zijn naam heeft staan. Hij speelt in de band de Eddysons en scoort later als Danny Miror een nummer 1-hit met I Remember Elvis Presley. Als producer is hij succesvol met onder andere Bolland & Bolland, Teach- In en Jackpot. Hij richt de platenmaatschappij ABCD op en gaat naast het produceren ook radio- en tv-jingles schrijven. In Hilversum is zijn productiebedrijf Ed Vice gevestigd.

1946
Eddy Ouwens wordt geboren op 30 mei 1946 Rotterdam. In de havenstad groeit hij op in een arbeidersgezin. Zijn vader is bouwvakker en heeft moeite elke maand financieel de eindjes aan elkaar te knopen.

1956
Op 10-jarige leeftijd raakt hij in de ban van muziek. Hij luistert veel naar de radio en neemt zich voor dat hij later wil werken in de muziekwereld.

1959 - 1962
Het is niet zo merkwaardig dat de 13-jarige puber in een coverbandje speelt, maar wel dat hij op zo'n jonge leeftijd al concertavonden organiseert. Hij wil het vak leren en organiseert voor goede doelen feestavonden met verschillende artiesten. Op een geleende brommer gaat hij brutaal langs artiesten en weet onder andere Johnny Jordaan en de piepjonge Rob de Nijs en Conny Vandenbos te strikken. Hij presenteert deze avonden zelf.

1966
Na een paar jaar gaat hij talentenjachten organiseren. Bij een van die talentenjachten komt er een popband als winnaar uit de bus die even later zonder zanger komt te zitten. Ouwens belooft de groep bij een volgende repetitie voor te stellen aan een nieuwe zanger. Eenmaal aangekomen blijkt Ouwens die zanger zelf te zijn en is de band Eddysons geboren. In een afgetrapt busje reizen ze door heel Nederland om op te treden. De groep is op de televisie te zien en hun plaatjes worden op de radio gedraaid. De Eddysons weten een paar keer de Top 40 te halen.

1969
Eddy Ouwens vindt het na een paar jaar wel genoeg en stapt uit de groep. Bij de opnamen heeft hij al een flinke vinger in de pap en hij besluit als producer verder te gaan. De eerste plaat die hij produceert is Face Tot Face With Heartaches van Serenade. Als onbekende producer realiseert hij zich dat het moeilijk is om aan de bak te komen. Om geld te verdienen en een ander aspect van het vak te leren, treedt hij in dienst bij de muziekuitgeverij van Cees van Zeydveld in Amsterdam.

1970 - 1973
Naast zijn werkzaamheden bij de uitgeverij gaat hij als plugger aan de slag bij platenmaatschappij Negram (wordt later omgedoopt in EMI). Na een jaar houdt hij het gezien bij de uitgeverij en stapt op. Maar omdat hij een gezin te onderhouden heeft, moet hij wel zorgen voor brood op de plank. In het weekend huurt hij draaitafels en verhuurt zichzelf als diskjockey. Zijn oude baas van de uitgeverij is ook diskjockey en vraagt hem op een avond voor hem in te vallen. Daar komt hij Vincent van Engelen tegen die werkt als diskjockey bij de VARA. Van Engelen is onder de indruk van Ouwens en haalt hem bij de VARA binnen.Ouwens gaat voor die omroep drive-in shows doen in heel het land. Joop Koopman van de VARA is zeer te spreken over Ouwens en vraagt hem in 1972 voor het tv-programma Pop Zien. Na drie uitzendingen voelt Ouwens zich al niet op zijn plaats, maar omdat hij op kosten van de omroep een regiecursus mag doen en qua productie het programma meer na zich toe kan trekken, gaat hij door. In Pop Zien treden grote bands op als Mud, Rod Stewart, The Eagles en Ry Cooder. Ouwens maakt zich ook sterk voor ABBA. Terwijl de band al furore maakt in Zweden is er nog geen platenmaatschappij te vinden in Nederland die gelooft in de groep. Ouwens doet dat wel en haalt als eerste ABBA naar Nederland. In Pop Zien zingen ze het nummer Ring Ring. Als producer scoort hij in 1972 zijn eerste grote hit met het nummer Summer Of '71 van Bolland & Bolland. In 1973 is hij succesvol met het door hem geschreven en geproduceerde liedje Ginny Ginny, de eerste single van de band Jackpot.

1974
In 1974 stopt hij met Pop Zien omdat hij zich niet kan vinden in de nieuw formule. De VARA profileert zich duidelijk als linkse omroep en wil in het programma ook interviews houden met bijvoorbeeld vakbondsman Wim Kok. Daar voelt Ouwens niets voor en stapt op. Het is geen moeilijke keuze omdat hij van mening is dat hij toch al te veel hooi op zijn vork neemt. Ouwens stopt niet alleen als tv-presentator, maar vertrekt ook bij Negram en houdt het werk met de drive-in shows ook voor gezien. Hij gaat zich alleen nog toeleggen op het componeren en produceren.

1975
1975 is meteen een succesvol jaar voor Ouwens. Hij schrijft en produceert het nummer Ding A Dong voor Teach-In. De groep wint daarmee het Eurovisie Songfestival. Ouwens werkt nauw samen met de groep en scoort meer dan tien hits met ze. Daarnaast is hij nog steeds succesvol met Jackpot. Hij schrijft onder meer hun hitsingle Everbody Happy. In totaal worden er meer dan 500.000 singles van verkocht.

1977
Als Danny Mirror scoort Ouwens een nummer 1-hit met I Remember Elvis Presley. Hij hoort over de radio dat Presley is overleden en is daar heel emotioneel onder. Hij zit midden in een opnamesessie van Teach-In als hij in de pauze achter de piano kruipt en ter plekke het nummer schrijft. Zonder dat hij het doorheeft staat de hele groep Teach-In achter hem die wild enthousiast is. Ouwens wil er aanvankelijk niets met het nummer doen, maar op aanraden van de band werkt hij de hele nacht door aan het lied en brengt hij het uit nog voordat Presley goed en wel begraven is. Radiopresentator en recensent Felix Meurders beschuldigt Ouwens in een recensie in de Hitkrant van lijkenpikkerei. Ouwens spant een kort geding aan en wordt in het gelijk gesteld. De Hitkrant moet een rectificatie op de voorpagina plaatsen. Ouwens zegt later dat hij heeft gejankt toen hij het lied inzong en dat hij de belediging van Meurders niet over zijn kant kon laten gaan. Uiteindelijk gaan er van I Remember Elvis Presley wereldwijd meer dan twee miljoen exemplaren over de toonbank. In 1977 is hij het hele jaar in de weer om promotie te doen voor het nummer. Tot de dag van vandaag wordt Ouwens nog steeds herinnerd aan het nummer en krijgt hij veel uitnodigingen om het te zingen.

1980 - 1983
Begin jaren tachtig is een nare periode in zijn leven. Koos de Vreeze van CBS biedt hem een lucratief contract aan: een exclusieve productiedeal. Ouwens investeert al zijn geld in een productiemaatschappij en in het label A&R Records. Hij wordt plots zakenman en staat aan het hoofd van tien man personeel. De grootste fout die hij maakt, is dat hij van achter zijn bureau het produceren aan een ander over laat. A& R Records boekt een paar successen, maar te weinig om het label rendabel te maken. In 1983 klapt de boel. Ouwens begint het avontuur als miljonair, maar is aan het einde van de rit bankroet. Naast het werken voor A&R Records is hij ook een paar uur in de week te horen als diskjockey bij Radio Monique.

1985
Bobbysocks uit Noorwegen wint in 1985 het Eurovisie Songfestival met het liedje Let It Swing. Ouwens is de schrijver van het nummer en daarmee is hij de enige Nederlander die tot twee keer toe het Eurovisie Songfestival wint. Hij stopt bij Radio Monique en gaat naast het produceren en componeren ook jingles en commercials schrijven. Veel tunes die hij voor de NOS schrijft, zijn vandaag de dag nog op de radio te horen. Ook schrijft hij voor verschillende bedrijven. Het bekende deuntje AEG Laat Je Niet In De Steek is van Ouwens.

1988 - 1994
Eind jaren tachtig gaat hij weer presenteren bij een radio-omroep. Dit maal bij Holland FM.Het nationaal product is weinig populair en daarom gaat hij zich bezighouden met special products. Onder de vlag Eddy Ouwens Productions haalt hij een flinke omzet met hetschrijven, samenstellen en produceren van muziek voor het bedrijfsleven. Hij heeft grote klanten als IKEA, Douwe Egberts, Knorr en Duyvis.

1996
In 1996 richt hij de platenmaatschappij ABCD op. Hij brengt cd's uit van verschillende artiesten als Stef Meeder, Justine Pelmelay en veel succesvolle compilatiealbums. Samen met Cees Stolk bewerkt hij voor Pelmelay een AEG-commercial ('AEG laat je niet in de steek') tot de single Een Vriend Laat Je Niet In De Steek.

1999 - 2005
In 1999 verkoopt hij ABCD aan Edel. Later richt hij het bedrijf Ed Vice op. In zijn kantoor in Hilversum werkt hij nog steeds voor het bedrijfsleven. Grote labels en reclamebureaus vragen hem regelmatig om advies en ideeën. Voor de televisie schrijft hij een dramaserie die in 2006 of 2007 op het scherm moet komen. Produceren doet hij al jaren niet meer.
Overzicht van gastbijdragen op platen van acts die geen entry hebben in de Encyclopedie:
producer
1975 - Mike Rondell 'Going Back In Time'
1976 - Santabarbara 'Todas Sus Grabaciones En Discos
1979 - Sietze Dolstra 'Twee Levens'
1986 - Donna Lynton 'Donna Lynton'
1990 - Al Martino 'Greatest Hits'
componist
1975 - Mike Rondell 'Going Back In Time'

Bron: Muziek Centrum Nederland

Gilde Duo - In Tirol (1976)

2011-04-17T23:20:00.003+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Tracklist
01 - Tiroler bergvagabunden
02 - Schneewalzer
03 - Kuffsteiner lied
04 - So ein tag, so wonderschon wie heute
05 - Beim kronenwirt
06 - Gruezi wohl frau Stirneman
07 - Gerloslied
08 - Tiroler holzhacker-buam
09 - Du kannst nicht treu sein
10 - Waldeslust
11 - Klarinetten muckl
12 - Innsbrück, du wonderschöne Alpenstadt
13 - Trompeten echo
14 - La Montanara

Helaas..... geen biografie te vinden.

Dolly Dots (1979)

2011-04-17T09:45:00.004+02:00

Bron: Download, verder bewerkt.

Dit is de debuut LP van de Dolly Dots.

Tracklist
01 - Radio
02 - (You're my) Superstar
03 - Don't break my Heart
04 - Jerry
05 - You're the only one
06 - Please stay
07 - (They are) Rollerskating
08 - Moviestar
09 - You don't need me
10 - Danny please
11 - (Tell it all about) Boys

Conny Vink - Met Conny naar de dierentuin (1979)

2011-04-16T13:49:00.006+02:00

Bron: Download.

Tracklist
01 - Wie gaat er mee
02 - Lodewijk de papagaai
03 - De kolibrie
04 - Op de kinderboerderij
05 - Marmottenliedje
06 - Olifant en muis
07 - Jacquelientje
08 - Dierenpolonaise
09 - IJsjesbeer
10 - De zebra en de giraffe
11 - Ik hou alleen van beat
12 - Gebakken vis
13 - Vincent het baviaantje
14 - Slaapliedje

Andere Conny Vink albums
Er op uit met de Schellebellen (1970)

Conny Vink (6 juni 1948) uit Soestduinen wordt na het schoolcabaret en het orkest van John Kristel een bekende Nederlander dankzij haar hitsingle De Toeteraar (1969), een liedje geschreven door J.A. Schipper en Kees Bruijn waarmee ze de tweede plaats behaalt tijdens de finale van het Nationaal Songfestival. Daarna volgen optredens voor radio en televisie, onder andere met de singles Maak Je Niet Dik (Dun Is De Mode) (1970) en Dansen Is Plezier Voor Twee (1976). In 1972 wint de zangeres met het liedje Mijn Utrecht de Eerste Prijs Vakjury van de Liedjeswedstrijd Muziek Staffira. In juli 1974 wordt Conny Vink eerste op het internationale songfestival in het Joegoslavische Split. Ze neemt diverse kinderplaten op waaronder singles en albums met De Smurfen. De zangeres treedt nog steeds op in het feestcircuit, solo of samen met Dick de Witte als variétéact Dick & Conny.

Overige muzikanten
Conny Vink - zang

Bron: Muziek Centrum Mederland

Han Meijer, Johan Beerta - Riha - 23 Instrumenten in één orgel (1969)

2011-04-16T12:45:00.003+02:00

Bron: LP in bruikleen.

Voor de orgel liefhebbers, na Aart van de Beek op Hammond, nu een demonstratie LP van Riha, ik heb er ook nog een van Eminent, die komt later.

Dit is een demonstratie LP van het niet meer bestaande merk Riha, hierop zijn 23 instrumenten te horen welke uit een standaard Riha orgel komen, de organisten zijn Han Meijer en Johan Beerta, soms klinkt het nagebootste instrument niet als het originele instrument, bedenk dan echter dat dit een opname uit 1969 is, dus uit de pioniers jaren van het elektronische orgel.

Deze LP is geleend van Mara, Mara bedankt.

Tracklist
01 - Bye bye blues
02 - Amsterdamse grachten
03 - In a sentimental mood
04 - Comedian's galop
05 - On the beach of Waikiki
06 - Michelle
07 - Harry Lime theme
08 - Alley cat
09 - Second hand Rose
10 - Dr. Jazz
11 - Bourrasque
12 - Red roses for a blue lady
13 - Hongaarse fantasie
14 - Stringbass tune
15 - Doedelzak impressie
16 - Clarinet polka
17 - Psalm 33
18 - Cantilena
19 - Preludium
20 - Toccata
21 - Fly me to the moon
22 - Shine on harvest moon
23 - Little girl
24 - To you sweatheart Aloha
25 - There'll never be another you
26 - Summer samba
27 - The echo walse
28 - The breeze and I
29 - Riha a go go
30 - Riha percussion tune

Anneke Konings - Feelings (1972)

2011-04-16T10:01:00.014+02:00

Bron: Aangeboden, verder bewerkt.

Dit is de debuut LP van Anneke Konings.

Dit album is aangeboden door Joop, Joop bedankt.

Tracklist
01 - Feelings
02 - A lesson
03 - You know who i am
04 - Magic garden
05 - Monday morning blues
06 - Love
07 - I am the wind
08 - For you
09 - Skip rope song
10 - Loneliness
11 - I don't care
12 - Jack

Andere Anneke Konings albums
Anneke Konings - De heilige auto (1971)
Anneke Konings - Tussen Zon en Maan (1975)

Het Verhaal.

Anneke Konings zangeres uit Oudewater deed op 2 januari 1971 mee met het televisietalentenjacht programma Rodeo en werd eerste. Twee dagen later kreeg zij een uitnodiging om een plaat op te nemen. Dat werd De Heilige Auto. Een maand later werd ze winnares van een van de voorronden van het cabaret der onbekenden in Eindhoven. In 1972 deed zij onder de naam Andeane mee aan het songfestival in Knokke met het nummer Lovers Bye Bye geschreven door de zanger/songwriter Don Rosenbaum. Het nummer kwam in 1972 in de tipparade. Hierna bracht ze nog een single uit onder de naam Andeane, It's not right. in 1972 bracht ze onder de naam Anneke Konings een LP uit, Feelings. In 1973 kwamen nog een single, A Lesson en in 1975 een LP uit, Tussen Zon en maan. Daarna verschenen er geen platen meer. Wel werkte ze nog wel met de groep Caboose.

Een latere samenwerking tussen Anneke en de goudse rockgroep Ready Kilowatt resulteerde in 1980 in de groep Dandylion. De bezetting was: Zang: Anneke Konings, Zang/Gitaar: Jan Kasteelen, Zang/Toetsen: Robert Berger, Zang/Basgitaar: Paul van Eyk en Drums: Hans Weyergang. Er werden drie singles uitgebracht. In 1980: If you want to be in love, in 1981: Couldn't leave you en Move on the line. Ook kwam in 1981 de LP Dandylion uit.

Bron: Nederpop

Zangeres Zonder Naam - Mexico - Multimediamega Rinkeldekinkel Curry & van Inkel uit je tenen-Mix (1986)

2011-04-11T16:59:00.011+02:00

Bron: Download.

Volgens mij is dit de langste albumtitel tot nu toe op dit blog.

Alle opnamen zijn van het Paradiso optreden.

Tracklist
01 - Mexico - Multimediamega Rinkeldekinkel Curry & van Inkel uit je tenen-Mix
02 - Vragende kinderogen.mp3
03 - Komt de liefde in gevaar.mp3

Zangeres uit Leiden die het schoolvoorbeeld van het Nederlandstalige levenslied wordt, in dertig jaar talloze hits scoort en de lieveling van het grote publiek wordt.

Bezetting
Mary Servaes Bey, zang

1919
De Zangeres Zonder Naam wordt geboren in Leiden als Rietje Bey en is de achtste van tien kinderen. Een groot deel van haar jeugd brengt ze door in het ziek(enhuis)bed door een botsplinter die een zenuw in haar been beknelt. Op haar veertiende gaat zij aan het werk in een wolfabriek. Amper zestien jaar oud wordt ze opgenomen in een Leids revuegezelschap en reist heel Nederland door. Bey bekeert zich tot het katholicisme en vertrekt, verstoten door haar vader, naar haar zuster in Kampen. Na de oorlog vindt ze werk als dienstbode in Maastricht en trekt in bij haar broer. Bey trouwt met Jo Servaes, een Maastrichtenaar die ze in het café ontmoet. Haar eerste schreden op het muzikale pad zet ze met haar broer Jerry en later met het accordeonistenduo Bex-Menten. Ze verandert haar naam in Mary en treedt regelmatig op, ondanks de aanvankelijke bezwaren van haar echtgenoot.

1957
Een neef van Mary zoekt een opvolger voor de overleden Jo Erens en de zangeres draagt iemand voor. Toevallig doet ze zelf de achtergrondzang op het bandje en wordt daardoor opgemerkt door talentscout Johnny Hoes van Phonogram, die haar naar Hilversum laat komen. In de studio zingt Mary haar lievelingsliedje Moeder Hoeveel Nachtjes Moet Ik Nog Slapen Voordat Paatje Komt, dat haar prompt een platencontract oplevert. Haar opvallende artiestennaam wordt bedacht door Hoes en refereert aan haar kinderlijke stem, waar geen naam voor te verzinnen valt.

1959
In maart bereikt Mary's debuutsingle Ach Vaderlief, Toe Drink Niet Meer de top tien. Het levensliedje, spottend smartlap genoemd, wordt kenmerkend voor haar gehele oeuvre. In december verschijnt Bloeiende Twijgen, dat de 20e plaats haalt.

1961
Met haar broer Jerry maakt Mary ook platen, waarvan De Bedelaar Van Parijs maar liefst zeven maanden in de hitparade staat.

1962
Johnny Hoes zorgt voor een constante stroom van hits. De Blinde Soldaat bereikt in januari de top tien. In februari scoort ze met De Meid Van De Straat een hit en in december brengt Rij Voorzichtig haar opnieuw succes.

1965
Met Johnny Hoes zingt ze het duet De Voddenraper Van Parijs, dat in februari een bescheiden hit wordt.

1966
Johnny Hoes heeft Philips inmiddels verlaten en is in Weert zijn eigen platenmaatschappij Telstar begonnen. Het contract bij Philips loopt af en de zangeres stapt over naar Hoes. Ook verhuist ze van Maastricht naar Stramproy om zo dichter bij haar nieuwe werkgever te wonen. Hoes voorziet haar opnieuw van een lange reeks hits. In september scoort ze een hit met Jongens Van 18 Jaar dat verhaalt over jonge Amerikaanse soldaten die als kanonnenvoer naar het slagveld worden afgevoerd. Het hoge dramatische gehalte van haar liederen maakt haar zeer geliefd onder het 'gewone volk'.

1969
In oktober bereikt de single Mexico de 14e plaats in de hitparade.

1971
In oktober wordt Het Soldaatje (De Vier Raadsels) een top vijf hit.

1972
In de jaren '70 is de zangeres enorm populair en elke plaat wordt een gegarandeerd succes. Van die populariteit maakt ze handig gebruik door in Geleen haar eigen café te openen en daar elke avond op te treden. Helaas moet de kroeg al snel weer sluiten omdat Mary noch haar man Jo over de nodige horeca-diploma's beschikken. In augustus bereikt Mandolinen in Nicosia de top vijf. In december volgt opnieuw een hit met Slavenkoor (De Zwarte Slaven).

1973
Rond deze tijd krijgt de zangeres een liedje aangeboden van de beroemde componist Bruno Maderna waarvoor de dichter Lucebert de tekst heeft geschreven. Soldatenmoeder wordt geen groot commercieel succes, maar de zangeres oogst eindelijk waardering onder de Nederlandse cultuurliefhebbers. In juni bereikt Balalaika de top twintig, en in september haalt De Bruid de top tien. Vier albums verschijnen: Liedjes Uit Het Hart Gegrepen, De Beste, De Meestgevraagde Liedjes en De Meid Van De Straat.

1974
Een mager jaar: Een Moederhart, Vissers Van Capri en Parelsnoer komen niet verder dan de Tipparade. De albums Het Parelsnoer en Als Ierse Kinderen Huilen verschijnen.

1975
De single Keetje Tippel haalt in april de top tien. Daarna volgt 't Was Aan De Costa Del Sol dat in augustus een hit wordt. In oktober wordt In Hamburg een groot succes. Maar liefst zes albums verschijnen: Keetje Tippel, Mijn Leven, Liedjes Die Je Nooit Vergeet Deel 1 en 2 en M'n eerste Successen Deel 1 en 2. Ondertussen wordt de zangeres onderscheiden met vele gouden platen en treedt veel op in Nederland en België. Ook is ze regelmatig te zien op TV, vooral in de shows van Johnny Hoes: 'n Lach en 'n Traan en in haar eerste eigen TV-show Mijn Leven waarin ze wordt geinterviewd door Sonja Barend. Haar werk wordt bekroond met een Gouden Harp van de Stichting Conamus.

1976
De twee albums Onder 'N Brug Van Parijs en De Bedelaar Van Parijs verschijnen.

1977
Na jarenlange samenwerking ontstaat een breuk tussen de zangeres en haar producer en labelbaas Johnny Hoes. De zangeres vertrekt naar platenmaatschappij Bovema. Hoes lanceert zangeres Stella als haar opvolgster. In oktober haalt de single Weet Je Waarom Ik Huil de hitparade. Twee albums verschijnen: De Zangeres Zonder Naam Zingt Edith Piaf en Daar Ben Ik Weer.

1978
Twee liedjes halen de tipparade: In Eenzame Nachten en In De Haven Klinkt Een Lied.

1979
De single In Santo Domingo komt niet verder dan de tip-positie. Het album Dertig Juweeltjes Uit 45 Jaar verschijnt.

1980
Inmiddels heeft de zangeres Johnny Hoes verlaten en is in zee gegaan met platenmaatschappij Bovema. Hoewel haar oude arrangeur en muzikanten meewerken aan nieuw materiaal, scoort de zangeres geen echte grote hits. De breuk met Telstar levert haar een slepend proces op, dat haar dwingt nog een plaat te maken voor haar oude werkgever en haar bovendien van alle royalties berooft. In april wordt de single Jongen een kleine hit. De albums De Beste en Een Dozijn Gouden Successen Nr. 1 verschijnen. De zangeres wordt onderscheiden met een Ridderorde van Oranje Nassau.

1981
De albums Een Dozijn Gouden Successen Nr. 2, Met Mary De Wereld Rond en Bijna 2000 Jaar Geleden verschijnen.

1982
In april en in december scoort de zangeres kleine hits met Denk Toch Goed Na en Vragende Kinderogen. Het album Vrolijk Kerstfeest verschijnt.

1983
Twee albums verschijnen: Zangeres Zonder Naam en Zangeres Zonder Naam & Vader Abraham.

1986
Na een periode van stilte bereikt in mei de single Komt De Liefde In Gevaar de tipparade. In oktober scoort de zangeres, overgestapt naar Philips, een grote hit met een live-uitvoering van haar oude Hoes-hit Mexico. Het nummer is op 23 mei opgenomen in de Amsterdamse rocktempel Paradiso. De Zangeres Zonder Naam boort een nieuw publiek aan: theaters en zalen maken plaats voor rokerige en stampvolle discotheken. Tegelijkertijd staat ze met de rockband Normaal in de hitparade met een uitvoering van Rock Around The Clock. De albums Leven In Liefde en Live In Paradiso verschijnen. Live In Paradiso wordt goud en de zangeres ontvangt hiervoor een Edison.

1987
Op 26 november geeft de zangeres een emotioneel afscheidsconcert in de Stadsschouwburg in Tilburg en zegt de showbizz vaarwel om met haar man van het leven te gaan genieten.

1988
Haar afscheidssingle Mijn Leven wordt in januari een hitje en sluit haar bijna dertigjarige carrière als artieste af. De albums Grootste Successen en Bedankt Lieve Mensen verschijnen.

1990
Haar echtgenoot Jo Servaes overlijdt op 26 augustus. Het album Het Beste van de Zangeres Zonder Naam verschijnt.

1993
Het afscheid van het publiek en het onverwachte overlijden van haar man, vallen haar zwaar. Na smeekbrieven van fans en vorstelijke aanbiedingen van platenmaatschappijen, die ze steeds opnieuw had geweigerd, besluit Mary nog eenmaal een plaat te maken. Het album, Koningin Van Het Levenslied, wordt opgenomen ten bate van de Stichting Zwerfkinderen Nederland. De single Eenmaal In Je Leven wordt in april een bescheiden hit. Het verzamelalbum Grootste Successen verschijnt.

1996
De Zangeres Zonder Naam verschijnt nog eenmaal op TV voor een laatste interview met Willebrord Frequin op RTL4.

1998
Op 23 oktober overlijdt de 'Koningin van het Levenslied'. Mary Servaes alias de Zangeres Zonder Naam. De CD-box De Koningin van het Levenslied verschijnt postuum.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Biografie Jeroen van Inkel

Beknopte biografie voor publicatie (vrij over te nemen).

Jeroen begon bij piraat Radio Nova in Amsterdam en via Radio Decibel en radiogoeroe Lex Harding werd hij aangenomen bij Radio Veronica. Midden jaren ?80 was daar op vrijdagen (3 jaar lang) Curry & Van Inkel op het toenmalige Hilversum 3. Het middagprogramma 'Rinkeldekinkel' werd geboren maar ging mee naar het commercieel geworden Hitradio Veronica en werd een ochtendshow. Na 13 jaar Veronica maakte Jeroen samen met Edwin Evers deel uit van het Radio 538 dreamteam. Na 4 jaar kreeg hij van Radio Veronica een 'offer he couldn't refuse' en keerde terug op het oude nest. Een gouwe ouwe zender lag hem toch niet zo heel erg bijzonder en toen op 1 september Q-music begon was 'een match made in Heaven' geboren. Positieve radio met een lach en een plaatselijk 'kippevel' is uiteindelijk de formule die Jeroen het beste ligt.

Bron: Rinkeldekinkel.com

Gerry van Houtert - Speelt Heikrekel-melodietjes (1981)

2011-04-11T16:19:00.001+02:00

Bron: Dubbel LP uit eigen collectie.

Alles kan maar net op een CD maar ik heb ook een CD achter-cover bijgevoegd voor een 2 CD versie.

Tracklist
101 - Vogelserenade
102 - Koraalwals
103 - Al die kleine dingen
104 - Mag ik deze dans, Evelien
105 - De laatste brief
106 - Edelweis wals
107 - Heidewals
108 - Manuel
109 - Je ogen zijn als sterren aan de hemel
110 - Samen met jou
111 - Vraag me echt niet waarom
112 - Avondmelodie
201 - Waarom heb jij me laten staan
202 - Bella Maria
203 - Jij bent voor mij alleen.
204 - Jij bent de zon in m'n leven
205 - Blijf van me houden
206 - Ik wil alleen maar van je houden
207 - Dans wat dichter bij mij
208 - Ik hoop dat jij eens wacht op mij
209 - Kom toch weer terug bij mij
210 - Speel nog eens die melodie
211 - Zandvoort aan zee
212 - Mooier dan rode rozen

biografische gegevens van gerry van houtert

Gerry van Houtert is een Nederlandse zanger, organist, gitaarspeler en accordeonist.

Vanaf 1979 verschijnen er met regelmaat lp's van Gerry, waarop hij als organist te horen is. In 1988 stapt Gerry van Houtert van het orgel over op een zangcarriere met gitaar, conga's en accordeon.

Bron: Muziekbase

Maywood (1980)

2011-04-10T19:04:00.003+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

De zusters Aaltje en Doetje de Vries in betere tijden bekend als Alice May en Caren Wood ook wel bekend als Maywood, dit is de debuut LP.

Tracklist
01 - Late at night
02 - Wherever you're going
03 - Let me know
04 - That certain feeling
05 - I can't let you go now
06 - Mother how are you today
07 - Dance with me
08 - You treated me wrong
09 - I'd climb the highest mountain
10 - Give me back my love
11 - One two three
12 - I'm sorry

Vrouwelijk duo dat begin jaren tachtig een lange reeks hits scoort in binnen- en buitenland met door Alice geschreven Engelstalige ballads en dansbare commerciële nummers.

1974 - 1978
De zusjes Doetje (donker) en Aaltje (blond) de Vries uit Harlingen beginnen al jong met zingen in The Lady Pop's. In 1974 vormen ze het duo de Karina's en in 1976 zitten ze in de countrygroep Colt 45 (met onder meer Harry de Vroege alias Harry Laurens en ook bekend van het duo Sterling). Daarnaast zingen ze afzonderlijk onder de artiestennamen Caren Wood en Alice May.

1979
Maywood Het duo werkt inmiddels uitsluitend nog met elkaar en richt Maywood op. In december is er een eerste hit met You Treated Me Wrong, dat het begin markeert van een uiterst succesvolle periode waarin hit na hit wordt gescoord. Het Engelstalige repertoire wordt geschreven door Alice en bestaat uit vaak theatrale ballades en dansbare popliedjes. De productie ligt in handen van ex-Kayak drummer Pim Koopman die daarmee zijn eerste schreden op het productiepad zet.

1980
Maywood scoort in maart een grote hit met de ballad Mother How Are You Today. De opvolger Late At Night bereikt in juni de eerste plaats van de hitparade. In september heeft het duo opnieuw een hit met Give Me Back My Love.

1981
Het succes blijft aan en Maywood brengt drie hitsingles uit, waarvan Rio in juli in de Top 3 belandt. De platen van Maywood worden uitgebracht in 52 landen en het duo is erg populair. Op festivals in West-Duitsland, Polen, Japan en Korea sleept men veel prijzen en onderscheidingen in de wacht. Ook toert Maywood uitgebreid door Zweden, Finland, Bulgarije, Indonesië en de Sovjet-Unie. Door Stichting Conamus wordt Maywood onderscheiden met de Zilveren Harp.

1982
erschillende landen in het Verre Oosten en Midden-Amerika hebben inmiddels ook Maywood ontdekt. Er verschijnt een elpee met naar het Spaans vertaald materiaal. Maywood sluit een deal met een Japans automerk en zijn in Japan te horen in een bijbehorende commercial.

1983 - 1989
Maywood Hoewel Maywood nog tot 1989 singles uitbrengt, neemt het succes af. De singles halen hoogstens de tipparade.

1990
Maywood doet namens Nederland mee aan het Eurovisie Songfestival. Het liedje Ik Wil Alles Met Je Delen eindigt op de 15e plaats met 25 punten en wordt een hit. In oktober volgt een album met Nederlandstalig repertoire.

1995
Het doek valt voor Maywood. De zangeressen besluiten als soloartiesten verder te gaan. Afzonderlijk van elkaar blijven zij optreden in het schnabbelcircuit, op bruiloften, feesten en partijen.

1997
Na de zomer lijkt het erop alsof de zussen weer samen zullen gaan zingen, maar de Alice kiest toch definitief voor haar solocarrière. Half november brengt Alice Maywood na jaren van afwezigheid een nieuwe zelfgeschreven single uit getiteld Rise In The Morning.

1999
Na een kort geding, aangespannen door haar zus, mag Doetje geen gebruik meer maken van de toevoegingen Maywood en ex-Maywood. Voor iedere overtreding moet ze 5.000 gulden betalen, tot een maximum van 250.000 gulden.

2007
Na enkele jaren stilte treedt Alice Maywood weer op. De zangeres gaat het land in met de grootste hits uit het repertoire van Maywood.

2010
Alice May treedt samen met Inge Peters op als Maywood met een revivalshow waarbij het duo alle grote hits van Maywood vertolkt. Peters komt uit de wereld van musicals en dinershows en is ook als achtergrondzangeres actief. De zangeressen gaan de studio in om een nieuwe versie op te nemen van de hitsingle Late At Night uit 1980.

Bron: Muziek Centrum Nederland

Lenny Kuhr - Dromentrein (1983)

2011-04-09T14:35:00.006+02:00

Bron: Aangeboden.

Dit album is aangeboden door Hans, Hans bedankt.

Tracklist
01 - Visite
02 - Kruip maar dicht tegen me aan
03 - Maar ja (Rachio do Navio)
04 - Eén woord
05 - Sharony Sharon
06 - Jonathan
07 - Dromentrein
08 - Hoor je niet de nachtegaal
09 - Maar in Amsterdam
10 - Nog voor geen duizend miljoen
11 - Liefde voor de schemeruren
12 - Eenmaal in je leven

Andere Lenny Kuhr albums
Oog in oog (1982)
De Zomer Achterna (1971)

Biografie

1967
Kuhr wint het Cabaret der Onbekenden in Eindhoven. Later dat jaar maakt zij in het Vara-programma Nieuwe Liedjes haar debuut op de televisie.

1968
Het liedje Laat Maar, de A-kant van haar eerste single, maakt Lenny Kuhr samen met Armand. Haar tweede single is De Zigeunerjongen.

1969
Lenny Kuhr wint in Madrid (samen met drie anderen) het Eurovisie Songfestival met het door haarzelf gecomponeerde De Troubadour. De tekst is van de hand van David Hartsema. Kuhr wordt begeleid door arrangeur, componist, gitarist en (latere) platenproducent Piet Souer. De zangeres krijgt een Zilveren Harp.

1970 - 1979
In de periode na het Songfestival is Lenny Kuhr uiterst succesvol in Frankrijk. Ze maakt haar opwachting in de show van acteur en zanger George Brassens (22-10-1921 - 30-10-1981). Daarnaast heeft Kuhr een nummer 1-notering met de single Jesus Christo (1972). In de vroege jaren zeventig zingt de Nederlandse zangeres meer chansons. Later volgen Nederlandstalige- en Engelstalige nummers. Tegen het eind van de jaren zeventig komt Kuhr in contact met tekstschrijver Herman-Pieter de Boer.

1980 - 1989
In 1980 bereikt Lenny Kuhr een nieuw hoogtepunt in haar carrière in Nederland met de single Visite. Hierop zingen Les Poppys mee, die in 1971 bekend werden met Non, Non, Rien N'a Changé. Na het succes van Visite verschijnen in de jaren tachtig diverse single en albums van Kuhr, die de hit echter niet weten te evenaren. Na 1986 wordt het wat stiller rond de zangeres.

1990 - 1994
In 1993 raakt Kuhr voor een jaar haar stem kwijt. De cd Altijd Heimwee is de weerslag van deze moeilijke periode uit haar leven. Op het album, waarop zij wordt begeleid door gitarist Freek Dicke, staan luisterliedjes uit haar nieuwe theaterprogramma, geschreven door Lenny zelf en Herman Pieter de Boer.

1997 - 1998
Gebroken Stenen is in 1997 de opvolger van Altijd Heimwee. Een jaar later al verschijnt Stemmen In De Nacht. De ondertitel van dit album luidt Zoals Zij Schubert Zingt. Kuhr vertolkt op Stemmen In De Nacht liederen van de Oostenrijkse componist gearrangeerd door Nico van der Linden. Herman Pieter de Boer vertaalde de teksten. In hetzelfde jaar komt een compilatie-cd van Kuhr uit.

1999
Als Kuhr en Van Der Linden een nog niet eerder opgenomen nummer opnemen voor een te verschijnen overzicht-cd van Lenny Kuhr's 30 jarige muzikale carrière besluiten ze een heel album met nieuw materiaal uit te brengen. Op Oeverloze Liefde staan teksten van Kuhr en Herman Pieter de Boer.

2000
Van het album Oeverloze Liefde verschijnt de single Weet Je Die Dingen Nog. Het is een duet van Lenny met haar zusje Ine. Kuhr treedt slechts sporadisch op in het theatercircuit met begeleider Gerard de Graaf (piano).

2001
Kuhr werkt aan Fadista, een album met Nederlandstalige fado's.

2002
Op het Folkwoods Festival 2002, dat in augustus plaatsvindt in Eindhoven, speelt de zangeres voor het eerst met haar nieuwe band die bestaat uit Gerard de Graaf (vleugel), Cor Mutsers (gitaar/achtergrondzang) en Eric Coenen (basgitaar/achtergrondzang). Vanaf november houdt Lenny Kuhr een logboek bij op haar website. In dezelfde maand doet ze met haar band een proefvoorstelling in het Kloostertheater in Nuenen als voorbereiding op de theatertournee in 2003.

2003
Op 19 september gaat het theaterprogramma Op De Grens Van Jou En Mij in première. De songteksten zijn van Herman Pieter de Boer en haar levenspartner Rob Frank.

2004
Op 29 maart presenteert Lenny Kuhr in Muziekcentrum Frits Philips te Eindhoven haar album Op De Grens Van Jou En Mij, geproduceerd door de zangeres samen met gitarist Cor Mutsers. Toetsenist Will Maas speelt in het seizoen 2004-2005 samen met Mutsers en bassist Eric Coenen in de band van Lenny Kuhr. Zijn debuut in de band is op 15 augustus in Nuenen tijdens het festival Folkwoods.

2005
In juni wordt de Lenny Kuhr officieel geïnstalleerd als ambassadeur van Talent Peter van Tilburgfonds. Panta Rhei is zowel de naam van het nieuwe theaterprogramma als van het album dat gedeeltelijk in Frankrijk is geschreven en is opgenomen in de Markant studio's te Heeze. De plaat bevat gastbijdragen van het Rubensstrijkwartet, kunstfluiter Geert Chartrou en saxofonist Lior Kuperberg. Rob Frank en Herman Pieter de Boer leveren tekstbijdragen. In oktober is de eerste voorstelling in een kleine bezetting met naast Lenny Kuhr op gitaar Cor Mutsers en op bas Eric Coenen. Het nummer Verder Varen is een fado met Spaanse en Argentijnse invloeden en het Oriëntaals gearrangeerde Sterker Dan is opgedragen aan haar jongst geboren kleinkinderen Micky en Lihi.

2006
Na vier jaar verlaat Eric Coenen de band. Hij vindt zelf een geschikte opvolger in bassist Jurre Hogervorst.

2007
Na afloop van de premièrevoorstelling van haar theatertournee 40 Jaar Verliefd, op 9 oktober in het Muziekcentrum Frits Philips te Eindhoven, wordt Lenny Kuhr benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. 40 Jaar Verliefd is tevens de titel van de live-cd die eind september verschijnt. De eerste single van de plaat, het nummer Ga Met Me Mee, is een bewerking van Dans Mon Pays Dans Mon Village met een Nederlandse tekst van Jules de Corte en een nieuw arrangement van Jurre Hogervorst. Will Maas wordt een van de vaste begeleiders in de band van Ilse Delange. Frans de Berg (piano, accordeon) is zijn vervanger.

Bron: Lenny Kuhr

Cor Steyn and his magic organ II - ECI uitgave (jaar onbekend)

2011-04-05T09:55:00.003+02:00

Bron: LP uit eigen collectie.

Weer een Cor Steyn album genaamd "Cor Steyn and his magic organ" de platenmaatschappijen waren weinig creatief met namen daar waar het Cor Steyn albums betrof, daarom staat er ter onderscheiding als extra vermelding "ECI uitgave" bij.

Tracklist
01 - Foxtrot Potpourri
02 - Sleepy lagoon
03 - Foxtrott Potpourri
04 - Wals Potpourri
05 - Slow Fox Potpourri
06 - Foxtrot Potpourri
07 - Selectie uit Weissen Rössl
08 - Selectie uit Clivia
09 - Selectie uit Blume von Hawaii

Andere Cor Steyn albums
Aan de Amsterdamse grachten (1968)
Cor Steyn and his magic organ - EP - (jaar onbekend)
Cor Steyn speelt medley's van populaire melodieën (jaar onbekend)
Dancing at home (jaar onbekend)
De Cor Steyn Story (jaar onbekend)
De Grootste Successen Van Cor Steyn (1980)
Triomfen (1965)

Dit album is er ook in FLAC, stuur een aanvraag per e-mail.

Cor Steyn

Cor Steyn (Leiden, 22 december 1906 - Hilversum, 17 november 1965) is een nationaal en internationaal befaamd organist, arrangeur en ensembleleider. Zijn muzikale talent wordt al snel erkend. Hij wordt vanaf zijn twaalfde opgeleid tot klassiek concertpianist aan het Conservatorium in Den Haag. Door geldgebrek maakt hij zijn opleiding niet af en gaat in de amusementsindustrie aan de slag. Van 1932 tot en met 1935 werkt hij als organist en ensembleleider bij de VARA-radio. In 1935 vertrekt hij om in 1949 in vast dienstverband terug te keren. Steyn begeleidt talloze VARA-artiesten. In het amusementsprogramma Showboat is hij de muzikale begeleider van Tom Manders typetje Dorus. In 1965 overlijdt Steyn aan een hartaanval.

Cornelis Gerardus Hendricus Steyn wordt op 22 december 1906 geboren in Leiden. Vanaf zijn vijfde jaar volgt hij al piano- en vioolles. Zijn muzikale talent wordt door zijn vroege leraren - o.a. hoboïst Jaap Stotijn- al snel onderkend. Op zijn twaalfde slaagt hij voor zijn toelatingsexamen aan het Koninklijk Conservatorium voor Muziek in Den Haag. Hij wordt opgeleid als klassiek musicus, en heeft in 1920 zijn eerste optreden als concertpianist. Toch belandt Steyn niet in de wereld van de klassieke muziek. Wanneer Steyns vader een zwaar ongeval krijgt blijft er geen geld over om zijn studie af te ronden. Om zijn familie financieel te ondersteunen zoekt hij emplooi in de amusementswereld.

Na een aantal jaren voor optredens te zorgen in cafés, cabarets en bioscooptheaters komt Steyn in 1932 bij de VARA te werken. Hij krijgt daar de leiding over een aantal ensembles. Het VARA-orgel lonkt. Hij verwerft al snel faam als kundig organist. In 1935 vertrekt hij dan ook om de beroemde Britse organist Reginald Foort bij het City-Teater in Amsterdam op te volgen. Dankzij zijn kennismaking met de vertrekkende Foort mag Steyn twee keer op het beroemde groot Compton Theater Orgel van de BBC in St. George's Hall in Londen spelen.

Tijdens de bezetting blijft Steyn actief in de amusementsindustrie. Hij maakt filmmuziek, geeft leiding aan ensembles en geeft tussen 1941 en 1944 leiding aan de Snip en Snap-revue. Hoewel hij als freelancer moreel dubieuze opdrachten weet te omzeilen krijgt hij na de oorlog een berisping van de Eereraad voor de Amusements- en Kleinkunst. Toch zit hij niet om werk verlegen na de oorlog. Hij keert in 1949 weer terug bij de VARA. Hij krijgt de leiding over het Rhythmisch Strijkorkest en het ensemble Zeven Man en een Meisje.

Voor de amusementsprogramma Showboat wordt Steyn de muzikale begeleider van Tom Manders (Dorus). Het koppel ‘sjofele' Dorus en ‘meneer Cor Steyn' is een groot succes. Zo krijgt de reis naar Amerika van Steyn veel media-aandacht: Dorus bengt hem met een slee naar het vliegtuig. Ook krijgt Steyn een aantal eigen televisieprogramma's zoals Rondom Cor Steyn en Tussen Bach en Beatles. Toch beweert Steyn altijd radio de voorkeur te geven.

Naast zijn werk voor de VARA heeft Steyn een grote internationale reputatie opgebouwd als orkestleider. Hij verzorgt vele concerten voor radiostations in o.a. Zweden, Canada, Duitsland, Groot-Brittannië en België. Na een kortstondig ziekbed overlijdt Steyn onverwachts aan een hartaanval op 57-jarige leeftijd.

Bron: VARA Biografie

Luv' - True Luv' (1979)

2011-04-04T19:56:00.003+02:00

Bron: Download.

Tracklist
01 - Ooh, yes i do
02 - Ann-Maria
03 - Rhythm 'n' shoes
04 - Flash
05 - Boys goodnight
06 - Daddy, what a life
07 - Cloud nr. 9
08 - Wine, aomen and song
09 - Getaway
10 - Stop me
11 - My guy
12 - Let there be love

Andere Luv' albums
Forever yours (1980)
Lots Of Luv' (1979)
With Luv' (1978)

Op initiatief van Hans van Hemert door Pier Souer, Han Meijer en van Hemert zelf bijeengezocht damestrio met fraai uiterlijk en sexy uitstraling, dat de ene hit na de andere scoort met eenvoudige doch doeltreffende discoliedjes. Oververmoeidheid maakt een einde aan één van de succesvolste meidengroepen van Nederland.

1976
In 1976 is LUV’ samengesteld door Hans van Hemert, Pier Souer en Han Meijer (manager). Het oorspronkelijke idee is afkomstig van Van Hemert, die op een avond naar het Duitse muziekprogramma Musikladen kijkt en de damesgroep Silverconvention ziet optreden, met veel muziek en af en toe een woord zang. Hans vind dit een zouteloos geheel. Hij bedenkt iets beters: een vrolijke, frisse en spontane meidengroep, mooi, maar niet zo mooi dat fans de meiden niet zouden durven benaderen. De groep moet bestaan uit een blonde, een donkere en een roodharige dame. Zo is er voor elke fan wel een type bij. Producer Hans van Hemert maakt een orkestband van het door Piet Souer gearrangeerde My Man. Het enige dat ontbreekt is een bijpassende groep. Er volgt een selectieperiode van ruim 10 maanden. Souer herinnert zich van een eerdere samenwerking José Wijdeven (Best, 29 maart 1954), Van Hemert komt met het Amsterdamse fotomodel Marga Scheide (15 februari 1954) en de Haagse Patty Brard (Sorong, Nieuw Guinea, 25 maart 1955) aanzetten. Luv' is een feit.

1977
My Man bezingt de dood van een spoorwegarbeider, maar ondanks de Molukse treinkaping in De Punt stijgt de single naar de twaalfde plaats van de hitparade. In België komt de single in de top 10 terecht. De opvolger Dream, Dream flopt en niets lijkt erop dat het nog goed komt met Luv'.

1978
Hans van Hemert krijgt van de VPRO opdracht om de titelsong voor het tv-programma Waldolala te schrijven. De presentatie is in handen van 'nachtclubeigenaar' Waldo van Dungen, een creatie van Dolf Brouwers. Het nummer U.O. Me (met subtitel (You're Very Welcome In Waldolala) wordt wekelijks aan het begin van de show door Luv' gezongen. Dit betekent dé grote doorbraak in de Benelux. Het liedje wordt een regelrechte hit en stijgt door naar de derde plaats in de Top 40. Door hun medewerking aan het tv-programma wordt Luv' op slag tot nationale sexsymbolen gebombardeerd. Het levert het trio veel optredens op in het land. De vrolijke sound van U.O.Me betekent een ommezwaai in het eerst wat meer serieuze repertoir van Luv'. Het duurt niet lang voordat dit succes wordt overtroffen. Zowel de opvolger You're The Greatest Lover als Trojan Horse komen in hetzelfde jaar uit en bereiken beide de hoogste positie in de hitlijst. Onder leiding van Pim ter Linde, Hans van Hemert en Piet Souer groeit Luv' binnen korte tijd uit tot een groot internationaal succes. Zowel het album With Luv' als de twee singles behalen platina in Nederland. In heel Europa worden beide singles grote hits en behalen zelfs in 14 landen de eerste plaats van de hitladder. In Duitsland is You're The Greatest Lover zelfs goed voor de verkoop van 600.000 singles. In Spanje flopt de single in eerste instantie, maar nadat 'the greatest lover' in het Spaans wordt ingezongen behaald ook Luv' in Spanje de eerste plaats met 'Eres Mi Mejor Amante'. Daarna volgen Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Afrika.

1979
De singles Casanova en Eeny Meeny Miny Moe worden hits. Het album Lots Of Luv' wordt ook platina. Slechts drie jaar na het oprichten van de groep komt het Greatest Hits album uit. Luv' staat aan de basis van een grote reeks meidengroepen waarvan slechts weinigen (waaronder Babe, Snoopy en Dolly Dots) met succes. Patty Brard trouwt in het geheim met televisiepresentator Ron Brandsteder. In de zomer krijgt Luv' een miljoenencontract aangeboden van de Franse platenfirma Carrere. Per 1 oktober verlaat Luv' het Nederlandse Philips/Phonogram. Ooh, Yes I Do, de eerste single op Carrere, wordt wereldwijd uitgebracht en wederom een internationale hit. De single betekent hun grote doorbraak in Frankrijk. Het begin december uitgebrachte album True Luv' is al goud voordat het in de winkel ligt. Luv' ontvangt de Exportprijs van Conamus voor het gehele oeuvre.

1980
Ook dit jaar is er véél succes voor de dames. De singles Ann-Maria en One More Little Kissy worden grote hits. In Mexico staat de Spaanstalige versie van Ooh, Yes I Do (Si Que Si) vijf weken op de eerste plaats. In mei reist Luv' per Concorde naar Mexico af voor een tournee, televisieoptredens en het in ontvangst nemen van een gouden platen. Wanneer ook de Russische markt valt voor Luv' wordt voor oktober een tournee gepland door Rusland en Klein Azië. Het jachtige bestaan en de roem van de succesformule Luv' beginnen echter hun tol te eisen. Patty kondigt in juni totaal onverwacht haar scheiding aan met Ron Brandsteder en Marga wordt verliefd op John de Mol. De media staan bol van het nieuws en de roddels omtrent Luv'. Als Patty Brard de groep in september verlaat is dat voorpaginanieuws in De Telegraaf. Via een kort geding eist ze 400.000 gulden uit Luv' BV. Ze wint de rechtszaak. Brards plaats wordt eind september ingenomen door Ria Thielsch, eerder zangeres bij Ricardo & The Flames. Met Ria scoort Luv' een top vijf hit in Nederland en België met My Number One. Het album Forever Yours behaalt goud in Nederland. Eind 1980 raakt Marga overspannen en liggen de activiteiten rondom Luv' weer stil.

1981 - 1992
1981 is het jaar van het voorlopige einde van Luv'. Op 5 maart wordt de groep officieel opgeheven. De samenstelling Marga, Ria en José komt in de zomer van dit jaar geheel onverwacht nog eenmaal bij elkaar tijdens de populaire Hitkrant Zomerspelen in de Efteling. De reacties van pers en fans zijn enthousiast, reden voor de platenmaatschappij om de single Tingalingaling uit te brengen. Luv' haalt er de hitlijsten mee. Het officiële afscheid is in het programma Nederland Muziekland. Zowel José als Patty gaan solo. Patty heeft kortstondig succes met het in de VS opgenomen Hold On To Love. José doet het beter en scoort in 1981 met I Will Follow Him (cover van Little Peggy March) een nummer 1 hit. De opvolger Secret Love wordt eveneens een succes en ook So Long Marianne (een duet met Ron Brandsteder) wordt een grote hit. In 1983 laat ook Marga muzikaal voor het eerst weer van zich horen. Samen met het duo Deuce neemt ze One, Two, Three, …Bananas op. Het liedje wordt geen hit. De in 1983 opgenomen Supremesmedley doet het beter en belandt zelfs kortstondig onder de titel Love Symphony in de Amerikaanse Black Charts omdat men denkt dat Marga een donkere zangeres is. In 1984 neemt José een duet op met Bonnie St. Clair. De Nederlandse vertaling van het Abba-nummer Cassandra wordt een hit en de samenwerking als duo Bonnie en José wordt een paar jaar gecontinueerd. Hun album Herinneringen bevat vertalingen van Abba-nummers. In 1988 lukt het Mies Bouwman om Luv' in originele bezetting op te laten treden in het benefietprogramma Samen. Luv' zingt voor een uitzinnig publiek You're The Greatest Lover en krijgt honderden aanbiedingen voor een comeback. José kan de optredens echter niet combineren met haar moederschap. Marga Scheide probeert in 1989 om samen met Patty Brard en Diana van Berlo uit Helmond de oude tijden te laten herleven. Brard houdt het snel voor gezien en wordt vervangen door de Britse Michelle Gold. Hun single Welcome To My Party komt niet verder dan plaats nummer 22. In diverse tv-programma's en het clubcircuit is deze versie van Luv' echter een veelgevraagde act. Na Luv' vormt Diana van Berlo samen met Carina Lemoine het meidenduo Lady's D.C. Na dit duo doet ze veel studiowerk en treedt ze solo op.

1993 - 1994
Luv' treedt op in de originele bezetting in een uitverkochte discotheek It ter promotie van het album Luv' Gold en een Mega Mix van alle oude hits. Er volgt een tv-special voor Veronica op The Virgin Eilanden en een tournee door de Benelux, Duitsland en Denemarken.

2005
In april treden Patty Brard, José Hoebee en Marga Scheide weer op als Luv' speciaal voor een verrassingsfeest in de Wisseloord Studio's ter ere van Hans van Hemerts 40-jarig artiestenjubileum.

2006
Vanaf 3 april zendt RTL5 negen weken lang een programma uit waarin is te zien hoe Brard, Hoebee en Scheide werken aan een comeback van Luv'. In april 2006 verschijnt de dvd Back In Luv' met beelden uit de periode 1977-1980. Universal brengt in dezelfde periode compilatie Het Mooiste Van Luv' uit, een maand later gevolgd door de vier cd's tellende box Completely In Luv' met daarop het totale repertoire van de meidengroep, opgenomen in de periode 1977-1980, inclusief remixen uit 1989, 1993 en 2006. De box is een initiatief van en samengesteld door de officiële Luv' Fanclub Nederland. Het trio treedt 20 mei op in de ArenA te Amsterdam voorafgaand aan de American football-wedstrijd tussen de Amsterdamse Admirals en de Hamburg Seadevils. Luv' is vervolgens te gast tijdens de drie concerten van Toppers In Concert van Gerard Joling, René Froger en Gordon op 26, 27 en 28 mei, eveneens in de ArenA.

Bron: Muziek Centrum Nederland